II SA/Wa 1867/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spraw.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia – oddala skargę – Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. [...] orzekł o obowiązku zwrotu przez M. B. nienależnie pobranego świadczenia w kwocie 948 zł, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Rozpoznając sprawę, wskutek złożonego odwołania, Wojewoda Mazowiecki decyzją z [...] lipca 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż kwota określona w decyzji stanowi zasiłek dla bezrobotnych wypłacony skarżącemu za miesiąc listopad 2012 r. i za [...] dni pobierania tego zasiłku w miesiącu październiku 2012 r. (tj. od [...] października 2012 do [...] października 2012 r.). Organ wyjaśnił również, że powyższa kwota jest ustalona w sposób brutto oraz zawiera zaliczkę na podatek dochodowy i składkę na ubezpieczenie zdrowotne. W ocenie organu [...] miał podstawy do tego aby wydać skarżone rozstrzygnięcie. Skoro bowiem strona pobierała zasiłek dla bezrobotnych, mimo podjęcia zatrudnienia, to wskutek decyzji [...] z [...] grudnia 2012 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] października 2012 r. świadczenie pobrane po tej dacie stało się nienależne. W świetle zaś przepisu art. 76 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, osoba która pobrała nienależne świadczenie jest zobowiązana do jego zwrotu. Od powyższej decyzji skargę wywiódł M. B., wnosząc o jej uchylenie. Podniósł, że organ nie przestrzega terminów opisanych w K.p.a., podaje błędne adresy, nie wyjaśnia rozliczenia spornej kwoty, a także nie wykazuje woli rozłożenia przedmiotowej kwoty na raty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ zasadnie uznał, że kwota określona w skarżonej decyzji jest nienależnym stronie świadczeniem. W pierwszej kolejności należało wskazać, że okolicznością niesporną jest fakt, iż skarżący pobrał zasiłek dla bezrobotnych za miesiące październik i listopad 2012 r. Poza sporem pozostaje również to, że [...] decyzją z [...] grudnia 2012 r. orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] października 2012 r. oraz o utracie prawa do zasiłku z dniem [...] października 2012 r. w związku z faktem rozpoczęcia w tym dniu przez skarżącego pracy zarobkowej. Skoro więc, wskutek wiążącej decyzji [...], stronie od dnia [...] października 2012 r. nie przysługiwało prawo do zasiłku dla bezrobotnych, to przedmiotowe świadczenie pobrane po tej dacie jawi się jako nienależnie pobrane przez stronę. Stronie nie przysługiwało już bowiem po tej dacie prawo do tego świadczenia. W świetle powyższego uznać należało, że organ wydając skarżoną decyzję prawidłowo zastosował przepis art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stan faktyczny sprawy uzasadniał bowiem takie działanie. Organ poprawnie też wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji z jakich elementów składa się kwota oznaczona w spornej decyzji. Co się zaś tyczy pozostałych zarzutów zawartych w skardze, to uznać należało, że pozostają one w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy. W szczególności podkreślenia wymagała okoliczność, iż kwestie zarzucanej nieterminowości udzielania przez organ odpowiedzi na pytania strony, braku woli rozłożenia należności na raty, czy wskazania błędnego adresu, nie wpływają na poprawność i zgodność z prawem skarżonej decyzji. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).