II SA/Wa 193/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-20
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy strona została już zwolniona od kosztów sądowych, postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe, a prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika może zostać przyznane na podstawie wykazania niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, gdy strona została już zwolniona od tych kosztów, ponieważ staje się ono zbędne. Prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika może zostać przyznane stronie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania, nawet jeśli wcześniej uzyskała zwolnienie od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Strona G. L. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Wcześniej uzyskała już zwolnienie od kosztów sądowych, a jej skarga została oddalona. Strona wykazała trudną sytuację materialną, utrzymując się z zasiłków socjalnych.Rozstrzygnięcie
1. Przyznano G. L. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. 2. Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi G. L. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku wobec nieuiszczenia opłaty skarbowej postanawia: 1. przyznać G. L. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 marca 2015 r. (k-24 akt) zostało przyznane G. L. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca, po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r. wniesionej przez nią skargi, zwróciła się ponownie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tej sprawie oraz wniosła o ustanowienie radcy prawnego, w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego orzeczenia.
We wniosku wskazała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, posiada mieszkanie służbowe o powierzchni 28 m2, a utrzymuje się z pomocy otrzymywanej z ośrodka pomocy społecznej w kwocie 300 zł. Stwierdziła, że opieka społeczna opłaca też za nią czynsz, energię elektryczną oraz finansuje zakup leków. Powyższe udokumentowała, składając kserokopie decyzji Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie przyznania zasiłków celowych na zakup żywności w kwocie 300 zł, pokrycie opłat za energię elektryczną, czynsz oraz zakup leków.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że z uwagi na przyznane skarżącej w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, strona - stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżąca w niniejszej sprawie została już zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć.
Natomiast art. 262 cytowanej ustawy stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści wniosku oraz złożonych kserokopii dokumentów wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a wyłącznym źródłem jej utrzymania są świadczenie socjalne. W związku z powyższym należy uznać, że skarżąca wykazała że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249a w zw. z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło