II SA/Wa 1939/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. i V. M. z dnia 19 stycznia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. G. i V. M. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie niezakwalifikowania i nieumieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia: 1. przyznać M. G. i V. M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. zostało przyznane skarżącym w niniejszej sprawie - M. G. i V. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. odrzucił wniesioną skargę. Skarżący, wnioskiem z dnia 19 stycznia 2017 r., ponownie wystąpili do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wnieśli również o ustanowienie adwokata. Podali, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z czworgiem małoletnich dzieci, z których jedno jest niepełnosprawne, nie mają pracy, a rodzina utrzymuje się jedynie z pomocy ośrodka pomocy społecznej - zasiłku w wysokości 1.000 zł oraz zasiłku na niepełnosprawną córkę w kwocie 153 zł. Oświadczyli, że do ich stałych kosztów utrzymania należą koszty wynajęcia mieszkania w wysokości 1.000 zł oraz opłaty eksploatacyjne w wysokości około 200 zł. Wyjaśnili, że rodzina nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie, zostało już przyznane skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, prawomocnym postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. (k-15 akt). Oznacza to, że skarżący w tej sprawie są zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym, włącznie z postępowaniem kasacyjnym. Zgodnie z art. 249a cytowanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Należy stwierdzić, że kolejny wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie jest zbędny, bowiem prawo pomocy w tym zakresie zostało już stronie przyznane, dlatego postępowanie z tego wniosku należało umorzyć. Jednocześnie, z uwagi na to, że wnioskodawcy wystąpili również o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, trzeba uznać, że wniosek skarżących obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżący znajdują się obecnie w trudnej sytuacji życiowej i finansowej - rodzina utrzymuje się jedynie z pomocy społecznej. Dochód miesięczny wnioskodawców w przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi około 170 zł. Z uwagi na brak prawa do lokalu z zasobów m.st. Warszawy rodzina wynajmuje lokal mieszkalny, który się składa z jednego pokoju, na podstawie umowy z osobą prywatną. Nadto wnioskodawcy nie posiadają żadnego majątku ani oszczędności. W tej sytuacji należy stwierdzić, że wykazali, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a w związku z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.