II SA/Wa 1918/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. i R. R. z dnia 12 października 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. i R. R. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczniów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W treści formularza wniosku skarżący oświadczyli, że znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, ponieważ wyłącznym źródłem dochodu w ich trzyosobowym gospodarstwie domowym, w którym pozostają wraz z małoletnim synem, jest wynagrodzenie R. R. w wysokości 3.600 zł brutto. M. R. oświadczyła nadto, że od dnia 11 marca 2011 r. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Skarżący jako wyłączny składnik majątku wymienili lokal mieszkalny o pow. 75m2. Natomiast do wniosku nie dołączyli żadnych dokumentów źródłowych potwierdzających podniesione w jego treści okoliczności, w szczególności nie złożyli dokumentów wskazujących wysokość ponoszonych miesięcznych wydatków. Pismem z dnia 21 października 2011 r. skarżący zostali wezwani do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających dochody oraz możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym, dokumentu potwierdzającego okoliczność przyznania skarżącej statusu osoby bezrobotnej, a także odpisów zeznań podatkowych za 2009 r. i 2010 r. W wezwaniu zakreślono termin 14 dni. Wezwanie zostało doręczone w dniu 25 października 2011 r. i nie zostało wykonane. W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony. Skarżący w ogóle nie wykazali sytuacji majątkowej w prowadzonym gospodarstwie domowym. Wezwani bowiem do złożenia w tym zakresie dokumentów potwierdzających wysokość osiąganego dochodu (również za okres, w którym wg oświadczenia, skarżąca M. R. mogła pracować) oraz posiadanych oszczędności, dokumentów takich nie złożyli. Skarżący nie złożyli też dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym, czyli nie złożyli dokumentów, które, w zestawieniu z kwotą osiąganych dochodów, umożliwiłyby ocenę ich rzeczywistych możliwości płatniczych. W konsekwencji, skarżący nie usunęli budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazali przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.