II SA/Wa 1939/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zarządzenia Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi W. S. na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkolno-przedszkolnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. W. S. wraz ze skargą na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkolno-przedszkolnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie przedmiotowego zarządzenia, w szczególności w zakresie przeprowadzenia ponownego konkursu, grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody, poprzez ewentualną utratę pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że ochrona tymczasowa możliwa jest wyłącznie wtedy, gdy wykonanie aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje skutki, których - w razie uwzględnienia skargi - nie będzie można cofnąć. Z brzmienia tego przepisu wynika również, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony wnoszącej o tymczasową ochronę. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Rozpatrując złożony w niniejszej sprawie wniosek, przede wszystkim jednak należy zauważyć, że zarządzenie będące przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z § 4 tego zarządzenia, weszło w życie z dniem jego podpisania, a więc w dniu [...] lipca 2013 r. Oznacza to, że z tym dniem, stosownie do treści § 1 zarządzenia, został unieważniony konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w [...] przy ul. [...], jednocześnie zgodnie z § 2, zarządzono ponowne przeprowadzenie tego konkursu. Nie sposób zatem na obecnym etapie postępowania orzec o wstrzymaniu wykonania skarżonego zarządzenia. Zdaniem Sądu, możliwość zastosowania normy art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zależy od tego, czy wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania oraz czy taki akt nie został jeszcze wykonany, i czy jego ewentualne wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. OZ 26/04, postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. II OZ 967/09). W związku z powyższym trzeba stwierdzić, że wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zarządzenia o unieważnieniu konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkolno-przedszkolnego i ponownym przeprowadzeniu konkursu, które już weszło w życie, nie stanowi ochrony tymczasowej przed wykonaniem takiego zarządzenia oraz przed skutkami, wynikającymi z jego wykonania. Nadto podnieść należy, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.