II SA/Wa 1870/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Janusz Walawski, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r. sprawy ze skargi P. G. na orzeczenie dyscyplinarne Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia dyscyplinarnego oddala skargę. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] września 2016 r., po rozpatrzeniu odwołania obwinionej P. G., utrzymał w mocy wydane, w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2016 r., odmawiające uchylenia ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2015 r. W podstawie prawnej orzeczenia Minister wskazał art. 136b ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1402, ze zm.) oraz § 33 ust. 1 pkt 1 i § 40 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 118, poz. 1015, ze zm.). W uzasadnieniu orzeczenia Minister wskazał, co następuje: Orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] czerwca 2015 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej uznał [...] SG P. G. winną tego, że w okresie od dnia [...] czerwca 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r. naruszyła dyscyplinę służbową w ten sposób, że nie posiadając zezwolenia przełożonego właściwego do spraw osobowych na wykonywanie zajęcia zarobkowego poza służbą w Straży Granicznej, prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą "P." oraz "S.", tj. o czyn z art. 135 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 67 ustawy o Straży Granicznej i wymierzył obwinionej karę dyscyplinarną upomnienia. Na skutek rozpatrzenia odwołania obwinionej Komendant Główny Straży Granicznej orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] lipca 2015 r. uchylił w całości zaskarżone orzeczenie i uznał [...] SG P. G. winną tego, że w okresie od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r. naruszyła dyscyplinę służbową w ten sposób, że nie posiadając zezwolenia przełożonego właściwego do spraw osobowych na wykonywanie zajęcia zarobkowego poza siedzibą w Straży Granicznej, prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą "P." oraz "S.", tj. o czyn z art. 135 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 67 ustawy o Straży Granicznej i odstąpił od wymierzenia kary. Orzeczenie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2015 r. stało się ostateczne i prawomocne. W dniu [...] grudnia 2015 r. funkcjonariuszka złożyła w trybie § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy Straży Granicznej wniosek o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem dyscyplinarnym Komendanta Głównego SG z dnia [...] lipca 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. organ wznowił postępowanie i następnie orzeczeniem z dnia [...] marca 2016 r. odmówił uchylenie orzeczenia dyscyplinarnego z dnia [...] lipca 2015 r. To orzeczenie zostało uchylone orzeczeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2016 r. do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownej analizy materiału dowodowego sprawy, mając jednocześnie na uwadze wskazówki organu nadzoru, Komendant Główny SG orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] lipca 2016 r. odmówił uchylenia, w trybie wznowienia postępowania, orzeczenia dyscyplinarnego Komendanta Głównego SG z dnia [...] lipca 2015 r. W uzasadnieniu orzeczenia argumentował, iż organowi rozpatrującemu sprawę w trybie zwykłym były znane okoliczności, podnoszone przez obwinioną we wniosku o wznowienie postępowania zatem nie została spełniona przesłanka zawarta w § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. Od orzeczenia z dnia [...] lipca 2016 r. funkcjonariuszka oraz jej pełnomocnik wnieśli odwołania do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który po rozpatrzeniu sprawy orzeczeniem z dnia [...] września 2016 r. utrzymał w mocy orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego SG z dnia [...] lipca 2016 r. Minister wskazał, iż stosownie do § 38 ust. 1 rozporządzenia w sprawach dyscyplinarnych postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem lub postanowieniem o umorzeniu postępowania wznawia się, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się fałszywe, 2) zostały ujawnione istotne dla sprawy nowe fakty lub dowody, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego, 3) orzeczenie dyscyplinarne lub postanowienie o umorzeniu postępowania wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia lub postanowienia, 4) orzeczenie dyscyplinarne lub postanowienie o umorzeniu postępowania zostało wydane na podstawie innej decyzji lub orzeczenia, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W przypadku wznowienia postępowania dyscyplinarnego na skutek wniosku strony, granice tego postępowania ograniczone są tylko do podstawy wznowienia, wskazanej w postanowieniu o wznowieniu postępowania. Wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowienia wiąże organ i wyznacza granice nadzwyczajnego postępowania, co oznacza, że organ nie może ani zmieniać, ani rozszerzyć żądania na inne podstawy wznowieniowe. Strona wskazała, że nowym dowodem w sprawie jest pismo Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2012 r., znak: [...], kierowane do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, którym przekazano według właściwości wystąpienie [...]. SG P. G., kwestionujące zawiadomienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] września 2012 r. o braku zgody na dodatkowe zatrudnienie. Oceny treści powyższego pisma Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dokonał w uzasadnieniu orzeczenia dyscyplinarnego z dnia [...] maja 2016 r., wskazując na konieczność analizy w powyższym kontekście mocy dowodowej oświadczeń majątkowych P. G. za lata 2012, 2013 i 2014. Komendant Główny Straży Granicznej w orzeczeniu dyscyplinarnym z dnia [...] lipca 2016 r. wskazał, że oświadczenia majątkowe strony, składane przed Komendantem [...] Oddziału SG za lata 2012, 2013 i 2014 nie mogą być traktowane jako nowy dowód w sprawie, gdyż były znane organowi dyscyplinarnemu w trakcie postępowania dyscyplinarnego, zakończonego orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] lipca 2015 r. Kopie tych oświadczeń znajdują się w aktach dyscyplinarnych - karta 47, 48, 49 i 50. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zasadnie organ pierwszej instancji wskazał, iż nie mogą być one traktowane jako nowe fakty lub dowody, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego. Analizując przedmiotową sprawę w kontekście pisma Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej SG z dnia [...] grudnia 2012r., znak: [...] - jako nowego dowodu, który nie był znany w toku postępowania dyscyplinarnego, organ odwoławczy także podziela ocenę Komendanta Głównego SG, że dokument ten był znany organowi dyscyplinarnemu - to jest Komendantowi [...] Oddziału Straży Granicznej z urzędu już w dacie wpływu do [...] Oddziału SG, to jest w dniu [...] grudnia 2012 r. Fakt ten potwierdza pieczęć wpływu i stosowna adnotacja w tym zakresie, a także dekretacja. W ocenie organu odwoławczego pod pojęciem "istotne dla sprawy nowe fakty lub dowody, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego", o których mowa w § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawach dyscyplinarnych, należy rozumieć fakty lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, lecz nie znane organowi, który wydał orzeczenie dyscyplinarne. Taka definicja jest zgodna z ugruntowanym orzecznictwem w zakresie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Za nowy dowód nie może być uznany brak określonych dowodów w aktach sprawy. Takie ujęcie "nowych dowodów" byłoby zbyt daleko idące. Z uwagi zaś na ochronę trwałości ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego wykładnia przesłanek wznowieniowych winna mieć charakter zwężający. Skoro dokument wskazywany przez pełnomocnika strony jako nowy dowód, w rozumieniu § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawach dyscyplinarnych, był znany organowi dyscyplinarnemu z urzędu, to nie została spełniona przesłanka celowościowa wznowienia i brak jest podstaw do spełnienia żądania Strony. Powyższa ocena organu odwoławczego w zakresie uznania, że zarówno wskazywany przez pełnomocnika strony dokument, jak również oświadczenia majątkowe P. G. za lata 2012, 2013 i 2014, był znane organowi dyscyplinarnemu przed wydaniem ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego z dnia [...] lipca 2015 r., powoduje, że niecelowe należy uznać odnoszenie się do dokonanej przez organ pierwszej instancji oceny przedmiotowych dowodów. Zgodnie z przytaczaną treścią § 40 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawach dyscyplinarnych, w postępowaniu dyscyplinarnym wznowieniowym może dojść do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, ale ma to miejsce jedynie w sytuacji, gdy postępowanie wyjaśniające doprowadzi do potwierdzających wniosków, że dana decyzja ostateczna dotknięta jest kwalifikowaną wadą prawną, wskazaną w podaniu o wznowienie postępowania. P. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której orzeczeniu dyscyplinarnemu[...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. zarzuciła naruszenie § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy SG, poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że skoro organowi dyscyplinarnemu w trakcie prowadzonego postępowania znany był dokument, tj. pismo z dnia [...] grudnia 2012r., Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia KG SG, to taki dokument nie może stanowić nowego dowodu w sytuacji, kiedy prawidłowe odkodowanie normy z § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia prowadzi do wniosku, że pomimo wiedzy organu dyscyplinarnego o dowodzie, można żądać wznowienie postępowania w sytuacji, kiedy fakt jego istnienia nie był znany obwinionemu funkcjonariuszowi, a co w niniejszej sprawie miało miejsce. W konkluzji skargi skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. oraz poprzedzającego je orzeczenia dyscyplinarnego Komendanta Głównego SG z dnia [...] lipca 2016 r., odmawiającego uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego Komendanta Głównego SG z dnia [...] lipca 2015 r. w całości, zasądzenie od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi P. G. podkreśliła, że pojęcie nowych dowodów z § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia należy definiować inaczej niż w powoływanym przez organ przepisie 145 § pkt 5 Kpa. W § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia użyto bowiem zwrotu "dowody, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego", a zatem odmiennie aniżeli w art.145 § pkt 5 Kpa., w którym ustawodawca użył zwrotu "nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję". Sam fakt, iż organowi dyscyplinarnemu w trakcie prowadzonego postępowania znany był ten dokument - pismo z dnia [...] grudnia 2012r., Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia KG SG, nie prowadzi do wniosku, że fakt ten pozbawia obwinionego funkcjonariusza do żądania wznowienia postępowania w sytuacji, kiedy dowód ten nie był znany obwinionemu funkcjonariuszowi. Wiedzę o piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżąca powzięła dopiero we wrześniu 2015 r., tj. po zakończeniu postępowania dyscyplinarnego, gdy została zapoznana z aktami postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...] w B. w sprawie o sygn. akt [...] o przekroczenie uprawnień przez Komendanta Placówki SG w B. W tychże aktach znajdował się rzeczony dokument. Organ dyscyplinarny posiadał wiedzę o prowadzonej przez P. G. działalności gospodarczej już w grudniu 2012 r. Jeżeli zatem dopiero w dniu [...] listopada 2014 r. zostało wobec skarżącej wszczęte postępowanie dyscyplinarne, to zostało ono podjęte z rażącym naruszeniem prawa, tj. § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia dyscyplinarnego w zw. z art.137 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej, albowiem po upływie 90 dni od dnia otrzymania przez przełożonego wiadomości o popełnieniu naruszenia dyscypliny służbowej. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia z dnia [...] września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Organy obu instancji trafnie zinterpretowały przepis § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy Straży Granicznej. Pod pojęciem "istotne dla sprawy nowe fakty lub dowody, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego" należy rozumieć fakty lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne a jednocześnie istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, lecz nie znane organowi, który wydał orzeczenie dyscyplinarne. Taka definicja jest zgodna z ugruntowanym orzecznictwem w zakresie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Błędny jest zatem pogląd, zawarty w skardze, iż pojęcie nowych dowodów zawarte w § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, należy definiować inaczej niż w powoływanym przez organ przepisie art. 145 § pkt 5 Kpa. | Oba powyższe pojęcia :"dowody, które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego" i "nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane | |organowi, który wydał decyzję" to w istocie tautologia. Odnoszą się do tej samej sfery semantycznej. Zatem zasadne jest dokonywanie wykładni przepisu | |§ 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w taki sam sposób jak przepisu art. 145 § pkt 5 Kpa, korzystając z szerokiego dorobku orzeczniczego odnoście tego | |ostatniego przepisu. Należy jedynie uwzględnić to, iż z uwagi na ochronę trwałości ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego, jakakolwiek wykładnia | |przesłanek wznowieniowych winna mieć charakter zwężający, co jest charakterystyczne dla dokonywania wykładni przepisów dotyczących szczególnych trybów| |postępowania. | |Odnośnie powyższego pojęcia - dowodów istniejących w dacie wydania decyzji a nie znanych w toku postępowania – w orzecznictwie wskazano, że "Musiały | |one istnieć w dniu wydania decyzji i nie mogły być znane organowi, który wydał decyzję (por. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2010 r., II GSK 986/09, LEX| |nr 746382, w którym podniesiono, że przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5, najistotniejszym warunkiem | |jest istnienie tych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności te i dowody powstały po dacie wydania | |ostatecznej decyzji, nie będą mogły stanowić podstawy wznowienia, lecz będą stanowić podstawę wszczęcia postępowania w nowej sprawie)." - patrz: M. | |Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art.145 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX. | |Z kolei w Komentarzu (w: Cz. Martysz, Komentarz do art.145 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX) wskazano, iż: | |"Analiza przepisu art. 145 § pkt 5 Kpa prowadzi do wniosku, że warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są | |dla sprawy istotne, że są one nowe, że istniały one w dniu wydania decyzji oraz że nie były one znane organowi administracyjnemu (M. Jaśkowska (w:) M.| |Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks..., s. 811). Zwrócił także na to uwagę WSA w Warszawie wskazując, że "Uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko | |wtedy, gdy okoliczności stanowiące podstawę wznowienia okażą się na tyle istotne, że wywrą bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji | |ostatecznej. Pojęcie nowej okoliczności faktycznej nie jest tożsame z pojęciem nowego dowodu. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł | |stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne | |rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego" (wyrok z dnia 9| |marca 2006 r., V SA/Wa 2510/05, LEX nr 202375). W innym z kolei wyroku WSA w Warszawie podkreślił, że "1. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy | |należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej | |istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. 2. Przy wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa nie jest istotne, czy | |ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie, lecz czy były to istotne okoliczności w sprawie. Warunkiem wznowienia | |postępowania jest w tym przypadku jedynie to, aby nowa okoliczność miała istotne znaczenie dla sprawy i istniała w dniu wydania decyzji, przy czym nie| |była znana organowi, który wydał decyzję" (wyrok z dnia 19 grudnia 2005 r., II SA/Wa 855/05, LEX nr 196284)." | | | |W tego typu postępowaniach wznowieniowych orzecznictwo wyraźnie kładzie nacisk na to, aby "nowe dowody", istniejące realnie w chwili rozpatrywania | |sprawy, nie były znane organowi prowadzącemu dane postępowanie albo nie były znane w toku danego postępowania, czyli nieznane w danej sprawie. Bez | |znaczenia jest zatem wiedza obwinionego o tych nowych dowodach, czy też brak tej wiedzy ze strony obwinionego w toku danego postępowania | |dyscyplinarnego. Istotne jest tu to aby te "nowe dowody" nie były znane organowi w dacie orzekania albo nie były ujawnione w danej sprawie. | |Dlatego całkowicie chybione jest twierdzenie zawarte w tezie skargi: "że pomimo wiedzy organu dyscyplinarnego o dowodzie, można żądać wznowienie | |postępowania w sytuacji, kiedy fakt jego istnienia nie był znany obwinionemu funkcjonariuszowi". | | | |We wniosku o wznowienie postepowania dyscyplinarnego strona jako "nowy dowód" powołała pismo Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Straży | |Granicznej z dnia [...] grudnia 2012 r., znak:[...], kierowane do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, którym przekazano według właściwości | |wystąpienie [...] SG P. G., kwestionujące zawiadomienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] września 2012 r. o braku zgody na dodatkowe| |zatrudnienie. | |Przeprowadzona przez organy obu instancji analiza tego dokumentu, pod kątem przesłanki zawartej w § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, wskazuje, iż | |dokument ten był znany organowi dyscyplinarnemu - to jest Komendantowi [...] Oddziału Straży Granicznej z urzędu już w dacie wpływu do [...] Oddziału SG -| |to jest w dniu [...] grudnia 2012 r. Fakt ten potwierdza pieczęć wpływu i stosowna adnotacja w tym zakresie, a także dekretacja. Również oświadczenia | |majątkowe P. G. za lata 2012, 2013 i 2014, był znane organowi dyscyplinarnemu przed wydaniem ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego z dnia [...] lipca | |2015 r. Kopie odpowiednich stron oświadczeń majątkowych znajdują się w aktach dyscyplinarnych - karta 47, 48, 49 i 50. | |Ustaleniom tym autor skargi nie zaprzecza. | | | |Skoro dokument wskazywany przez pełnomocnika strony, jako nowy dowód, w rozumieniu § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawach dyscyplinarnych, był | |znany organowi dyscyplinarnemu z urzędu, to nie została spełniona przesłanka celowościowa wznowienia. | |Powyższe czyni całkowicie niezasadny zarzut skargi - naruszenie § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie| |przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy SG. | | | |W tym miejscu wyraźnie należy zaznaczyć, iż przedmiotem postępowania administracyjnego, kontrolowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w | |Warszawie, jest odmowa wznowienia postępowania dyscyplinarnego na podstawie § 38 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Zatem w tym postępowaniu nie dokonuje | |się analizy całego postępowania dyscyplinarnego, czy tez badania innych przesłanek wznowieniowych a jedynie bada zasadność odmowy wznowienia tego | |postępowania na podstawie wskazanej przez stronę we wniosku o wznowienie przesłance. Jakiekolwiek wychodzenie poza tak zakreślone granice postępowania| |jest niedozwolone. | | | |Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku, zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu | |przed sądami administracyjnymi. |