II SA/Wa 1871/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-01-05

Skład orzekający: Anna Mierzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia dokumentów, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącego zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy o odmowę udostępnienia dokumentów zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który miał ocenić zgodność z Konstytucją przepisów ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej dotyczących udostępniania dokumentów. Zastosowano przepis art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, który pozwala na zawieszenie postępowania, gdy jego wynik zależy od innego toczącego się postępowania.
Stan faktyczny
Z. Z. złożył skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił zawiesić postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyników postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym, zainicjowanych pytaniami prawnymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w innej sprawie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia - zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - Przedmiotem skargi Z. Z. jest decyzja Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów, która wydana została na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 31 ust. 1 pkt 2 lit. a, b i c ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2009 r. skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1788/08 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: czy przepis art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t. j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.) jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 51 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w takim zakresie, w jakim odmawia on zainteresowanym udostępnienia dotyczących ich dokumentów. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I OSK 336/09 postanowił, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: 1) czy art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (tekst jedn. z 2007 r., Dz. U. Nr 63, poz. 424 ze zm.) jest zgodny z art. 2, art. 47, art. 51 ust. 3 i 4 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 2) czy art. 31 ust. 2 zdanie drugie ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 2, art. 78 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 3) czy art. 32 ust. 2 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 2, art. 78 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 4) czy art. 32 ust. 4 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 45 ust.1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 5) czy art. 32 ust. 5 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji 6) czy art. 32 ust. 6 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 7) czy art. 32 ust. 8 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 32 ust.1, art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie tych pytań prawnych przez Trybunał Konstytucyjny będzie miało istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy ze skargi Z. Z. co wyczerpuje przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło