II SA/Wa 1948/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skargi K.Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia służbowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] przeniósł [...] K.Z. z Komendy [...] Państwowej Straży Pożarnej do dalszego pełnienia służby w Komendzie [...] Państwowej Straży Pożarnej [...]. Podstawą decyzji był art. 37c ust. 2 oraz 37d ust. 1 punkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz. 667 ze zm.). Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w zakresie daty przeniesienia i zmienił ją na [...] września 2007 r., w pozostałym zaś zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 37d ust. 2 w związku z art. 37c ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej nie wymaga zgody strażaka na przeniesienie do służby w ramach tej samej miejscowości. Wynika to z istotnej cechy służby, jaką jest dyspozycyjność strażaka. Podniesiono, że założeniem ustawy z dnia 12 stycznia 2007r. o ustanowieniu "Programu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2007 – 2009" (Dz. U. Nr 35, poz. 213) jest stworzenie warunków do pełnej realizacji ustawowych zadań formacji ochrony i bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz istotna poprawa skuteczności ich działania, warunkująca zapewnienie bezpieczeństwa państwa i obywateli. Minister podał, że został opracowany nowy Regulamin Organizacyjny Komendy [...] PSP. W wyniku tego regulaminu nastąpiło zmniejszenie liczby etatów w [...] z 205 na 177. Zwrócono uwagę, że ocena pracy strażaka, jego przydatność na określonym stanowisku należy do właściwości przełożonych, a pojęcie potrzeb służby należy rozpatrywać z punktu widzenia realizacji ustawowych zadań formacji, a nie z punktu widzenia subiektywnych ocen wyrażonych przez strażaka. W skardze do Sądu K.Z. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. i zarzucił jej naruszenie prawa. Wskazał na brak merytorycznego uzasadnienia przeniesienia, a także jego niezgodność z normami moralnymi. Skarżący podał, że w dniu [...] marca 2007 r. został mianowany na stanowisko [...] w [...] Komendy [...] PSP, a z dniem [...] października 2007 r. otrzymał mianowanie na stanowisko [...] w Wydziale [...] Komendy [...] Państwowej Straży Granicznej w W. W jego ocenie takie działanie organu ma charakter mobbingu. Zwrócił uwagę, że w etatach komend wojewódzkich nie jest przewidziane stanowisko [...]. Stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 31a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, strażaka można przenieść na inne, co najmniej równorzędne stanowisko, w tej samej albo innej jednostce organizacyjnej PSP. W ocenie wnoszącego skargę, jego wiedza i doświadczenie zawodowe pozwalają na dalsze wykonywanie obowiązków na dotychczasowym stanowisku [...] w Komendzie [...] PSP. Podniósł, że po odsunięciu go od obowiązków służbowych w marcu 2007 r. na jego stanowisko powołano funkcjonariusza z ośmioletnim stażem, a nie osobę cywilną, co jest sprzeczne z ustawą o ustanowieniu "Programu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2007 – 2009". Zwrócił uwagę, że nowy regulamin z dnia [...] lutego 2007 r. i jego nowelizacja z kwietnia i września 2007 r. nie zmieniły wykazu i ilości stanowisk w [...] Komendy [...] PSP, w którym pełnił służbę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiej decyzji. Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Podstawą decyzji o przeniesieniu skarżącego do służby w innej jednostce organizacyjnej PSP był art. 37c ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej. Przepis ten stanowi, że strażak może być z urzędu przeniesiony do służby w innej jednostce organizacyjnej w tej samej miejscowości. W ustawie nie podano przy tym kryteriów, którymi powinien kierować się organ dokonujący takiego przeniesienia. Organ ma zatem prawo w granicach uznania administracyjnego do przeniesienia funkcjonariusza. Zakres uznania jest zawsze wyznaczony prawem i celem, dla jakiego prawo to zostało stworzone. Podejmując decyzję uznaniową organ administracji stosownie do art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), ma obowiązek kierowania się słusznym interesem obywatela, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji publicznej wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków prawnych. Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu administracyjnego jak każde inne, ale zakres ich kontroli zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2003 r. sygn. akt II SA 2486/01, LEX nr 149543). Korzystanie z uznania administracyjnego oznacza więc, że organ ma prawo wyboru treści rozstrzygnięcia. Wybór taki nie może być jednak dowolny. Musi on wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. W ocenie Sądu zarówno zaskarżona jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów procesowych, które miało wpływ na wynik sprawy. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie wyjaśnił bowiem przesłanek, które były podstawą wydanej decyzji. Organy obu instancji, przywołując w rozstrzygnięciach treść zastosowanej w sprawie podstawy materialno - prawnej oraz jej wykładnię, która nie jest sporna, nie nawiązały jednak w sposób indywidualny do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy poza lakonicznym odwołaniem się do bliżej nieokreślonego przedsięwzięcia zmiany struktury i stanu etatowego formacji polegającego na zastąpieniu części funkcjonariuszy pracownikami cywilnymi, wynikającego z założeń ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o ustanowieniu "Programu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2007 – 2009" i związanej z nim konieczności przeniesień funkcjonariuszy. Również nie wyjaśnia dokonanego przez organ wyboru skarżącego do przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej w tej samej miejscowości, w ramach przewidzianych w art. 2 ust. 2 pkt 4 powołanej ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. zmian struktury i stanu etatowego formacji, wskazany przez organ fakt, iż nowy Regulamin organizacyjny Komendy [...] PSP przewiduje zmniejszenie etatów w tej jednostce z 205 na 177. Zdaniem Sądu, taka ogólnikowa argumentacja wyłącza możliwość skontrolowania przez Sąd legalności zaskarżonej decyzji uznaniowej, tym bardziej, że według twierdzeń skarżącego regulamin jednostki, w której dotychczas pełnił służbę, obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji, nie zmienił wykazu oraz ilości stanowisk w [...] w Komendzie [...] PSP tj. komórce organizacyjnej, w której dotychczas pełnił służbę. Na marginesie wyjaśnić należy skarżącemu, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest przeniesienie do służby w innej jednostce organizacyjnej w tej samej miejscowości na podstawie art. 37c ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, a nie odwołanie ze stanowiska na podstawie art. 31a tej ustawy. Z tego względu, poza zakresem rozstrzygnięcia tą decyzją są kwestie dotyczące innego, nowego stanowiska skarżącego, w tym dotyczące równorzędności stanowiska oraz uposażenia. Jak wynika z akt personalnych skarżącego, kwestie te zostały rozstrzygnięte odrębnymi decyzjami, które w niniejszej sprawie nie mogły być przedmiotem badania Sądu. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności rozpoznawanej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.