II SA/Wa 1915/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie związku stwierdzonego inwalidztwa ze służbą wojskową postanawia: odrzucić skargę Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] wydanym w sprawie kontrolnego badania inwalidy zaliczono J. L. do grupy II, kategorii N trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Komisja zaliczyła badanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia z datą powstania inwalidztwa z dniem [...] maja 2005 r. J. L. wniósł w przewidzianym terminie odwołanie podnosząc, że nie zgadza się z brakiem ustalenia grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. Orzeczeniem Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] organ utrzymał w mocy ww. orzeczenie. J. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] . Głównym postulatem skargi jest uzyskanie orzeczenia które kwalifikowałoby skarżącego do trzeciej grupy inwalidzkiej pozostającej w związku ze służbą wojskową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że związek chorób i schorzeń ze służbą wojskową lub jego brak nie decyduje o zdolności lub niezdolności do służby wojskowej, a ma wpływ jedynie na prawo do świadczeń odszkodowawczych lub wysokość świadczeń emerytalno-rentowych. Orzeczenia komisji w tej części poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego, a nie przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia czyli ustalenie związku inwalidztwa ze służbą wojskową nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w tezach wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04 (internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonego stopnia zdolności do służby, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia czy też inwalidztwo funkcjonariusza i ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. W uchwale z dnia 27 października 1999 r. o sygn. akt III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby czy inwalidztwa ze służbą wojskową. Podobne stanowisko w tym zakresie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47). J. L. kwestionuje orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] jedynie w części dotyczącej ustalenia związku stwierdzonego przez organ inwalidztwa ze służbą wojskową. Natomiast od orzeczenia dotyczącego ustalenia związku stwierdzonego inwalidztwa ze służbą wojskową, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Zatem skarga J. L. z dnia [...] września 2013 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.