II SA/Wa 1921/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu przyznanych środków finansowych na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: przyznać E. N. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. E. N. w niniejszej sprawie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. We wniosku, uzupełnionym pismem z dnia 31 marca 2011 r. podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem M. N. oraz małoletnimi córkami – A. i I. Wskazała, że posiada mieszkanie o powierzchni 48,60 m2 oraz samochód osobowy marki [...] z 1999 r. o wartości około 15.000 zł (wspólność małżeńska), a ponadto nie ma wraz z mężem żadnego majątku. Skarżąca oświadczyła, że na dochód rodziny składają się wpływy z działalności gospodarczej jej oraz jej męża, które łącznie - za ostatnie trzy miesiące - wynosiły średnio 3.223 zł miesięcznie. Podniosła również, że w wyniku poniesionych strat w działalności gospodarczej za rok 2009 jest zadłużona w banku na kwotę 4.489,30 zł, a u osób fizycznych na - 30.000 zł. Wskazała również, że spłaca kredyt hipoteczny, zaciągnięty na zakup mieszkania, w wysokości około 700 zł miesięcznie. Do wniosku zostało dołączone zeznanie podatkowe PIT-36 za 2010 r. oraz kserokopie: zawiadomienia o opłatach za mieszkanie, informacji o wysokości raty spłaty kredytu hipotecznego, rachunku za energię elektryczną, gaz, telewizję oraz polisy ubezpieczenia za samochód, a także wyciąg z banku PKO BP, wskazujący stan zadłużenia na dzień 23 marca 2011 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszej sprawie na skarżącej nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz kserokopii załączonych dokumentów wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżąca oraz jej rodzina nie posiadają oszczędności ani przedmiotów wartościowych, są zadłużeni w bankach i u osób fizycznych, a osiągany dochód (średnio 806 zł na osobę) nie wystarcza na opłacenie wszystkich należności oraz utrzymanie czteroosobowej rodziny. W związku z powyższym należało uznać, iż skarżąca spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.