II SA/Wa 1892/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1064/22 w sprawie ze skargi G. R. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby i przeniesienia do rezerwy postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej jako: WSA w Warszawie), wyrokiem z dnia 7 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1064/22, oddalił skargę G. R. (dalej jako: skarżący) na decyzję Ministra Obrony Narodowej (dalej jako: organ) z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby i przeniesienia do rezerwy, wskazując w uzasadnieniu, że organ trafnie przyjął, iż podstawą do zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienie go do rezerwy była ogólna ocena niedostateczna w opinii służbowej. Skarżący pismem z dnia 6 października 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1064/22. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że skarga została sporządzona zgodnie z art. 270 i nast. (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) i na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej jako: k.p.a.).oraz art. 4011 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 z późn. zm., dalej jako: k.p.c.) wnosi on o wznowienie zakończonego postępowania. Ponadto, skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że opinia służbowa z oceną niedostateczną została sporządzona z naruszeniem prawa, a w toku postępowania sądowego nie dopuszczono kluczowych dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (t.j. w przypadkach przewidzianych w przepisach art. 271-285 p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przypadki te są następujące: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 p.p.s.a.); 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.); 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 2 zd. 1 p.p.s.a.); 4) gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (art. 272 § 2a zd. 1 p.p.s.a.); 5) gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 p.p.s.a); 6) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); 7) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.); 8) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.); 9) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd były by nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z ogólną regułą art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie zaś do treści art. 280 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2). Należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada niewzruszalności prawomocnych orzeczeń sądowych (art. 170 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania traktowana jest zatem jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, mający na celu wzruszenie prawomocnego orzeczenia sądu i doprowadzenie do ponownego rozpoznania sprawy. Skoro zaś instytucja wznowienia postępowania sądowego jest instytucją wyjątkową, to przepisy określające warunki, w których może nastąpić uchylenie lub zmiana takich orzeczeń, muszą być interpretowane ściśle. Skarga o wznowienie postępowania jest zatem instytucją wyjątkową w szczególności w tym znaczeniu, że może być oparta na wąsko określonych podstawach, które ustawodawca wskazał enumeratywnie w treści przepisów działu VII p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy podkreślić, że skarżący w treści skargi wskazał, iż domaga się on wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 7 lutego 2023 r. o sygn. akt II SA/Wa 1064/22 powołując się ogólnie na art. 270 p.p.s.a. i następne oraz na art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. oraz art. 4011 k.p.c., jednocześnie wskazując, że opinia służbowa wydana przez organ została sporządzona z naruszeniem prawa, a w postępowaniu sądowym zostało naruszone jego prawo do obrony poprzez niedopuszczenie przez Sąd kluczowych w ocenie skarżącego dowodów. Celem badania wstępnego, o którym mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a. jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi, przy czym podstawą tej oceny są twierdzenia zawarte w skardze. W tym wstępnym etapie postępowania sąd nie bada trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, a tylko fakt ich powołania. Dokonuje oceny tych podstaw pod kątem ich ustawowego charakteru (tak wyrok NSA z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. akt I FSK 401/21 - dostępny w dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, by na gruncie niniejszej sprawy zachodziła jedna z podstaw wznowienia postępowania, o których mowa w treści działu VII p.p.s.a., wobec tego w niniejszej sprawie zachodzi brak jakiejkolwiek podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.