II SA/Wa 1870/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Danuta Kania, Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia studiów jednolitych magisterskich oddala skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Dziekan [...] skreślił z dniem [...] listopada 2011 r. J. P. z listy studentów piątego roku jednolitych studiów magisterskich na kierunku zarządzanie i marketing, z powodu niezłożenia pracy dyplomowej w terminie. Podaniem z dnia [...] października 2013 r. J. P. zwróciła się z prośbą o wznowienie studiów na czas obrony. Na podaniu tym widnieje adnotacja z dnia [...] października 2013 r. Prodziekana [...] o braku zgody i prośbie o uregulowanie płatności.  Na podaniu widnieje także adnotacja o braku opłaty za konsultacje w wysokości 19 razy 150 zł, tj. w wysokości 2850 zł. Podaniem z dnia [...] listopada 2015 r. J. P. zwróciła się do Dziekana WZ [...] o pomoc w rozwiązaniu problemu dotyczącego zakończenia studiów uzyskaniem tytułu zawodowego. Opisała w nim swoją sytuację. Analiza tego podania doprowadziła organ do wniosku, że przedmiotem żądania J. P. jest wznowienie studiów. W związku z powyższym podaniem decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Prodziekan [...] nie wyraziła zgody na wznowienie przez J. P. studiów jednolitych magisterskich na kierunku zarządzanie. Jak wskazał organ w uzasadnieniu decyzji, od roku akademickiego 2007 jednolite studia magisterskie na kierunku zarządzanie nie są już prowadzone, co powoduje brak możliwości kontynuowania przez wnioskodawczynię studiów w trybie wznowienia na tym kierunku. Wyjaśnił też, że nie ma możliwości dopuszczenia wnioskodawczym do obrony pracy magisterskiej. Organ zaznaczył, że na mocy § 9 ust. 10 Regulaminu Studiów na [...] nie ma możliwości wznowienia wnioskodawczym na studia, z których została skreślona, gdyż studia te nie są już prowadzone na Wydziale. W związku z powyższym Dziekan zaproponował wznowie studiów na III roku studiów I stopnia na kierunku zarządzanie w trybie wieczorowym, uzupełnienie różnic programowych, przygotowanie i obronę pracy licencjackiej. Wyjaśnił też, że kolejnym etapem mogą być studia II stopnia. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. P. Opisała w nim szczegółowo swoje zapatrywanie na sprawę. Zwróciła uwagę na nieprawidłowości w zakomunikowaniu jej przez pracownika dziekanatu wysokości opłat związanych z wznowieniem studiów w 2013 r. J. P. wyjaśniła także, iż fakt niepodjęcia przez nią czynności celem wyjaśnienia kwestii odmowy wznowienia w 2013 r. wynikał z pełnego zaangażowania skarżącej w pracę podjętą na nowym stanowisku oraz innych "negatywnych wydarzeń", które przesłoniły sprawę obrony pracy dyplomowej. Zwróciła uwagę, że w podobnej sytuacji na Uniwersytecie w [...] studentom tamtejszej uczelni umożliwiono obronę pracy. Rektor Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji Prodziekana Wydziału [...] (dalej: WZ [...]) z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia studiów jednolitych magisterskich na kierunku zarządzanie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia organ zauważył, że przedmiot zaskarżonej decyzji jest odmienny od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2013 r. To ostatnie bowiem dotyczyło żądania studentki wznowienia studiów na dzień obrony, zaś decyzja z dnia [...] grudnia 2015 r. wobec nie istnienia w aktualnym stanie prawnym instytucji wznowienia na dzień obrony - rozstrzyga w kwestii wznowienia J. P. na określonym roku studiów danego kierunku. W związku z tą różnicą przedmiotów rozstrzygnięć nie zachodziła w sprawie powaga rzeczy rozstrzygniętej (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). Przechodząc do meritum, w analizowanej sprawie podstawą kwestią jest według organu to, że studia, na które uczęszczała skarżąca przed jej skreśleniem z listy studentów - nie są już prowadzone jako jednolite studia magisterskie (od roku akademickiego 2007/2008). Jak trafnie dostrzegł organ pierwszej instancji, wznowienie w takiej sytuacji reguluje § 9 ust. 10 Regulaminu Studiów na [...]. W myśl tego przepisu, wznowienie następuje na te same studia, z których student uprzednio został skreślony, pod warunkiem, że studia te są nadal prowadzone przez Uniwersytet. W przypadku jednak, gdy studia te wygasły i nie są już prowadzone. Dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie na innym kierunku lub specjalności utworzonych w wyniku przekształcenia studiów wygasłych i prowadzonych w danej jednostce organizacyjnej. Dziekan ustala liczbę punktów ECTS podlegających przyznaniu na poczet programu studiów, na których zainteresowana osoba wznawia studia oraz ustala poziom kształcenia i rok studiów, na które zostanie ona wpisana. Uwzględnia przy tym różnice programowe oraz uzyskane efekty kształcenia. Warunkiem wznowienia na studiach drugiego stopnia jest posiadanie tytułu magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędnego. Skoro zatem w niniejszej sprawie pierwotne studia wygasły i nie są już prowadzone, to stosownie do przytoczonego przepisu 9 ust. 10 Regulaminu Studiów na U[...] organ może jedynie wyrazić zgodę na wznowienie na innym kierunku lub specjalności utworzonych w wyniku przekształcenia studiów wygasłych i prowadzonych w danej jednostce organizacyjnej. Przy czym warunkiem wznowienia na studiach drugiego stopnia jest posiadanie tytułu magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędnego. Nie budzi zaś wątpliwości Rektora, że skarżąca nie posiada tytułu magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędnego. A zatem na gruncie obowiązującego prawa możliwe jest jej wznowienie wyłącznie na studiach pierwszego stopnia. Z przedstawionych przyczyn, w ocenie organu odwoławczego, Dziekan prawidłowo odmówił wznowienia studiów skarżącej w celu obrony pracy dyplomowej na studiach, z których została skreślona, gdyż zaszły okoliczności określone w § 9 ust. 10 Regulaminu Studiów na [...]. Jednocześnie organ ten zaproponował wznowienie studiów na III roku studiów I stopnia na kierunku zarządzanie w trybie niestacjonarnym (wieczorowym), przy uzupełnieniu różnic programowych, przygotowaniu i obronie pracy licencjackiej. Jak prawidłowo wyjaśnił, dopiero zaś kolejnym etapem mogą być studia II stopnia (magisterskie). W ocenie Rektora, analizowane rozstrzygnięcie jest prawidłowe, właściwie uzasadnione i znajduje oparcie w obowiązującym prawie, zwłaszcza w odnoszącym się wprost do takiej sytuacji § 9 ust. 10 Regulaminu Studiów na [...]. Regulacja ta skutkuje tym, że nie ma w systemie normatywnym regulującym tok studiów na [...] luki prawnej dotyczącej stanów analizowanego typu, wymuszającej na organie bezpośrednie zastosowanie jedynie art. 257 ust. 4 u.p.s.w. (por. wyrok NSA z 24 lutego 2015 r., I OSK 2550/14). Dlatego też sytuacja na [...] jest odmienna od stanu prawnego określającego wznowienie na przywołanym przez skarżącą Uniwersytecie w [...] (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 23 kwietnia 2015 r. II SA/Bk 107/15). Stąd organ, wbrew prośbie J. P. nie miał możliwości wznowienia jej studiów na II roku studiów magisterskich, w tym na dzień obrony. Stosownie do art. 6 i 7 k.p.a. organy Uniwersytetu są związane przepisani prawa, wobec tego nie mogły wbrew ich treści przychylić się do złożonej prośby. Na marginesie, odnosząc się do kwestii odmowy wznowienia studiów w 2013 r. z powodu braku wniesienia należnej opłaty, wyjaśniono, że podstawą do naliczenia przedmiotowej opłaty były konsultacje związane z przygotowaniem pracy dyplomowej po okresie skreślenia. Oplata taka była przewidziana w zarządzeniu nr [...] Rektora U[...] z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie wysokości opłat za usługi edukacyjne w r. a. 2012/2013 (Monitor U[...] 2012, poz. 103). Podkreślono, iż w momencie naliczenia opłaty studentka nie podjęła żadnych kroków formalnych w celu zakwestionowania wysokości opłaty naliczonej z tytułu konsultacji związanych z przygotowaniem pracy dyplomowej. Skargę do tutejszego Sądu na decyzję Prorektora Uniwersytetu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. wywiodła J. P. wnosząc o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji, 2. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, iż w latach 2006-2011 była studentką magisterskich studiów wieczorowych na Wydziale Zarządzania, kierunek zarządzanie i marketing. Z końcem września 2011 r. przystąpiła do ostatniego egzaminu co pozwoliło jej na uzyskanie absolutorium. Studia nie zakończyły się jednak uzyskaniem tytułu zawodowego, ponieważ nie została dopuszczona do obrony z powodu nieuregulowania rzekomych opłat. Na IV i V roku studenci starali się uzyskać od władz uczelni informację odnośnie czasu jaki mieliby na obronę pracy magisterskiej po zakończeniu studiów oraz ewentualnych konsekwencji finansowych. Otrzymali informację, że od zakończenia nauki mają 2 lata bez ponoszenia żadnych dodatkowych opłat, a jedyną opłatą będzie jednorazowa opłata administracyjna w wysokości 150 zł. Jak wyjaśnia skarżąca, poinformowano ich również, że zostaną skreśleni z listy studentów oraz ponownie wpisani na czas obrony. Posiadając takie informacje skarżąca podjęła decyzję o skupieniu swojej uwagi na zaliczeniu bieżących przedmiotów natomiast po uzyskaniu absolutorium chciała skupić się na pisaniu pracy magisterskiej. Gotową pracę złożyła z końcem wyznaczonego terminu 2 lat i w tym też czasie dowiedziała się, że ma uiścić dodatkową opłatę. Niezwłocznie udała się na rozmowę do Prodziekan w celu uzyskania informacji z jakiego tytułu ma ponosić dodatkowe koszty? W odpowiedzi – jak twierdzi - usłyszała, że szkoła ma długi i odkąd zmieniły się władze każdy płaci. W celu uzyskania informacji o wysokości zadłużenia zostałam skierowana do dziekanatu gdzie została poinformowana, że wiadomość otrzyma niebawem. Po pewnym czasie (w piątek) otrzymała z dziekanatu telefon, że ma do uregulowania kwotę w wysokości ok. 3000 zł i jeżeli daną opłatę wniesie, to zostanie dopuszczona do obrony, która ma odbyć się w środę. Poprosiła o pismo z wysokością danej kwoty uwzględniające informację z jakich powodów dane zadłużenie wynika. W odpowiedzi usłyszała pytanie "jakie pismo? albo wpłacę daną kwotę albo obrony nie będzie" po czym rozmowa została zakończona stanowczym odłożeniem słuchawki. Na dwa, trzy dni przed obroną na stronie internetowej uczelni została zamieszczona lista osób przystępujących do obrony, na której widniało jej nazwisko. Pomimo braku wpłaty z mojej strony zdecydowała się przygotować i pojechać na obronę natomiast sprawę wyjaśnić po obronie. Po dotarciu na miejsce okazało się, że na liście umieszczonej na drzwiach Sali, w której odbywała się obrona nie ma jej imienia i nazwiska. Od razu ustaliła, że na stronie internetowej lista wciąż się znajduję i nadal uwzględnia jej dane. Skarżąca podniosła także, iż w otrzymanej decyzji Prorektor w uzasadnieniu widnieje informacja odnośnie zamieszczonej adnotacji z dnia [...].10.2013 r. na podaniu dotyczącym wznowieniu studiów na czas obrony, które złożyła [...].10.2013 r. Skarżąca wyraziła więc zdziwienie, dlaczego o tym, że jest jakakolwiek adnotacja jest poinformowana dopiero w otrzymanym piśmie od Prorektor z dnia [...] lutego 2016 r. oraz na jakiej podstawie został jej wyznaczony termin obrony a także dlaczego kiedy prosiła dziekanat o przesłanie pisma z informacją o wysokości zadłużenia jej prośba pozostała bez odpowiedzi. Strona wyraziła też zdziwienie co do tego, jak możliwe było po uregulowaniu żądanej kwoty przystąpienie przez nią do obrony jednolitych studiów magisterskich w 2013 r. skoro studia te nie były już wtedy prowadzone. Skarżąca podniosła, iż nie wnioskuje o przywrócenie na studia a o możliwość obrony złożonej w terminie pracy magisterskiej. Studia ukończyła w terminie i otrzymała absolutorium. Jak twierdzi pracę magisterską również złożyła w wyznaczonym terminie. Podniesiono też w uzasadnieniu skargi, iż bez odpowiedzi pozostawiła Prorektor sprawę wyznaczenia terminu obrony oraz postawienia studentki w sytuacji bez wyjścia w październiku 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 6 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 657/16) uchylił obydwie decyzje uznając, że organy rozpoznając sprawę wyszły poza zakres oznaczony w piśmie inicjującym postępowanie. W związku z tym Sąd I instancji nakazał organowi ustalenie tego, co jest przedmiotem żądania strony. Rozpoznając sprawę wskutek wywiedzionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 września 2017 r. (sygn. akt I OSK 236/17) uchylił zaskarżony wyrok przekazując sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia Sąd kasacyjny wskazał naruszenie przez Sąd I instancji normy art. 141 § 4 P.p.s.a. polegające na braku wskazania w uzasadnieniu wyroku naruszonych przez organ przepisów, jak też naruszenie art. 134 § 1 P.p.s.a. polegające na wyjściu poza granicę rozpoznawanej sprawy i wypowiedzenie się co do wysokości opłat za konsultację na Uniwersytecie [...]. Naczelny Sąd Administracyjny w konkluzji stwierdził, iż ponownie rozpoznając sprawę Sąd ponownie podda kontroli skarżoną decyzję i umotywuje swoje rozstrzygnięcie uwzględniając normę art. 141 § 4 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Stosownie do wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 29 września 2017 r. uchylającym poprzednie rozstrzygnięcie tutejszego Sądu istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ wydając skarżone rozstrzygnięcie nie naruszył przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. W pierwszej kolejności należało odnieść się do tego, jakie przepisy winny być stosowane w niniejszej sprawie. Co do zasady zastosowanie znajdują bowiem akty prawne obowiązujące w dacie orzekania. Materia objęta problematyką niniejszej sprawy została uregulowana w Regulaminie studiów na Uniwersytecie [...]. W dniu wydania rozstrzygnięcia pierwszo i drugo instancyjnego obowiązywał regulamin uchwalony uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Zgodnie z § 6 ww. uchwała wchodziła w życie z dniem podjęcia zaś regulamin nią uchwalony wchodził w życie w dniu 1 października 2015 r. W myśl zaś § 3 wyżej powołanej uchwały z [...] kwietnia 2015 r. do osób, które uzyskały absolutorium i zostały skreślone z listy studentów przed dniem 30 września 2015 r. w sprawach dotyczących wznowienia studiów stosuje się przepisy dotychczasowe. Użyte w zacytowanym przepisie sformułowanie – "przepisy dotychczasowe", oznacza oczywiście przepisy, które obowiązywały w chwili uchwalania nowych przepisów, a więc mówiąc inaczej – przepisy bezpośrednio poprzedzające regulację nowo dokonywaną. Taką regulację stanowił zaś Regulamin studiów na Uniwersytecie [...] w brzmieniu wynikającym z jego zmiany dokonanej uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. W myśl zaś § 1 powyższej uchwały z [...] kwietnia 2014 r. paragraf 11 Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...] otrzymał brzmienie – "wznowienie następuje na te same studia, z których student uprzednio został skreślony, pod warunkiem, że studia te są nadal prowadzone przez Uniwersytet. W przypadku jednak, gdy studia te wygasły i nie są już prowadzone. Dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie na innym kierunku lub specjalności utworzonych w wyniku przekształcenia studiów wygasłych i prowadzonych w danej jednostce organizacyjnej. Dziekan ustala liczbę punktów ECTS podlegających przyznaniu na poczet programu studiów, na których zainteresowana osoba wznawia studia oraz ustala poziom kształcenia i rok studiów, na które zostanie ona wpisana. Uwzględnia przy tym różnice programowe oraz uzyskane efekty kształcenia. Warunkiem wznowienia na studiach drugiego stopnia jest posiadanie tytułu magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędnego". Przenosząc przywołane regulacje prawne na realia faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należało, że skarżona decyzja została oparta na niewłaściwej podstawie prawnej. Niespornym bowiem było, iż studentka J. P . w roku akademickim 2010-2011 uzyskała absolutorium na jednolitych studiach magisterskich na kierunku zarządzanie (okoliczność potwierdzona w uzasadnieniu decyzji organu I instancji z [...].12.2015 r.). Poza sporem pozostawało także to, że studentka została skreślona z listy studentów z dniem [...] listopada 2011 r. W myśl więc § 3 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. obowiązującej w dacie orzekania przez organy obydwu instancji, wniosek studentki inicjujący niniejsze postępowanie winien być rozpoznawany w oparciu o przepisy Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...] w brzmieniu wynikającym z jego zmiany dokonanej uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Powyższe uchybienie organu, jakkolwiek trudno znaleźć dla niego racjonalne wytłumaczenie biorąc pod uwagę fakt, że to Uniwersytet [...], którego organem jest Rektor, był twórcą powyższych przepisów (musiały więc być z urzędu znane organowi), nie powoduje konieczności eliminacji z obrotu prawnego skarżonego rozstrzygnięcia. Powodem uchylenia skarżonej decyzji mogłoby być bowiem tylko takie naruszenie przepisów, które wpływałoby na wynik sprawy. Omawiane uchybienie organu, nie wywołało jednakże takiego wpływu. Treść § 11 Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...] – uchwalona uchwałą nr.[...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. zmieniającą Regulamin studiów, a więc przepisu, który powinien zostać zastosowany w sprawie, jest tożsama z treścią przywołanego w skarżonej decyzji § 9 ust. 10 Regulaminu studiów. Pomimo więc tego, że organ rozpoznał sprawę w oparciu o niewłaściwy przepis, to z uwagi na to, że przepis ten odpowiadał treścią przepisowi jaki winien znaleźć zastosowanie w sprawie, końcowe rozstrzygnięcia wydane przez organy I i II instancji jawiły się jako poprawne co do zasady. Za poprawnością tą przemawiało zaś głownie to, że na chwilę złożenia wniosku inicjującego niniejsze postępowanie, studia, których miało dotyczyć wznowienie, nie były już prowadzone. To zaś obligowało organ do zastosowania przepisów Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...], w myśl której to regulacji "wznowienie następuje na te same studia, z których student uprzednio został skreślony, pod warunkiem, że studia te są nadal prowadzone przez Uniwersytet. W przypadku jednak, gdy studia te wygasły i nie są już prowadzone. Dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie na innym kierunku lub specjalności utworzonych w wyniku przekształcenia studiów wygasłych i prowadzonych w danej jednostce organizacyjnej. Dziekan ustala liczbę punktów ECTS podlegających przyznaniu na poczet programu studiów, na których zainteresowana osoba wznawia studia oraz ustala poziom kształcenia i rok studiów, na które zostanie ona wpisana. Uwzględnia przy tym różnice programowe oraz uzyskane efekty kształcenia. Warunkiem wznowienia na studiach drugiego stopnia jest posiadanie tytułu magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędnego". Organ rozpoznający wniosek był więc zmuszony do odmowy wznowienia studiów dla obrony pracy magisterskiej. Takiej formy wznowienia studiów regulamin nie przewidywał już bowiem. Jedyne więc co organ mógł zrobić, to zaproponować wnioskodawczyni wznowienie studiów na stosownym roku studiów utworzonych w wyniku przekształcenia studiów już wygasłych, przy uzupełnieniu różnic programowych – co też uczynił. Tym samym działanie organu, które znalazło uzewnętrznienie w skarżonej decyzji, ocenić należało jako prawidłowe. Co się tyczy argumentów zawartych w złożonej skardze, to nie mogły one zostać podzielone przez tutejszy Sąd. W zdecydowanej większości, na co zwrócił już uwagę Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy, dotyczą bowiem one okoliczności związanych z wcześniejszym wnioskiem strony z dnia 1 października 2013 r. o wznowienie studiów. Materii poprzedniego wniosku nie dotyczyło zaś postępowanie zakończone skarżoną i utrzymaną nią w mocy decyzją. Inicjacja tegoż postępowania nastąpiła bowiem innym wnioskiem (z dnia 27 listopada 2015 r.). Sąd rozpoznając sprawę jest zaś związany jej granicami. Granice te zakreśla zaś przedmiot skarżonego aktu. Stąd więc tutejszy Sąd rozpoznając skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z [...] lutego 2016 r. nie mógł wypowiadać się co do poprawności działań organu we wcześniejszych postępowaniach inicjowanych przez stronę. Nie mógł więc również wypowiadać się co do poprawności rozliczeń finansowych pomiędzy stronami. Tej problematyki nie dotyczyło bowiem skarżone rozstrzygniecie. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).