II SA/Wa 1931/15

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego Z. B. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego Z. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1931/15 oddalił skargę P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego. Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r., przyznał skarżącemu w ramach prawa pomocy profesjonalnego pełnomocnika (k-18), a Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego radcę prawnego Z. B. Pismem z dnia 17 lutego 2016 r. (k-38), pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).stawki minimalne za udział w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Skoro jak wynika z akt sprawy wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego i podejmował w związku z tym czynności (m. in. kierował pisma procesowe, przeglądał akta sprawy, reprezentował skarżącego na rozprawie), należało stwierdzić, że należne jest mu wynagrodzenie w kwocie 240 zł (§ 14 ust 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia) powiększonej o podatek VAT. Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.