II SA/Wa 195/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO w [...]) postanowieniem z dnia [...] listopada 2024r. znak [...] (postanowienie SKO z dnia [...] listopada 2024r.) po rozpatrzeniu zażalenia Pana W. W. (dalej Wnioskodawca/Skarżący) na postanowienie Wójta Gminy [...] (dalej Organ/Wójt Gminy [...]), z dnia [...] lipca 2024r., znak: [...] (postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2024r.) o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Wnioskiem z [...] kwietnia 2024r., Wnioskodawca stosownie do przepisów ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz.U. z 1990 r. Nr 54 poz. 310) wystąpił do Wójta Gminy [...] o wydanie zaświadczenia potwierdzającego jego ubezpieczenie w okresie od [...] stycznia 1983 r. do [...] grudnia 1984 r. jako domownika w gospodarstwie rolnym rodziców. Rozpatrując wyżej opisany wniosek Wójt Gminy [...] Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024r., nr [...] odmówił wydania zaświadczenia, o żądanej treści. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2024r. nr [...] uchyliło ww. postanowienie i przekazało Wójtowi Gminy [...] do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy [...] Postanowieniem z dnia [...] lipca 2024r., odmówił Wnioskodawcy wydania zaświadczenia o opisanej wyżej treści. Organ wskazał, że rozpatrując sprawę ponownie przeprowadził szczegółową kwerendę wszystkich rejestrów i ewidencji (również archiwalnych) będących w posiadaniu UG [...]. wszystkich rejestrów i ewidencji (również archiwalnych) będących w posiadaniu UG [...]. W toku postępowania organ wystąpił z wnioskiem do Starostwa Powiatowego w [...], Wydział [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczących wielkości posiadanych gruntów oraz dzierżaw w okresie od 1989 roku do chwili obecnej z uwzględnieniem wszystkich zmian. Organ podkreślił, iż zapoznał się także z Aktem Not. Nr Rep. [...] dołączonym do akt sprawy przez Wnioskodawcę. Urząd Gminy potwierdził, że Pan W. W. był zameldowany na pobyt stały pod adresem: [...], [...], gm. [...] w okresie od [...] sierpnia 1964 r. do [...] września 2002r. Dalej organ podniósł, iż w archiwum gminnym znajduje się "Rejestr poborowych korzystających z odroczenia służby wojskowej lub uznanych za jedynego żywiciela rodziny", w którym Wnioskodawca widnieje. Data orzeczenia – [...] kwietnia 1990. Termin udzielonego odroczenia poboru - do 1991 r. Organ wskazał, iż w aktach sprawy brak jest dokumentów podatkowych (wymiaru podatku i dowodów wpłaty), dokumenty te zostały poddane brakowaniu, zgodnie z kategorią archiwalną B10. Dalej organ podał, że jest w posiadaniu oświadczenia ojca Wnioskodawcy (S. W.) z dnia [...] września1983r., z którego treści wynika, że w gospodarstwie rolnym pracują następujący domownicy pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym, dla których gospodarstwo rolne stanowi główne źródło utrzymania: wpisana została – J. W.. Następnie organ, odnosząc się do punktu pierwszego wniosku, wyjaśnił, że nie jest w posiadaniu wystarczających danych, aby zaświadczyć okresy prowadzenia indywidualnego gospodarstwa rolnego po przekazaniu przez rodziców S. i J. W., położonego w miejscowości [...], gm. [...], ponieważ nie jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających ten fakt. Organ może zaświadczyć fakt istnienia w/w gospodarstwa rolnego w latach 1989-2013, którego Wnioskodawca był właścicielem, co wynika z rejestrów i ewidencji prowadzonych przez UG [...]. Organ podał, że w dniu [...] maja 1989r. Pan W. W. przejął gospodarstwo rolne po rodzicach S. i J. W., co wynika z dokumentacji UG, dołączonego Aktu Notarialnego Nr Rep. [...] oraz informacji otrzymanej ze Starostwa Powiatowego w [...]