II SA/Wa 1938/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie odmowy przyznania prawa do policyjnej renty rodzinnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 3 września 2013 r. W.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych skargę na decyzję odmawiającą przyznania prawa do policyjnej renty rodzinnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 października 2013 r. skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności skarga dotyczy oraz wskazanie zaskarżonego aktu administracyjnego, tj. podania daty jego wydania i numeru, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca została pouczona, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone na adres wskazany w skardze 11 lutego 2014 r., (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru k. 18-akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała do Sądu pismo, w którym wskazała, że po raz kolejny zwraca się z prośbą o rozpatrzenie sprawy dotyczącej uznania jej niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) skarga, spełniająca wymogi pisma procesowego określone w art. 46 P.p.s.a., powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Braki formalne skargi polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania uniemożliwiają nadanie dalszego jej biegu. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez W.K. nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w ww. przepisie, gdyż z jej treści nie wynika co jest przedmiotem zaskarżenia. Zauważyć bowiem należy, że w nagłówku skargi skarżąca podała jedynie organ: Ministra Spraw Wewnętrznych, natomiast w treści skargi wskazała, że zaskarżona decyzja dotyczy odmowy przyznania jej prawa do policyjnej renty rodzinnej. Skarżąca nie wskazała jednak jakiej decyzji konkretnie dotyczy skarga, gdyż nie podała ani daty ani numeru zaskarżonej decyzji. Konieczne w tej sytuacji było wezwanie do sprecyzowania skargi. Braki skargi, o których skarżąca w wezwaniu Sądu z 17 października 2013 r. została poinformowana i wezwana do ich uzupełnienia, nie zostały usunięte. Skarżąca wprawdzie odpowiedziała na wezwanie Sądu jednakże nie można uznać, że stwierdzenie, zawarte w piśmie z 13 lutego 2014 r., iż po raz kolejny zwraca się z prośbą o rozpatrzenie sprawy dotyczącej uznania jej niepełnosprawności, stanowi uzupełnienie braków formalnych skargi. Skoro skarżąca nie wskazała przedmiotu zaskarżenia oraz nie oznaczyła organu, którego działalności skarga dotyczy Sąd nie mógł ocenić dopuszczalności skargi, do czego obowiązany jest na wstępnym etapie badania skargi. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.