II SA/Wa 1938/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C., R. M. oraz M. B. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. C., R. M. oraz M. B. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego R. M. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie niezakwalifikowania i nieumieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący - E. C., R. M. oraz M. B., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego R. M. - złożyli w niniejszej sprawie wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację materialną. Skarżący wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Podali, że na dochód rodziny składają się zasiłki, otrzymywane przez R. M. na dziecko - M. B., w łącznej wysokości 1.500 zł (w tym pieniądze z programu 500+). Podnieśli, że E. C. otrzymuje pomoc z opieki społecznej - zasiłki okresowe. Do stałych kosztów utrzymania ich gospodarstwa domowego zaliczyli opłaty za mieszkanie, energię elektryczną oraz "raty związane z komornikiem". Skarżący oświadczyli, że nie posiadają majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych wynika, że sytuacja finansowa i życiowa skarżących w chwili obecnej jest trudna. Dochód trzyosobowej rodziny składa się wyłącznie z zasiłków, rodzina objęta jest pomocą ośrodka pomocy społecznej. Skarżące miały być eksmitowane do noclegowni, ale z uwagi na ciążę R. M., eksmisja nie odbyła się. Skarżący mieszkają w mieszkaniu komunalnym, gdzie na jedną osobę przypada 7,96 m2. Nie posiadają żadnego majątku ani oszczędności. Na koncie zajmowanego przez skarżących lokalu od wielu lat występuje zadłużenie, które wzrasta (umowa najmu lokalu została wypowiedziana za zaległości w czynszu już w 2000 r.). W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.