II SA/Wa 1894/07
PostanowienieWSA w Warszawie2008-01-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Bronisław Szydło
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, jeśli skarżący nie wykazał istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych przesłanek spoczywa na skarżącym, a samo uzasadnienie skargi kwestionujące legalność decyzji nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie jej wykonania.Stan faktyczny
Miasto S. W. złożyło skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. utrzymującą w mocy decyzję o przyznaniu lokalu mieszkalnego E. G. Jednocześnie Miasto S. W. wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując ochroną praw osoby uprawnionej do remontu oraz ochroną posiadania lokalu przez właściciela. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta S. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w sprawie ze skargi Miasta S. W. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji-
Miasto S. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2007 r. (data nadania przesyłki) na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Powołaną decyzją, w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego z dnia 30 lipca 2007 r., utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w W. [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] którą przyznano E. G. lokal mieszkalny przy ul. [...] w W.
Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę praw osoby uprawnionej, która zobowiązała się do przeprowadzenia remontu, a także ochronę spokojnego posiadania lokalu przez właściciela w przypadku angażowania innych jednostek (komornika, sądu powszechnego, Policji) w celu wejścia do przedmiotowego lokalu wbrew woli właściciela.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem stanem niepożądanym niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych, a prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).
Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego.
W przedmiotowej sprawie Miasto S. W., żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie podało na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Nie wskazała też, jakie trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego spowodować mogłoby jej wykonanie. Uzasadniając przedmiotowe żądanie pełnomocnik skarżącego podniósł wprawdzie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki po stronie osoby uprawnionej zobowiązanej do przeprowadzenia remontu lokalu i podał, że w przypadku wejścia do przedmiotowego lokalu wbrew woli właściciela konieczne będzie zaangażowanie innych jednostek w celu ochrony posiadania lokalu przez właściciela, jednakże w żaden sposób nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości późniejszego przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia powstałej szkody przez późniejszy zwrot świadczenia.
Również uzasadnienie skargi, w którym skarżący, kwestionując legalność zaskarżonej decyzji, szczegółowo uzasadnia postawione zarzuty, nie pozwala na przyjęcie, że uprawdopodobniono okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd nie stwierdził, aby okoliczności sprawy dawały podstawę do ustalenia, że uzasadnione jest wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...].
Wobec powyższego, należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło