II SA/Wa 1889/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi C. K. na pismo Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu postanawia odrzucić skargę. W dniu 26 września 2014 r. C. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, wskazując, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść na następujące akty: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie zaś do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić co jest przedmiotem skargi i czy może ona być rozpoznana przez sąd administracyjny. Zaskarżonym przez C. K. pismem organ poinformował jedynie o podjętych działaniach w zakresie rozpatrzenia odwołania od postanowienia, od którego nie przysługuje zażalenie oraz w zakresie realizacji wniosku z dnia 11 sierpnia 2014 r. o udostępnienie dokumentów, o których mowa w art. 25 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm.). Skarżący złożył bowiem w dniu 10 września 2014 r. odwołanie od postanowienia z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN Oddział w W. z postępowania w zakresie realizacji wniosku z dnia 11 sierpnia 2014 r., pomimo pouczenia o tym, że zażalenie na to postanowienie nie przysługuje. Pismo informujące o toku postępowania administracyjnego nie zostało wymienione jako akt, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie zawiera również elementów pozwalających zakwalifikować je do którejkolwiek kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów wyszczególnionych w treści art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., w konsekwencji należy więc uznać, że skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) Wyjaśnić jednak należy, że strona postępowania może kwestionować zaniechanie wyłączenia pracownika (potwierdzone postanowieniem odmownym) w ramach wniesienia środków odwoławczych od wydanej ostatecznie decyzji, a następnie na etapie zaskarżenia ostatecznej decyzji do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.