II SA/Wa 1871/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej z dnia 29 grudnia 2017 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1871/16 w sprawie ze skargi H. Z., A. Z., A. Z., A. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną z dnia 29 grudnia 2017 r. 2. zwrócić H. Z. A. Z., A. Z., A. Z., A. Z. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1871/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną H. Z., A. Z., A. Z., A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1871/16. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony r. pr. Z. M. w dniu 1 grudnia 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 110 akt sądowych). Pismem z dnia 29 grudnia 2017 r. r. pr. Z. M. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Jako skarżących kasacyjnie wskazał H. Z., A. Z., A. Z., A. Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. Nr 1369 ze zm.; zwanej dalej: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną H. Z., A. Z., A. Z., A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1871/16, zatem od powyższego postanowienia przysługiwało prawo złożenia środka zaskarżenia w postaci zażalenia. Radca prawny Z. M. wniósł zatem niewłaściwy środek prawny. Z tego względu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Nadto, przyjmując nawet, że radca prawny błędnie jedynie oznaczył środek zaskarżenia, brak było podstaw, aby uznać ten środek prawny za dopuszczalny albowiem złożony został po upływie terminu do wniesienia zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone r. pr. Z. M. w dniu 1 grudnia 2017 r. (k. 110 akt sądowych), zatem siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia rozpoczął swój bieg dnia następnego i upłynął w dniu 8 grudnia 2017 r. Środek zaskarżenia wniesiony został w dniu 29 grudnia 2017 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z treścią art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten znajduje zastosowanie także do zażaleń. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.