II SA/Wa 1911/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać P. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. P. P. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. We wniosku wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Podał, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i materialnej, bowiem jest osobą ciężko chorą, żona sprawuje nad nim opiekę, a na dochód rodziny składają się zasiłki: rodzinny - 236 zł, pielęgnacyjny - 153 zł, stały z GOPS - 292 zł, opiekuńczy - 520 zł, łącznie - 1.201 zł miesięcznie. Podniósł, że do stałych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego należą koszty leczenia - 480 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną i gaz - 150 zł miesięcznie, opał do ogrzania domu - 100 zł. Oświadczył, że jest współwłaścicielem w 4/16 domu drewnianego o powierzchni 71m2 oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 8,71 ha wraz z budynkami gospodarczymi, z którego nie uzyskuje dochodu, nadto nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast art. 262 cytowanej ustawy stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżący jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i samodzielnej egzystencji, a rodzina utrzymuje się z zasiłków, które łącznie wynoszą 1.200 zł. Oznacza to, że na osobę w rodzinie przypada po 300 zł miesięcznie. Należy więc uznać, biorąc pod uwagę wysokość otrzymywanych dochodów oraz obecne koszty utrzymania i leczenia, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.