II SA/Wa 190/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-06-06

Skład orzekający: Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo informacyjne organu, które nie rozstrzyga sprawy administracyjnej ani nie kształtuje praw lub obowiązków strony, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo informacyjne organu, które nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 PPSA, nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skoro takie pismo nie zawiera rozstrzygnięcia odmawiającego dostępu do dokumentów, nie kształtuje praw ani obowiązków strony i ma wyłącznie charakter informacyjny, skarga na nie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
C. K. złożył wniosek o udostępnienie dokumentów dotyczących funkcjonariusza organu bezpieczeństwa. Po dwukrotnym poinformowaniu przez Instytut Pamięci Narodowej o braku odnalezienia dokumentów, skarżący złożył skargę na pismo informacyjne Prezesa IPN z grudnia 2015 r., zarzucając naruszenie prawa i nierzetelne rozpatrzenie sprawy. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że pisma informacyjne nie podlegają kontroli sądów administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na pismo informacyjne Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] postanawia: - odrzucić skargę - W dniu 20 sierpnia 2015 r. do Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] wpłynął wniosek C. K. o udostępnienie na podstawie art. 35c ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu dokumentów osobowych dotyczących funkcjonariusza organu bezpieczeństwa o nazwisku M. pełniącego służbę w [...]. Pismem z dnia 2 października 2015 r. organ poinformował stronę, że w wyniku prowadzonych poszukiwań w Cyfrowym Archiwum, w Wydziale Informacji i Sprawdzeń w Warszawie oraz w zasobie Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów w [...], nie odnaleziono żadnych dokumentów dotyczących funkcjonariusza służby bezpieczeństwa PRL o nazwisku [...]. Pismem z dnia 14 października 2015 r. strona wystąpiła do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W swoim piśmie podała, iż z posiadanych informacji wynika, że istnieją dokumenty dotyczące funkcjonariusza o nazwisku [...] oraz ponownie wystąpił o ich udostępnienie. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] organ poinformował stronę, iż na podstawie obowiązujących przepisów prawa w przedmiotowej sprawie złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niecelowe. W piśmie podano także, że prawidłowo został poinformowany o przebiegu kwerendy archiwalnej oraz o możliwości złożenia dodatkowego wniosku o udostępnienie dokumentów, dotyczących funkcjonariusza o nazwisku [...] pełniącego służbę w innych miastach niż [...]. C. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]. Skarżący nie zgodził się ze sposobem załatwienia jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, procesowego oraz zasad współżycia społecznego. Stwierdził, że jego wniosek nie został należycie rozpatrzony. Organ nie zbadał rzetelnie sprawy i nie udzielił wyczerpujących informacji o zebranych w toku postępowania ustaleniach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Zdaniem organu przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obejmują skarg na pisma informacyjne, za które należy uznać zaskarżone pismo z dnia [...] grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Będące przedmiotem skargi pismo z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 ppsa - jest jedynie skierowanym do strony pismem informacyjnym. Pismo to nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia odmawiającego dostępu do wnioskowanych dokumentów osobowych, nie rozstrzyga też żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw lub obowiązków skarżącego. Nie stanowi ono władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach indywidualnej osoby. Ma ono wyłącznie charakter informacyjny. Przedmiotowe pismo opisuje jedynie procedurę jakiej podlega wniosek o udostępnienie dokumentów osobowych. Z uwagi na wyżej wymienione cechy zaskarżonego pisma z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Skarga na przedmiotowe pismo informacyjne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło