II SA/Wa 1948/23

WyrokWSA w Warszawie2024-04-29

Skład orzekający: Waldemar Śledzik, Łukasz Krzycki, Arkadiusz Koziarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Centralna Wojskowa Komisja Lekarska prawidłowo utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, uwzględniając zarzuty odwołania dotyczące stanu zdrowia żołnierza?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone orzeczenie, ponieważ organ odwoławczy nie ustosunkował się do meritum zarzutów odwołania dotyczących prawidłowej kwalifikacji stanu zdrowia żołnierza. Brak wyczerpującego uzasadnienia orzeczenia uniemożliwił zrozumienie przesłanek, którymi kierował się organ, co narusza zasady postępowania administracyjnego. Przedwczesna jest ocena zarzutów dotyczących stanu zdrowia, gdyż organ odwoławczy musi najpierw rozpoznać sprawę merytorycznie.
Stan faktyczny
Skarżący J. G. zakwestionował orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, które utrzymało w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej o uznaniu go za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej z powodu nieprawidłowego zapisu EEG i torbieli pajęczynówki. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym brak należytego udziału strony w sprawie, niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a także naruszenie przepisów materialnych dotyczących kwalifikacji jego stanu zdrowia.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi J. G. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...]sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie; 2. zasądza od Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] na rzecz skarżącego J.G. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym aktem utrzymano w mocy - na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 2305), zwanej dalej "K.p.a." - orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji [...]-Lekarskiej w [...] (dalej jako "Komisja Rejonowa") z [...] lipca 2023 r. r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej przez [...] J. G., zwanego dalej "Żołnierzem". Ustalono nim kategorię zdrowia: "N/IC" - niezdolny do służby w charakterze [...]. W uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia organ – zwany dalej "Centralną Komisją" - przywołał następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - Rejonowa Komisja wydała orzeczenie na podstawie rozpoznania: - nieprawidłowy zapis EEG z cechami napadowymi - § 65 pkt 2 załącznika nr 2 tabela I do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2022 r., poz. 1243 ze zm.), zwanych dalej odpowiednio: "Rozporządzeniem" i "Załącznikiem", - torbiel pajęczynówki środkowego dołu czaszki - § 63 pkt 1 Załącznika; w uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że schorzenia powodują niezdolność do służby w charakterze [...] na podstawie wykazu stanowiącego Załącznik, - wobec skutecznego wniesienia dowołania sprawę rozpatrzono w II. instancji, - z dokumentacji wynika, że Rejonowa Komisja - w ramach procesu orzeczniczego - przeprowadziła stosowne badania i konsultacje - wymagane do określenia stanu zdrowia i zdolności do pełnienia służby wojskowej, - Komisja Rejonowa wykonała Żołnierzowi [...] maja 2023 r. badanie rezonansu magnetycznego mózgu(dalej jako "MRI"); stwierdzono: torbiel pajęczynówki środkowego dołu czaszki i przyporządkowano § 63 pkt 1 - zgodnie Załącznikiem, gdzie - w grupie IC - przypisano kategorię zdrowia "Z/N:; z wynikiem tym wykonano Żołnierzowi konsultację neurologiczną i stwierdzono niezdolność do [...] z wysokości ponad 4000 m., - Rejonowa Komisja wykonała Żołnierzowi [...] maja 2023 r. badanie EEG; stwierdzono: nieprawidłowy zapis EEG z cechami napadowymi i przyporządkowano do § 65 pkt 5 Załącznika; przypisano tam – dla grypy IC - kategorię zdrowia "N"; z wynikiem tym wykonano Żołnierzowi konsultacje neurologiczną i stwierdzono niezdolność do [...] z wysokości ponad 4000 m., - Żołnierz wykonał we własnym zakresie – [...] lipca 2023 r. - badanie EEG; uzyskał wynik prawidłowy, - z uwagi na jednoznaczny wynik postępowania odwoławczego w stosunku do pkt 8.3 dalsze rozpatrywanie sprawy jest bezcelowe.   W skardze Żołnierz, reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata, zarzucił wydanie kwestionowanego aktu z naruszeniem przepisów: - postępowania: - art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wydania orzeczenia uchylającego zaskarżone orzeczenie, gdy zarzuty odwołania były uzasadnione; - art. 10 § 1 K.p.a., poprzez uniemożliwienie stronie wzięcia należytego udziału w sprawie w obu instancjach - w szczególności, poprzez niepoinformowanie Żołnierza o zakończeniu postępowania i uniemożliwienie mu wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; - art. 7 i 8 K.p.a. - statuujących zasadę uwzględniania słusznego interesu obywateli oraz pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej - poprzez wydanie przez organ II. instancji niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia - bez przeprowadzenia dodatkowych badań, w tym bez przeprowadzenia kompleksowego badania lekarskiego Żołnierza wobec złożenia przez niego wyników badań, wskazujących na brak odchyleń od normy - tym samym pełną zdolność do służby wojskowej, - art. 7, 9 i 77 K.p.a., poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie przez organ II. instancji całego materiału dowodowego, nienależyte wyjaśnienie okoliczności sprawy - w szczególności w zakresie stanu zdrowia Żołnierza i weryfikacji składanych przezeń wyników badań oraz wyjaśnień, co do nieprawidłowości w pierwotnym wyniku badania EEG; w konsekwencji oparto orzeczenie wyłącznie na badaniach lekarskich przeprowadzonych przez Komisję Rejonową i pominięto dowody zgłoszonych przez Żołnierza w odwołaniu oraz nie uwzględnienie, że - w chwili badania przeprowadzonego w I. instancji - Żołnierz był przemęczony, niewyspany; mogło mieć to wypływ na wynik badania; - art. 78 K.p.a., poprzez pominięcie wniosku dowodowego Żołnierza o ponowne przebadanie go przez Centralną Komisję; nie pozwoliło to ustalić rzeczywistego stanu zdrowia Żołnierza i jego zdolności do służby wojskowej; - art. 107 § 1 i 3 K.p.a. przez niewystarczające uzasadnienie orzeczenia – w szczególności wobec zaniechania wskazania przyczyny pominięcia wniosku dowodowego o ponowne przebadanie żołnierza, niewyjaśnienie na jakiej podstawie uznano, że stwierdzona w badania MRI torbiel pajęczynówki występuje u żołnierza skutek choroby lub urazu a nie jako wada wrodzona, niewpływająca na służbę w charakterze [...], niewyjaśnienie przyczyn uznania, że badanie z [...] maja 2023 r. - wykonane u przemęczonego i osłabionego Żołnierza – jest wiarygodne, gdy przedstawił on wynik badania z [...] lipca 2023 r. z wynikiem prawidłowym; - art. 80 K.p.a., poprzez nieprawidłową ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności w zakresie sprzecznych ze sobą wyników badań EEG, - materialnego: - § 11 ust 3 i § 12 ust. 2 Rozporządzenia, poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego oraz i badan specjalistycznych, w szczególności badania neurologicznego, badania EEG oraz videometrii, a także zaniechanie przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiałów w sprawie - w szczególności o ustalenie etiologii torbieli pajęczynówki - mimo wniosków dowodowych odwołującego - oraz konieczności wynikającej z rozbieżnych wyników znajdujących się w aktach sprawy badań; - wskazań i wytycznych określonych w § 63 pkt 1 Załącznika, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię; polegało to na przyjęciu, że Żołnierz - zakwalifikowany prawidłowo do grupy IC zgodnie z Rozporządzeniem, w związku z rozpoznaniem - jest automatycznie zakwalifikowany jako niezdolny do pełnienia służby w jednostkach powietrzno – desantowych; prawidłowe zastosowanie oraz wykładania tych wskazań nakazuje organowi rozważenie zakwalifikowania Żołnierza alternatywnie jako zdolnego (kat. "Z") lub niezdolnego (kat. "N") do służby wojskowej w jednostkach powietrzno – desantowych; rozpoznanie nadto u Żołnierza torbieli pajęczynówki nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem choroby określonej w § 63 pkt 1: " Objawy szczątkowe po przebytych chorobach organicznych lub po urazach ośrodkowego układu nerwowego - skompensowane". W uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty. Wniesiono o uchylenie orzeczeń organów obu instancji oraz zwrotu kosztów postępowania sadowego. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedwczesny byłoby jednak odnoszenie się do zarzutów Kandydata w kontekście ewentualnej wadliwej jego kwalifikacji jako niezdolnego do służby w charakterze [...] (kategoria "N/IC"). Wydanego w sprawie orzeczenia nie uzasadniono natomiast tak, aby było możliwe zrozumienie - przy stronę postępowania (tu Żołnierza), jak i kontrolujący legalność działania administracji Sąd - przesłanek, jakimi kierował organ odwoławczy. Uchybiono tym powinności właściwego uzasadnienia orzeczenia (tak: art. 107 § 3, w zw. z art. 8 § 1 i art. 11 K.p.a.), co nie pozwala także uznać sprawy za stosowanie wyjaśnioną (niedochowanie wymagań, wynikających z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a.). Mogło mieć to istotne znaczenie dla wyniku sprawy - dotyczyło wszak kwestii prawidłowej kwalifikacji Kandydata. Centralna Komisja realizowała kompetencje wynikające z art. 84 ust. 8 i art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie ojczyzny (Dz.U. poz. 655, ze zm.). Jej zadaniem było ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie zdolności Żołnierza do służby. W danym przypadku rozpatrywała odwołanie od orzeczenia, w którym stwierdzono, że Kandydat nie jest zdolny do zawodowej służby wojskowej w charakterze [...] (kategoria "N/IC"). Jako przyczynę przywołano tam: nieprawidłowy zapis EEG z cechami napadowymi oraz torbiel pajęczynówki - wskazane w pkt 8.1 i 8,2 orzeczenia Komisji Rejonowej. Wnosząc odwołanie Kandydat kwestionował prawidłowość kwalifikacji jego schorzeń bądź ułomności, wywodząc że negatywny wynik badania EEG był następstwem warunków w jakich je przeprowadzono (stres, przemęczenie). Przedłożył też późniejsze, prawidłowe wyniki badań. W takiej sytuacji rolą ponownie rozpatrującego sprawę w jej całokształcie organu odwoławczego było także wnikliwe odniesienie się do sformułowanych w środkach zaskarżenia zarzutów. Dotyczyły one - co do meritum - właściwej kwalifikacji Kandydata w kontekście prawidłowej diagnozy chorób i ułomności. Organ nie ustosunkował się zaś w istocie w ogóle do argumentacji odwołania. Wskazano jedynie, że dokonane rozpoznanie i kwalifikacja są trafne. W kwestii wystąpienia choroby opisanej w § 65 pkt 2 Załącznika, wskazano, że występowanie zdiagnozowanego badaniem EEG schorzenia jest bez znaczenia (tak sformułowanie: "dalsze rozpatrywanie sprawy jest bezcelowe"), wobec wystąpienia dolegliwości określone w pkt 8.3 orzeczenia organu I. instancji. W jednostce tej wskazano tymczasem "Skrzywienie kręgosłupa" – co nie było przesłanka uznania Żołnierza za niezdolnego do służby w charakterze [...]. Jeżeli faktyczną intencją organu było przywołanie pkt 8.2 orzeczenia - wystąpiła oczywista omyłka, co potwierdza odpowiedź na skargę – nie wyjaśniono także prawidłowo przesłanki konkretnej kwalifikacji Żołnierza, jako niezdolnego. Dla zdiagnozowanego przez komisje lekarskie schorzenia wskazano w Załączniku kategorię "Z/N". Oznacza to, że każdy przypadek należy kwalifikować z uwzględnieniem konkretnych uwarunkowań. W rozpatrywanej sprawie, organ odwoławczy w ogóle nie zajmował tymczasem stanowiska w kwestii konkretnych przesłanek określonej klasyfikacji Żołnierza z uwagi na diagnozę danego schorzenia. Jednak – skoro za bez znaczenia uznano ewentualny wadliwy wynik uprzedniego badania EEG w kontekście diagnozy cech napadowych (tak: uzasadnienie orzeczenia i odpowiedź na skargę) – ma to kluczowe znaczenie. W tym kontekście przedwczesne byłoby odnoszenie się do zarzutu, błędnego przyjęcia, jakoby u Żołnierza występowały "objawy szczątkowe po przebytych chorobach organicznych lub po urazach ośrodkowego układu nerwowego skompensowane", w rozumieniu § 63 pkt 1 Załącznika – że stanowi o tym zdiagnozowana "torbiel pajęczynówki środkowego dołu czaszki" nie jest to zaś wada wrodzona. Brak zajęcia stanowiska przez organ, co do meritum sprawy – prawidłowości kwalifikacji Żołnierza wedle wyników badań - przesądza o przedwczesności ewentualnej oceny przez Sąd zarzutu bezpodstawnego uznania Kandydata za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej w charakterze [...] (kategoria "N/IC"). Co do zarzutów odwołania - wedle reguły dwuinstancyjności postępowania - musi wpierw wypowiedzieć się właściwy, wyspecjalizowany organ. Wówczas dopiero orzeczenie może być poddane kontroli przez sąd administracyjny - po kątem legalności. Zasadny jest natomiast – co wskazano wcześniej - zarzut skargi naruszenia przepisów postępowania w zakresie powinności właściwego wyjaśnienia sprawy, co winno było znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego aktu. Przedwczesne byłoby formułowanie stanowiska w kwestii zarzutów, czy w sprawie niezbędne było przeprowadzenie dodatkowych badań. Ocenę tej kwestii sformułuje wpierw organ odwoławczy. Chybiona jest zaś argumentacja skargi, jakoby naruszono reguły zapewnienia stronie możliwości udziału w postępowaniu. Z woli prawodawcy podstawą orzekania jest diagnoza komisji lekarskiej stosownego stopnia, bezpośrednio po badaniu. Stąd nie jest możliwe zajęcie stanowiska przez stronę wobec całego zebranego materiału dowodowego - przed wydaniem orzeczenia. Bezzasadność zarzutów w danym zakresie nie ma wpływu na wynik sprawy. W tej sytuacji przedwczesna byłaby ocena przez Sąd legalności orzeczenia wydanego w I. instancji. Organ odwoławczy rozważy też – w zakresie swojej kompetencji a wobec wywodów skargi - czy w sprawie nie wystąpiły podstawy wydania decyzji kasatoryjnej – w sprawie wystąpiły przesłanki, wymienione w art. 138 § 2 K.p.a. Z przytoczonych wyżej przyczyn, - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania rozstrzygnięto w pkt 2 sentencji, w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 2631). Poniesione przez stronę uzasadnione koszty stanowiło wynagrodzenie pełnomocnika. Rozpatrując ponownie sprawę organ administracji uwzględni ocenę prawną, sformułowaną w niniejszym uzasadnieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło