II SA/Wa 1872/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. F. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2010 r. sygn. II SA/Wa 1872/09 oddalającego skargę E. F. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu potrąconych odsetek od świadczenia pieniężnego przysługującego żołnierzom zawodowym przez okres roku z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia -odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 marca 2010 r. sygn. II SA/Wa 1872/09 oddalił skargę E. F. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu potrąconych odsetek od świadczenia pieniężnego wypłacanego przez okres roku z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Pismem z dnia [...] marca 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r., skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r., doręczonym skarżącemu w dniu [...] maja 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o uzupełnienie wyroku, z uwagi na uchybienie terminu do dokonania tej czynności. W dniu [...] maja 2010 r. E. F. zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia [...] marca 2010 r. Z uzasadnienia wniosku wynika, że o uchybieniu terminu skarżący dowiedział się w dniu [...] maja 2010 r. Podkreślił jednocześnie, że nieuwzględnienie wniosku spowoduje ujemne skutki w postępowaniu sądowoadministracyjnym o sygn. II SA/Wa 519/10. W wykonaniu wezwania Sądu z dnia [...] maja 2010 r., o uzupełnienie braków formalnych przedmiotowego wniosku, poprzez wskazanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu, skarżący odniósł się do postępowań sądowadministracyjnych toczących się z jego skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz przed sądami powszechnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek E. F. o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do postanowień art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na jego brak winy w uchybieniu terminu. Należy podkreślić, że powołanie się skarżącego na inne toczące się jego sprawy sądowe i przedstawianie zależności pomiędzy nimi, nie wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić trzeba skarżącemu, że brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności, zachodzi wówczas, gdy strona nie mogła dokonać czynność w terminie, ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Takich okoliczności skarżący nie wykazał. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 w zw. art. 87 § 2 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.