II SA/Wa 1868/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-12-21

Skład orzekający: Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń palną gazową na wniosek skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń palną gazową, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które są przesłanką do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Z.M. zaskarżył decyzję Komendanta Głównego Policji z września 2010 r. o cofnięciu pozwolenia na broń palną gazową, która utrzymała w mocy wcześniejszą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z czerwca 2010 r. Z.M. wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń palną gazową.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Przedmiotem skargi Z.M. w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową, nr [...] W skardze Z.M. zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast stosownie do art. 61 § 3 po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozstrzygając w ww. przedmiocie opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na argumentach przedstawionych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2005 r. FZ 59/04 ). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę ( majątkową lub niemajątkową ), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wyjaśnieniu podlega kwestia, że samo wskazanie konsekwencji wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń tj. niepowetowanej szkody jakiej może doznać strona w sytuacji zbycia posiadanej broni, nie stanowi samoistnej podstawy przemawiającej za słusznością wstrzymania zaskarżonej decyzji. Instytucja ochrony tymczasowej została obwarowana określonymi przesłankami, które osoba ubiegająca się o nią powinna wykazać. Skoro więc art. 61 § 3 cytowanej ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do uprawdopodobnienia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący powinien te okoliczności wskazać w sposób logiczny i ciągły. Samo stwierdzenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z zagrożeniem życia lub zdrowia dla skarżącego, nie jest wystarczające. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło