II SA/Wa 1923/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. R. Z. wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. wystąpił do Ministra Edukacji Narodowej o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek organ, przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r., udostępnił część wnioskowanych informacji, w części zaś wskazał, że żądania strony stanowią informację przetworzoną i wezwał R. Z. do wykazania interesu prawnego. Skarżący pismem z dnia 11 sierpnia 2014 r. wystąpił o uzupełnienie udzielonych informacji, wskazując w jakim zakresie. Wyjaśnił również, że nie wnioskował o informacje przetworzone, ale proste – źródłowe. Minister Edukacji Narodowej w piśmie z dnia [...] września 2014 r. udzielił część żądanych informacji, a w części – decyzją z dnia [...] września 2014 r. – odmówił udostępnienia informacji publicznej. R. Z., pismem z dnia 14 września 2014 r., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej, w zakresie wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w części objętej decyzją z dnia [...] września 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem rozpoznał wniosek skarżącego, przekazując stronie, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz z dnia [...] września 2014 r., część objętych wnioskiem informacji publicznych, natomiast w zakresie informacji wymagających przetworzenia, decyzją z dnia [...] września 2014 r., odmówił ich udostępnienia. R. Z., w piśmie z dnia 24 października 2014 r., sprecyzował, że wnosi skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2014 r. o odmowie udostępnienia informacji, w zakresie wskazanym w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stwierdzić należy, że jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy stwierdzić, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie R. Z. uczynił decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2014 r. o odmowie udostępnienia części żądanych przez niego, wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r., informacji publicznych. Stosownie do treści art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), od powyższej decyzji skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku do Ministra Edukacji Narodowej o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona uczyniła decyzję, co do której nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.