II SA/Wa 1930/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-11-20

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, która jest rencistką i której dochody ledwo pokrywają niezbędne koszty utrzymania mieszkania, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Strona, której dochody z renty w kwocie netto 688,91 zł ledwo pokrywają niezbędne koszty utrzymania mieszkania (ok. 600 zł miesięcznie) oraz opłaty za media i telekomunikację (95 zł miesięcznie), wykazuje, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. W związku z tym, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Stan faktyczny
M. H. złożyła skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów i jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni jest rencistką, utrzymuje się z renty w wysokości 688,91 zł netto miesięcznie, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i poza mieszkaniem nie posiada innych wartościowych aktywów. Jej dochody są niewystarczające na pokrycie kosztów utrzymania mieszkania, mediów i telekomunikacji.
Rozstrzygnięcie
Przyznano M. H. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia: przyznać M. H. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. M. H. w skardze na decyzję Prezesa Rady Ministrów złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powyższy wniosek uzupełniła, składając w terminie wypełniony formularz PPF, w którym wskazała, że wnosi o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Podniosła, że jest osobą schorowaną, utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 796 zł brutto – 688,91 netto miesięcznie. Oświadczyła też, że poza mieszkaniem o powierzchni 37,7 m2 nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Jednocześnie wskazała, że żyje "w skrajnej nędzy" bowiem z uzyskiwanych środków uiszcza opłaty za mieszkanie – 435,91zł, za energię elektryczną (za dwa miesiące) - 273,15, gaz (za dwa miesiące) - 41,32, za telefon, TV i Internet – 95 zł, co wyczerpuje otrzymywane dochody. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie, zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z akt administracyjnych wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawczyni jest rencistką, a jej jedyne źródło utrzymania stanowi renta w kwocie 688 zł netto. Natomiast do stałych niezbędnych kosztów utrzymania należy zaliczyć opłaty związane z utrzymaniem mieszkania (w tym opłaty za gaz i energię elektryczną) – łącznie około 600 zł oraz opłaty za telefon, TV i Internet – 95 zł. Oznacza to, że wnioskodawczyni brakuje środków na jedzenie i lekarstwa, bowiem stałe niezbędne wydatki wynoszą więcej niż otrzymywane świadczenie rentowe. W związku z powyższym trzeba uznać, iż w niniejszej sprawie strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło