II SA/Wa 1909/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Waldemar Śledzik, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2011 r. 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 83 ust. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz. 667 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] stwierdzającą brak podstaw do uchylenia decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, iż decyzją Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] A. P. otrzymał przydział lokalu w budynku [...] w B. - miejscowości pobliskiej w rozumieniu przepisów ustawy o PSP - o powierzchni użytkowej [...] m2, w tym powierzchnia mieszkalna (dwóch pokoi) [...] m2. Strażakowi przysługiwały 3 normy zaludnienia, co odpowiadało powierzchni mieszkalnej lokalu (pokoje) od 21 m2 do 30 m2. Zgodę na przydział lokalu o powierzchni większej od przysługującej wydał zgodnie z właściwością [...] Komendant Wojewódzki PSP. A. P. po otrzymaniu decyzji w dniu [...] września 2010 r., złożył w dniu [...] października 2010 r. odwołanie od przedmiotowej decyzji, wskazując, iż przydzielony lokal mieszkalny nie spełnia podstawowych wymogów jakim powinny odpowiadać lokale mieszkalne ze względu na występującą wilgoć oraz duży stopień zagrzybienia. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w L. po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego ustalił, iż odwołanie wniesione przez A. P. od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w L. nr [...] z dnia [...] września 2010 r. w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego nie zasługuje na uwzględnienie i wydał decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. Ta decyzja doręczona została A. P. w dniu [...] listopada 2010 r. i stała się ostateczna w administracyjnym trybie postępowania. W dniu [...] listopada 2010 r. A. P. złożył pismo do Miejskiego Komendanta Straży Pożarnej w L., w którym stwierdził, iż po przeprowadzonej analizie swojej sytuacji mieszkaniowej rezygnuje z przydzielonego mu lokalu mieszkalnego. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w L. postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego A. P. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził: "Podczas wizji lokalnej mieszkania w dniu [...] lutego 2011 r. komisja dokonała obmiaru okna zainstalowanego w dużym pokoju oraz dokonała pomiaru powierzchni pokoju i na tej podstawie stwierdziła niedostateczne naświetlenie pomieszczenia pokoju światłem dziennym. Zgodnie z § 57 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8. W przedmiotowym lokalu mieszkalnym nie była zachowana ww. proporcja. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że lokal mieszkalny przydzielony strażakowi już w dacie wydania decyzji o przydziale nie znajdował się w należytym stanie technicznym. Mając powyższe na względzie oraz uwzględniając normę art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. uznać należy, iż zachodzą przesłanki do ponownego rozpatrzenia sprawy z powodu ujawnienia nowych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi, istniejących w dniu wydania decyzji rozstrzygającej o przyznaniu lokalu mieszkalnego usytuowanego w budynku [...] w B. Po przeprowadzonym postępowaniu, [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w L. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. stwierdzającą brak podstaw do uchylenia własnej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji o przydziale A. P. ww. lokalu mieszkalnego. Od powyższej decyzji A. P. wniósł odwołanie, w którym stwierdził, iż lokal mieszkalny, który został mu przydzielony w dacie decyzji o przydziale nie znajdował się w należytym stanie technicznym, gdyż jedno z pomieszczeń w lokalu nie spełniało warunków technicznych dla pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic do powierzchni podłogi był mniejszy niż 1:8 wymagany zgodnie z § 57 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Nadto organ I instancji wydając decyzję odmawiającą uchylenia poprzednio wydanej decyzji oparł się na wątpliwym materiale dowodowym jakim jest już dawno nieaktualna karta mieszkania, która na dzień dzisiejszy nie odzwierciedla faktycznego stanu technicznego i sanitarnego przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż z dokumentów sprawy wynika, iż podstawą do weryfikacji wielkości powierzchni mieszkalnej przedmiotowego lokalu przez jego dysponenta - Komendanta Miejskiego - był pkt 5 protokołu z dnia [...] lutego 2011 r. z wizji lokalu połączonej m.in. z pomiarami wymiarów okna oraz dających się wydzielić dwóch części tzw. dużego pokoju (I część z oknem i II część bez okna), zarządzonej przez [...] Z. C. - Z-cy [...] Komendanta Wojewódzkiego. Wyniki tych pomiarów: powierzchnia okna – [...] m2, powierzchnia części I z oknem – [...] m2, powierzchnia części bez okna – [...] m2, a łączna wielkość obu części – [...] m2. Jest oczywistym, że przy przyjęciu za powierzchnię pokoju (pomieszczenia mieszkalnego) – [...] m2 to stosunek powierzchni okna do powierzchni podłogi pomieszczenia wyniósłby ok. 1:14,7 zamiast 1:8 i zgodnie z § 57 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, pomieszczenie to byłoby pomieszczeniem niemieszkalnym mimo oświetlenia naturalnego. W konsekwencji powierzchnia mieszkalna (pokoi) lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2 wynosiłaby jedynie [...] m2 (jeden pokój), a nie [...] m2 jak w ww. decyzjach o przydziale. Powierzchnia mieszkalna lokalu stanowi podstawowy mierzalny parametr przy jego przydziale strażakowi. Wskazał, że zgodnie z art. 76 ust. 2 ustawy o PSP "Strażakowi mianowanemu na stałe przydziela się lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującym strażakowi normom zaludnienia. Przysługująca strażakowi norma zaludnienia lokalu mieszkalnego wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym". W tej sytuacji Komendant Wojewódzki słusznie uznał, że ponieważ powyższy stan był mu nieznany w dniu wydania decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji przyznającej wspomniany lokal A. P., a odpowiednia (zgodna z uprawnieniami) powierzchnia mieszkalna lokalu przyznawanego strażakom decyduje o prawidłowości wydanej decyzji o przydziale, wystąpiła przyczyna wymieniona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - ujawnienie nowych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi, istniejących w dniu wydania decyzji rozstrzygającej o przyznaniu lokalu mieszkalnego usytuowanego w budynku [...] w B. W tym stanie prawnym i faktycznym Komendant Wojewódzki prawidłowo wydał dnia [...] lutego 2011 r. postanowienie w sprawie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie przydziału ww. mieszkania. Komendant Główny przyjął, zgadzając się z argumentacją Komendanta Miejskiego - dysponenta lokalu - zawartą w pismach [...] z dnia [...] marca 2011 r. oraz [...] z dnia [...] marca 2011 r., że rzeczywista - zgodna z prawem – powierzchnia mieszkalna przedmiotowego lokalu wynosiła (w dniu wydania decyzji o jego przydziale A. P.) [...] m2, a nie [...] m2. Komendant Miejski PSP w L. - dysponent lokalu - rozpatrując wniosek A. P. o przydział lokalu mieszkalnego, w decyzji nr [...] (z dnia [...] września 2010 r. przydzielającej stronie dwupokojowy lokal mieszkalny określił, iż wielkość powierzchni mieszkalnej (pokoi) wynosiła [...] m2. W skutecznym (zgoda Komendanta Wojewódzkiego [...] ) wystąpieniu, zgodnie z właściwością, do [...] Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] września 2011 r. o wyrażenie zgody na przyznanie A. P. lokalu o powierzchni mieszkalnej większej od przysługującej stronie (argumentując wystąpieniem przesłanki wymienionej w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy o PSP), Komendant Miejski wykazał, że stronie przysługują trzy normy zaludnienia. Zgodnie z art. 76 ust. 2 ustawy o PSP odpowiada to przysługującej powierzchni mieszkalnej (pokoi) lokalu min. 21 m2 i max. 30 m2. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wydając, w trybie odwoławczym, decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Miejskiego potwierdził uprawnienia A. P. do trzech norm zaludnienia, a więc lokalu o powierzchni pokoi min. 21 m2 i max. 30 m2. Jak wynika z akt sprawy organ nie weryfikował w postępowaniu stanu faktycznego w zakresie wielkości powierzchni mieszkalnej lokalu (nie była ona przedmiotem zastrzeżeń strony). Fakt dokonania inwentaryzacji i weryfikacji przez Komendanta Miejskiego skutkujący uzyskaniem zgodności stanu faktycznego ze stanem prawnym w zakresie wskaźników technicznych (m.in. powierzchnia mieszkalna [...] m2) dysponowanego lokalu mieszkalnego nie stanowi przyczyny do wzruszenia (uchylenia) decyzji ostatecznej o przydziale lokalu A. P. w trybie wznowienia postępowania. Dokonanie tych czynności przed dniem wydania decyzji nie skutkowałby zmianą jej rozstrzygnięcia. Zweryfikowanie wielkości powierzchni mieszkalnej nie wpłynęło w żaden sposób na uprawnienia strony do lokalu mieszkalnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. P. zarzucił zaskarżonej decyzji: – naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. § 2 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie przydziału i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych przysługujących strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także warunków zamiany lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 241, poz. 2035) w związku z § 57 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) - poprzez ich niezastosowanie przy ocenie norm technicznych, które powinien spełniać lokal mieszkalny przydzielony skarżącemu na podstawie decyzji administracyjnej; – naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sytuacji istnienia podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] listopada 2010 r.; – naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji dokonanie niewłaściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego; – naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj, art. 8 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sposób niebudzący zaufania uczestnika tego postępowania do władzy publicznej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2011 r. Wskazał, iż lokal mieszkalny przydzielony skarżącemu decyzją nr [...] Komendanta Miejskiego PSP w L. został następnie po złożeniu przez skarżącego rezygnacji z tego lokalu przyznany innemu strażakowi, a decyzja o jego przydziale została następnie, w wyniku złożonego przez strażaka odwołania, uchylona przez organ II instancji. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację faktyczną i prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o czym stanowi art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione w skardze zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca naruszają przepisy prawa proceduralnego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie wskazać należy, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w art. 145 § 1 k.p.a., lub zachodzi przesłanka określona w art. 145a § 1 k.p.a. Podstawą takiego postępowania jest zawsze, zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a., postanowienie o wznowieniu postępowania. Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera postępowanie, w którym właściwy organ rozpatruje ponownie sprawę zakończoną decyzją ostateczną badając, czy przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145a nie wpłynęły na treść decyzji. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania kończy się decyzją, przy czym, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a., mogą zapaść jedynie rodzaje rozstrzygnięć administracyjnych wyczerpująco wymienione w art. 151 § 1 i § 2 k.p.a. Podnieść także należy, iż przy zbiegu trybów weryfikacji decyzji prawidłowych (na podstawie art. 154 i art. 155) i wadliwych pierwszeństwo zawsze przysługuje trybowi wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 stycznia 1999 r., sygn. akt III RN 101/98 (publik. OSNAP 1999, Nr 20, poz. 637) zaprezentował nadal aktualny pogląd, iż "uchylenie lub zmiana na podstawie art. 155 k.p.a. może nastąpić jedynie wówczas, gdy brak jest podstaw prawnych do jej uchylenia lub zmiany w trybie wznowienia postępowania (art. 145 § 1 k.p.a.) lub do stwierdzenia nieważności (art. 156 § 1 k.p.a.)". Wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną może nastąpić na żądanie strony lub z urzędu (art. 147 k.p.a.) i choć jest szczególnym trybem postępowania powinno być prowadzone z poszanowaniem ogólnych reguł k.p.a. w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Zgodnie z art. 7 k.p.a., organ administracji zobowiązany jest przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej, a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. organ powinien w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, iż postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państrowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 149 § 1 k.p.a., wznowiono z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie przydziału skarżącemu lokalu mieszkalnego [...] w B., o powierzchni użytkowej [...] m2, w tym powierzchnia mieszkalna [...] m2, zakończone ostateczną decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w L. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...]. Przesłanką do wznowienia z urzędu postępowania administracyjnego były ustalenia dokonane w dniu [...] lutego 2011 r. podczas wizji lokalnej mieszkania przydzielonego skarżącemu przez powołany przez organ zespół ds. przeprowadzenia wizji lokalnej, iż po dokonaniu obmiaru okna zainstalowanego w dużym pokoju oraz pomiaru powierzchni pokoju, stwierdzono niedostateczne naświetlenie pomieszczenia pokoju światłem dziennym. W ocenie organu, jak wynika z uzasadnienia postanowienia o wznowieniu postępowania w przedmiotowym lokalu nie została zachowana proporcja pomiędzy powierzchnią okien liczoną w świetle ościeżnic, a powierzchnią podłogi (co najmniej 1:8), określone w § 57 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Pomimo powyższych ustaleń [...] Komendant Wojewódzki PSP decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. stwierdził brak podstaw do uchylenia swojej ostatecznej decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. Wskazać należy, iż zespół ds. przeprowadzenia wizji lokalnej w trakcie przeprowadzenia wizji lokalnej w dniu [...] lutego 2011 r. nie zakwestionował powierzchni mieszkalnej tego lokalu wskazując, iż wymiar pokoju dużego wynosi [...] m2 (co wynosi [...] m2) i [...] m2 (co wynosi [...] m2) co daje łącznie powierzchnię [...] m2. Zmiana wielkości tej powierzchni została dokonana w nowej karcie mieszkania funkcyjnego, co wynika zarówno z tej karty, jak również z pisma Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2011 r. Tym samym, zdaniem Sądu, nie jest trafny pogląd wyrażony przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, iż fakt dokonania inwentaryzacji i weryfikacji przez Komendanta Miejskiego PSP skutkujący uzyskaniem zgodności stanu faktycznego ze stanem prawnym w zakresie wskaźników technicznych między innymi powierzchni mieszkalnej dysponowanego lokalu mieszkalnego, nie stanowi przyczyn do wzruszenia decyzji ostatecznej o przydziale A. P. lokalu. Bezspornym jest bowiem fakt, iż skarżącemu decyzją nr [...] Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] września 2010 r., która to decyzja została utrzymana w mocy decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] , przydzielono lokal mieszkalny w B. [...], o powierzchni użytkowej [...] m2, powierzchni mieszkalnej [...] m2. Lokal ten w chwili przydzielenia go skarżącemu nie spełniał wymogów, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie przydziału i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych przysługujących strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także warunków zamiany lokali mieszkalnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 241, poz. 2035). Zgodnie bowiem z tym przepisem lokal mieszkalny przydzielony strażakowi powinien znajdować się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Natomiast w przedmiotowym lokalu stwierdzono niedostateczne naświetlenie pomieszczenia jednego pokoju światłem dziennym z powodu nie zachowania stosunku powierzchni okien, liczonych w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi pokoju, tj. 1:8 wynikających z § 57 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Natomiast obecnie, po dokonaniu inwentaryzacji i weryfikacji, jak to wynika z nowej karty mieszkania, lokal położony w B. [...] ma [...] m2 powierzchni użytkowej, [...] m2 powierzchni mieszkalnej. Słuszne są również, zdaniem Sądu, pozostałe zarzuty skargi, bowiem jak to wynika ze złożonej do skargi kopii decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] przedmiotowy lokal został po złożeniu przez skarżącego, w dniu [...] listopada 2010 r., rezygnacji z przydzielonego lokalu, przyznany innemu strażakowi decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Decyzja ta, po złożeniu odwołania przez strażaka, została uchylona przez organ II instancji w związku z tym, iż nie został spełniony jeden z wymogów, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie przydziału i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych przysługujących strażakom Państwowej Straży Pożarnej, a także warunków zamiany lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 241, poz. 2035). Tę kwestię podnosił już skarżący w odwołaniu. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, należy zgodzić się ze skarżącym, iż jeżeli strona postępowania administracyjnego twierdzi, że zasada równości wobec prawa jest w jej sprawie naruszona, organ ma obowiązek przeprowadzić wnikliwe postępowanie wyjaśniające, aby ustalić czy zarzut ten jest zasadny, to jest czy w sprawach, na które powołuje się strona rzeczywiście zapadły decyzje odmiennej treści i czy w sprawach tych faktycznie występowały analogiczne sytuacje zarówno faktyczne, jak i prawne. Organ w każdym takim przypadku do zarzutu naruszenia zasady równości wobec prawa powinien się ustosunkować w uzasadnieniu decyzji (wyrok NSA z dnia 26 października 1984 r., sygn. akt II SA 1161/84, ONSA z 1984 r. Nr 2, poz. 97; OSPIKA 1986). Nadto, zdaniem Sądu, ustalając stan faktyczny sprawy organ w żaden sposób nie odniósł się do znajdującego się w aktach sprawy pisma skarżącego z dnia [...] listopada 2010 r., w którym A. P. poinformował Komendanta Miejskiego PSP w L., iż rezygnuje z przydzielonego mieszkania służbowego. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.