II SA/Wa 1901/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej A.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. A. K. zwróciła się do Starosty [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przesłania listy podmiotów, którym w latach 2011 – 2014 została wypowiedziana dotychczasowa wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej będącej własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a nowa kwota przekroczyła 50.000,00 zł oraz przesłania listy podmiotów z którymi Starosta [...] jako organ reprezentujący Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego pozostawał w sporze przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym lub sądem powszechnym, w związku z aktualizacją opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], działając na podstawie art. art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.) w zw. z art. 104 k.p.a., odmówił skarżącej A. K. udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazania nazw osób prawnych, którym w latach 2011 – 2014 została wypowiedziana wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego a jej nowa kwota przekroczyła 50000 zł oraz przesłania listy osób prawnych z którymi Starosta [...] jako organ reprezentujący Skarb Państwa pozostawał w sporze przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym lub sądem powszechnym, w związku z aktualizacją opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. W odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]., skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie organu do udzielenia wnioskowej informacji publicznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...], mając za podstawę art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 i 134 k.p.a. oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 roku, Nr 79, poz. 856, ze zm.), stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podano, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji skierowanej do skarżącej wynika, iż została ona doręczona pełnoletniemu domownikowi, który podjął się oddania pisma adresatowi, w dniu 8 sierpnia 2016 r., a zatem termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu doręczenia. Tymczasem z akt sprawy wynika, że odwołanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 4 sierpnia 2016 r., o czym świadczy prezentata na kopercie. W związku z powyższym odwołanie zostało wniesione przedwcześnie, tj. zanim rozpoczął bieg termin do jego wniesienia (termin początkowy). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sprecyzowanej pismem z dnia [...] października 2016 r., skarżąca nie zgodziła się z zaskarżonym postanowieniem wskazując, że decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], doręczono jej w dniu 29 lipca 2016 r. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), uwzględniło skargę w całości i uchyliło zaskarżone postanowienie oraz stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu – wskazując na opisany powyżej stan faktyczny – podało, że w dniu 7 listopada 2016 r. Starosta [...] nadesłał akta sprawy, z których jednoznacznie wynika, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], została dwukrotnie doręczona, przy czym pierwsze doręczenie nastąpiło w dniu 29 lipca 2016 r., a zatem nadanie odwołania w urzędzie pocztowym [...] w dniu 4 sierpnia 2016 r., nastąpiło w ustawowym terminie określonym w art. 129 § 2 k.p.a. Niemniej w aktach sprawy nadesłanych do Kolegium wraz z odwołaniem od powyższej decyzji, brak było zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji w dniu 29 lipca 2016 r., a także informacji o jej dwukrotnym doręczeniu, co było przyczyną błędnych ustaleń Kolegium, w zakresie rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. Następnie w odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. wniosło o umorzenie postępowania sądowego, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], w terminie 30 dni od jej otrzymania, bowiem skarżąca dopiero w piśmie z dnia [...] października 2016 r. sprecyzowała, że jej pismo z dnia [...] września 2016 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] należy uznać jako skargę do Sądu, uwzględniło skargę w całości, bowiem postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie oraz stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zatem organ uwzględnił w całości żądanie skargi i wobec powyższego dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.