II SA/Wa 1933/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-02-11
Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji może nastąpić na podstawie samego uprawdopodobnienia utraty możliwości rozwoju zawodowego i awansu?Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji może nastąpić jedynie w przypadku wykazania przez stronę skarżącą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sama perspektywa utraty możliwości rozwoju zawodowego i awansu nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżący P. W. złożył skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji o zwolnieniu ze służby w Policji. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego rozkazu, argumentując, że długotrwałe pozostawanie poza służbą spowoduje trudne do odwrócenia konsekwencje w postaci braku szans na awans i rozwój zawodowy. Sąd rozpatrzył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi P. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego-
Przedmiotem skargi P. W. w niniejszej sprawie jest rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.
W skardze P. W. zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania ww. rozkazu Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż pozostawanie tak długi okres poza służbą, obejmujący znaczący okres aktywności życiowej i zawodowej spowoduje niewątpliwie trudne do odwrócenia konsekwencje w postaci braku szans na awans i uniemożliwienie prawidłowego rozwoju zawodowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć trzeba, że zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa szczegółowo i rygorystycznie wskazuje sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A zatem o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/200).
W ocenie Sądu, we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego P. W. nie uprawdopodobnił dostatecznie, aby jego wykonanie skutkowało wystąpieniem następstw, o jakich mowa w ww. przepisie. Skarżący wskazał bowiem jedynie, że długi okres pozostawania poza służbą zaprzepaści jego szanse na awans i rozwój zawodowy.
Odnosząc się do powyższego, Sąd stwierdza, że niewątpliwie każde orzeczenie o wydaleniu ze służby wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącego. Jednakże, by możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar.
W ocenie Sądu sama perspektywa utraty możliwości rozwoju zawodowego i awansu w pracy w Policji nie przesądza o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tej przyczyny, wobec braku uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło