II SA/Wa 1892/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 6 października 2009 r. S. P. - obrońca J. L. w postępowaniu dyscyplinarnym przed organami Policji - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego. Złożona skarga została opatrzona podpisem S. P. Stosownie zaś do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te to m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy). Z kolei, w myśl art. 35 § 1 cyt. ustawy, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek. Rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze strona w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 23 listopada 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał J. L., do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie własnoręcznego podpisu na wniesionej skardze. Jednocześnie, celem wykonania powyższego wezwania, skarżącemu przesłano oryginał ostatniej strony jego skargi wskazując wyraźnie na obowiązek jej zwrotu do Sądu. Ponadto, pouczono skarżącego o treści przywołanego art. 35 § 1 ustawy i wyjaśniono skarżącemu, iż jego obrońca z postępowania dyscyplinarnego nie może występować przed sądem administracyjnym jako jego pełnomocnik. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 30 listopada 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru z pokwitowaniem odbioru przez dorosłego domownika – żonę skarżącego, k. 22 akt sprawy) skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił.