II SA/Wa 1885/15

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać E. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W następstwie wniesionej skargi, w toku postępowania sądowego, E. S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu w którym oświadczyła, iż domaga się przyznania adwokata. W oświadczeniu wyjaśniła, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, nie posiada majątku, zamieszkuje w mieszkaniu socjalnym, utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł. Skarżąca ujawniła, że ponosi wydatki na opłacenie mieszkania w wysokości [...] zł, opłacenie prądu i gazu [...] zł, wykup leków, w tym środków na leczenie pooperacyjne. Skarżąca wskazała na stan zdrowia i liczne schorzenia na które cierpi. Strona oświadczyła, że nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika. Przy uzyskiwanym co miesiąc niewielkim dochodzie, oraz wykazanych wydatkach w sposób oczywisty nie byłaby w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla swojego utrzymania opłacić kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.