. Z uzyskanych informacji wynika również, iż nowy właściciel w/w gruntów o łącznej pow. 2,86 ha został ujawniony na podstawie Aktu Not. Rep. [...] sporządzonego w dniu [...].02.2013r. Na podstawie w/w dokumentów, organ może zaświadczyć fakt istnienia gospodarstwa rolnego, nie pracę w gospodarstwie rolnym. W nawiązaniu do kolejnych dwóch punktów wniosku, organ wskazał, że nie jest w posiadaniu wystarczających danych, aby zaświadczyć okresy pracy Wnioskodawcy po ukończeniu 16 roku życia przypadających przed dniem 1 stycznia 1983r. oraz przypadających po dniu 31 grudnia 1982r. w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników w w/w gospodarstwie z uwagi na brak dokumentów potwierdzających ten fakt. Organ może zaświadczyć fakt istnienia w/w gospodarstwa rolnego w latach 19621989, którego właścicielami byli rodzice Wnioskodawcy, co wynika z dokumentów będących w zasobach UG [...], m.in. Akt Własności Ziemi, Karta ewidencyjna wymiaru i poboru składki na fundusz emerytalny rolników. Następnie organ podkreślił, iż po wnikliwej analizie zebranych dokumentów, stwierdził brak możliwości wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Wnioskującego z uwagi na brak wystarczających danych, aby potwierdzić te fakty. Zażalenie na powyżej opisane postanowienie wniósł Wnioskodawca, wskazując iż przedmiotowe postanowienie zostało wydane wbrew istniejącym dowodom i faktom w niniejszej sprawie, co świadczy o tym, że w przedmiotowym postępowaniu nie stosowano podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj. działania zgodnego z prawem, rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony, uwzględniania interesu obywatela, prowadzenia sprawy sprawiedliwie i bezstronnie oraz obiektywnie. Następnie wskazał, iż w postępowaniu przed organem I instancji doszło do ograniczenia Wnioskodawcy prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym. Jego zdaniem organ nie przeprowadził szczegółowej kwerendy wszystkich rejestrów i ewidencji (również archiwalnych) będących w posiadaniu UG [...]. Zarzucił brak odniesienia się przez organ do danych zawartych w "Rejestrze poborowych korzystających z odroczenia służby wojskowej lub uznanych za jedynego żywiciela rodziny". Odnosząc się do faktu poddania brakowaniu przez organ dokumentów podatkowych wskazał, że fakt opłacania podatku rolnego organ winien dowieść poprzez brak dokumentacji dotyczącej postępowania skarbowego z tytułu nieuiszczania podatku rolnego. Dalej podniósł wątpliwość co do treści oświadczenia Pana S. W. (ojca Żalącego) z dnia [...] września 1983r., które znajduje się w zasobach UG w [...]. Wskazał, że nie zgadza się z argumentacją organu dotyczącą braku możliwości potwierdzenia objęcia Wnioskodawcy ubezpieczeniem społecznym w okresach [...] sierpnia 1980r. – [...] maja 1989r. oraz [...] maja 1989r. – [...] września 1995r. Podniósł, iż w zaskarżonym postanowieniu organ nie odniósł się do zaświadczenia Naczelnika Gminy w [...] z dnia [...] maja 1989 roku - za nr. [...], o którym była wzmianka w treści Aktu Notarialnego Nr Rep. [...] z dnia [...] maja 1989 r. Zarzucił, że organ nie sprawdził, kto od 2004r. otrzymywał dopłaty na przedmiotowe gospodarstwo: dzierżawca czy właściciel. Wskazał, iż zaświadczenie o wnioskowanej przez niego treści winno być wydane z uwagi na następujące dokumenty, które dołączył do akt sprawy: (to sprawdzić) - Zaświadczenie nr [...] z [...] maja 1989 r. wydane przez Naczelnika Gminy [...] stwierdzające fakt pracy strony w gospodarstwie rolnym rodziców od najmłodszych lat, - Akt Notarialny nr Rep. [...] z dnia [...] maja 1989 r., na mocy którego Wnioskodawca objął gospodarstwo rolne po rodzicach w związku ze stałą pracą w tym gospodarstwie do momentu jego objęcia, - Zaświadczenie nr [...] z [...] maja 1999 r. wydane przez Wójta Gminy [...], potwierdzające okresy ubezpieczenia rolniczego strony oraz fakt stałej pracy w gospodarstwie, - Oświadczenie z dnia [...] kwietnia 1998 r. podpisane przez Sekretarza Gminy [...], dotyczące stałego zamieszkiwania strony w miejscowości [...], gmina [...], a także prowadzenia tego gospodarstwa, a następnie jego wydzierżawienia. SKO w [...] stwierdziło, że Organ rozpatrując sprawę ponownie przeprowadził postępowanie wyjaśniające w koniecznym zakresie, zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a. Podniesiono, że, wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, Organ I instancji przeprowadził szczegółową kwerendę wszystkich rejestrów i ewidencji (również archiwalnych) będących w posiadaniu UG [...], czego dowodem są zamieszczone w aktach sprawy, potwierdzone za zgodność z oryginałem, kserokopie dokumentów archiwalnych ("Rejestr poborowych korzystających z odroczenia służby wojskowej lub uznanych za jedynego żywiciela rodziny", "karta gospodarstwa", Akt Własności Ziemi, "Karta ewidencyjna wymiaru i poboru składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników" oraz "Karta ewidencyjna wymiaru i poboru składki na Fundusz Emerytalny Rolników", oświadczenie ojca Wnioskodawcy S. W. z dnia [...] września 1983r. W toku postępowania organ wystąpił z wnioskiem do Starostwa Powiatowego w [...], Wydział [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczących wielkości posiadanych gruntów oraz dzierżaw w okresie od 1989 roku do chwili obecnej z uwzględnieniem wszystkich zmian. Organ podkreślił, iż zapoznał się także z Aktem Not. Nr Rep. [...] dołączonym do akt sprawy przez Wnioskodawcę. Urząd Gminy potwierdził, że Wnioskodawca był zameldowany na pobyt stały pod adresem: [...], [...], gm. [...] w okresie od [...] sierpnia 1964 r. do [...] września 2002r. Nadto w archiwum gminnym znajduje się "Rejestr poborowych korzystających z odroczenia służby wojskowej lub uznanych za jedynego żywiciela rodziny", w którym Wnioskodawca widnieje (data orzeczenia – [...] kwietnia 1990; termin udzielonego odroczenia poboru - do 1991 r.). W aktach sprawy znajduje się również oświadczenie ojca Wnioskodawcy (S. W.) z dnia [...] września 1983r., które znajduje się w posiadaniu organu. Z treści tegoż oświadczenia wynika, że w gospodarstwie rolnym pracują następujący domownicy pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym, dla których gospodarstwo rolne stanowi główne źródło utrzymania: wpisana została – J. W.. W aktach sprawy brak jest natomiast dokumentów podatkowych (wymiaru podatku i dowodów wpłaty) — jednak jak wyjaśnił organ, dokumenty te zostały poddane brakowaniu, zgodnie z kategorią archiwalną B 10. Następnie organ podkreślił, iż po wnikliwej analizie zebranych dokumentów, stwierdził brak możliwości wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Wnioskującego z uwagi na brak wystarczających danych, aby potwierdzić te fakty. Zdaniem SKO w [...], postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ przed wydaniem zaświadczenia na podstawie art. 218 § 2 k.p.a. przeprowadzone zostało, wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, w sposób rzetelny z poszanowaniem zasad postępowania administracyjnego, a wobec zaskarżonego postanowienia SKO w [...] nie stwierdza uchybień, które uniemożliwiałby jego funkcjonowanie w obrocie prawnym. Zdaniem składu orzekającego SKO w [...], na podstawie załączonych do akt sprawy danych znajdujących się w posiadaniu organu nie można wydać zaświadczenia o treści żądanej przez Wnioskodawcę. Wskazano, że art. 217 § 2 k.p.a. nie daje prawa do konstruowania treści zaświadczenia w oparciu o dane niemające odzwierciedlenia w dokumentach pozostających w dyspozycji organu. Uznano, że w przedmiotowej sprawie strona nie może oczekiwać od organu, że organ będzie interpretował niejasne dane na jej korzyść. Podniesiono, że nakłada na organ obowiązek wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w posiadaniu organu (art. 218 § 1) - czyli w sytuacji, gdy nie ma żadnych wątpliwości, ponieważ fakt albo stan prawny odzwierciedlone są w prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrach bądź w innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. Odnosząc się do zarzutu ograniczenia Wnioskodawcy prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym w toku postępowania przed organem I instancji, stwierdzono, iż zarzut ten jest bezzasadny. W treści zażalenia Wnioskodawca wskazał, że w dniu [...] maja 2024 r. doręczone zostało mu elektronicznie zawiadomienie o możliwości zapoznania się w terminie 7 dni od doręczenia z materiałem dowodowym zebranym w sprawie oraz o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz złożenia ewentualnych żądań. Odnosząc się do zarzutu Wnioskodawcy, iż w zaskarżonym postanowieniu organ nie odniósł się do zaświadczenia Naczelnika Gminy w [...] z dnia [...] maja 1989 roku - za nr. [...], o którym była wzmianka w treści Aktu Notarialnego Nr Rep. [...] z dnia [...] maja 1989 r. (jak podał Wnioskodawca, na drugiej stronie ww. aktu notarialnego, 5 wiersz od góry podano: "Zaświadczenie Naczelnika Gminy w [...] z dnia [...] maja 1989 roku, - za nr. [...] stwierdzające, że W. J. W. pracuje w gospodarstwie rolnym rodziców od najmłodszych lat"), stwierdzono, iż na podstawie art. 218 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. SKO w [...] zauważyło, że z przytoczonego przepisu wynika, że organ potwierdza fakty albo stany prawne, wynikające z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych i jednocześnie musi być w posiadaniu danych na podstawie których może stwierdzić fakt albo stan prawny. Są to dane źródłowe, na podstawie których jakiś fakt albo stan prawny da się potwierdzić bądź nie. Co do wyrażonej w zażaleniu wątpliwości co do treści oświadczenia Pana S. W. (ojca Wnioskodawcy) z dnia [...] września 1983r., które znajduje się w zasobach UG w [...], SKO w [...] stwierdziło, że wbrew sugestii Wnioskodawcy, z akt wynika, że w zasobach UG w [...] znajduje się tylko jedno oświadczenie Pana S. W. datowane na [...] września 1983r. dotyczące domowników, którzy pracują w gospodarstwie rolnym oświadczającego, pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym, dla których gospodarstwo rolne stanowi główne źródło utrzymania. W przedmiotowym oświadczeniu pod nr 1. wpisana została Pani J. W.. Oświadczenie owo miało na celu objęcie wymienionych w nim osób społecznym ubezpieczeniem rolników, o czym świadczy zdanie ostatnie oświadczenia. W ocenie Kolegium treść tego oświadczenia jest czytelna i prosta. Dalej SKO w [...] wskazuje, że Wnioskodawca nie zgadza się z argumentacją organu dotyczącą braku możliwości potwierdzenia przez organ objęcia Wnioskodawcy ubezpieczeniem społecznym w w/w okresach. Żąda od organu I instancji wydania zaświadczenia o potwierdzeniu jego ubezpieczenia społecznego na podstawie zaświadczenia z dnia nr [...] z [...] maja 1999r. wydanego przez Wójta Gminy [...], którym dysponował Wnioskodawca. Nadto Wnioskodawca wskazuje, że skoro na "Karcie ewidencyjnej wymiaru i poboru składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników", znajdującej się w archiwum gminnym wynika, iż w roku 1989 i 1990 składki były opłacane od jednej osoby, pomimo że w rubryce stan rodzinny widnieją 3 nazwiska: S. W., J. W., W. W., to organ winien z tego wywnioskować, że wówczas S. i J. W. byli już emerytami. Jak podnosi Wnioskodawca, skoro w dniu [...] maja 1989 r,. S. i J. W. przekazali Wnioskodawcy gospodarstwo rolne i stali się emerytami, to w jakim celu mieliby dalej płacić za siebie składki emerytalne. Wnioskodawca żądał od organu I instancji wydania zaświadczenia o potwierdzeniu jego ubezpieczenia społecznego na podstawie przetworzonych już danych oraz poprzez interpretację danych zawartych m.in. na "Karcie ewidencyjnej wymiaru i poboru składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników". SKO w [...] twierdzi, że na podstawie przedmiotowej karty nie można stwierdzić wprost, kogo dotyczyły te składki, a tylko takie dane: jednoznaczne i niewymagające interpretacji mogą stanowić podstawę wydania zaświadczenia. Wskazano, że dotyczy to tylko lat 1989 oraz 1990, nie wypełniają więc w całości okresu wskazanego we wniosku Wnioskodawca żąda więc od organu dokonania czynności sprzecznych z przepisami prawa, bowiem organ wydając zaświadczenie ma opierać się tylko i wyłącznie na danych źródłowych, tj. wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. Nie może zatem dokonywać ich interpretacji czy wydawać zaświadczenia na podstawie danych już przetworzonych. Organ odwoławczy wskazuje, że z przedmiotowej "Karty ewidencyjnej wymiaru poboru składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników" nie wynika za kogo odprowadzane były składki w latach wskazanych na karcie, tj. 1989r. oraz 1990r. W rubryce "stan rodziny" wpisane są trzy osoby, tj. S. W., J. W., W. W., przy czym, Pan S. W. wpisany jest w tabeli "rolnik", Pani J. W. w tabeli "współmałżonek", natomiast Pan W. W. wpisany jest w oddzielnej tabeli "Dzieci rolnika i inne osoby utrzymujące się z gospodarstwa". Natomiast w tabeli "informacja o zatrudnieniu lub nauce" przy Panu S. W. nie ma żadnej adnotacji, natomiast przy Pani J. W. widnieje adnotacja "emerytura", a przy Panu W. W. adnotacja "studiuje" - brak zatem jednoznacznej informacji kogo dotyczyły odnotowane na karcie składki, bowiem przedmiotowe dane można zinterpretować różnie i z tej właśnie przyczyny organ wydając zaświadczenie nie może interpretować danych. Co do kwestii podnoszonych przez Wnioskodawcę, a dotyczących tego czy i dlaczego niektórych dokumentów brak a inne są w posiadaniu UG w [...] czy też innych urzędów, to nie stanowi to przedmiotu niniejszego postępowania. Podkreślono, iż dla braku możliwości urzędowego potwierdzenia faktów lub stanu prawnego nie mają znaczenia przyczyny, z których organ nie znajduje się w posiadaniu określonych danych. Odnosząc się do zarzutu, iż organ nie sprawdził, kto od 2004r. otrzymywał dopłaty z budżetu Unii Europejskiej na przedmiotowe gospodarstwo: dzierżawca czy właściciel, wskazano, że wniosek Odwołującego obejmował okresy znacznie poprzedzający rok 2004. Wobec czego zdaniem SKO w [...] weryfikacja dopłat z UE jest w niniejszej sprawie bezcelowa. Organ, odnosząc się do zarzutu Wnioskodawcy, iż w zaskarżonym postanowieniu organ nie odniósł się do zaświadczenia Naczelnika Gminy w [...] z dnia [...] maja 1989 roku - za nr. [...], o którym była wzmianka w treści Aktu Notarialnego Nr Rep. [...] z dnia [...] maja 1989 r. (jak podał Wnioskodawca, na drugiej stronie ww. aktu notarialnego, 5 wiersz od góry podano: "Zaświadczenie Naczelnika Gminy w [...] z dnia [...] maja 1989 roku, - za nr. [...] stwierdzające, że W. J. W. pracuje w gospodarstwie rolnym rodziców od najmłodszych lat"), stwierdzono, iż na podstawie art. 218 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W jego ocenie z przytoczonego przepisu wynika, że organ potwierdza fakty albo stany prawne, wynikające z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych i jednocześnie musi być w posiadaniu danych na podstawie których może stwierdzić fakt albo stan prawny. Są to dane źródłowe, na podstawie których jakiś fakt albo stan prawny da się potwierdzić bądź nie. W tym rozumieniu zaświadczenie nie stanowi danych źródłowych, bowiem stanowi ono wynik ich przetworzenia. W ocenie organu opisane okoliczności nie mogą stanowić danej źródłowej dla innego zaświadczenia. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając rażące naruszenie art. 3 ust. 1 ustawy dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. z 1990 r. Nr 54, poz. 310). Z treści art. 3 ust. 1 ww. ustawy wynika obowiązek stwierdzenia przez właściwy urząd gminy okresów pracy zainteresowanej osoby w gospodarstwie rolnym oraz wydania stosownego zaświadczenia w celu przedłożenia w zakładzie pracy. Uznał, że Urząd Gminy w [...] miał obowiązek i winien prowadzić dokumentację w sprawach związanych z gospodarstwem rolnym położonym na terenie tej jednostki samorządu terytorialnego. Jego zdaniem ani Urząd Gminy w [...] ani SKO w [...] nie uwzględnił dowodów w postaci dokumentów, które przedłożył skarżący w toku postępowania. Ponadto zaskarżonemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 6, 7, 7a, 8, 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające m.in. na błędnej ocenie materiału dowodowego, wyrażającej się zwłaszcza w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności dokumentom urzędowym wydanym przez Urząd Gminy [...] i Państwowe Biuro Notarialne w [...], które zostały przedłożone przez skarżącego w toku postępowania, tj.: 1) Akt Notarialny nr Rep. [...] z dnia [...] maja 1989 r. sporządzony w Państwowym Biurze Notarialnym w [...], na mocy którego skarżący objął gospodarstwo rolne po rodzicach w związku ze stałą pracą w tym gospodarstwie do momentu jego objęcia, w którym to dokumencie jest mowa o Zaświadczeniu nr [...] z [...] maja 1989 r., wydanym przez Naczelnika Gminy [...], stwierdzającym fakt pracy W. W. w gospodarstwie rolnym rodziców od najmłodszych lat, 2) Zaświadczenie nr [...] z [...] maja 1999 r. wydane przez Wójta Gminy [...], potwierdzające okresy ubezpieczenia rolniczego W. W. oraz fakt jego stałej pracy w gospodarstwie rolnym, 3) Oświadczenie z dnia [...] kwietnia 1998 r. podpisane przez Sekretarza Gminy [...], dotyczące faktu zamieszkiwania na stałe przez W. W. w miejscowości [...], gmina [...] od urodzenia bez żadnych przerw, a także prowadzenia tego gospodarstwa w okresie od [...] maja 1989 r. do [...] września 1995 r., a następnie jego wydzierżawienia od [...] września 1995 r., pomimo iż dokumenty te mają moc dokumentów urzędowych, z czym wiąże się domniemanie istnienia faktów w nich stwierdzonych. Uznał, że zaskarżone Postanowienia wydano wbrew istniejącym dowodom i faktom w sprawie. W prowadzonym postępowaniu nie stosowano podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj. działania zgodnego z prawem, rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony, uwzględniania interesu obywatela, prowadzenia sprawy sprawiedliwie i bezstronnie oraz obiektywnie. Jego zdaniem w postanowieniu SKO w [...] wybiórczo i w dowolny sposób przywołano wyroki sądów administracyjnych, które dotyczą zupełnie innych spraw. Natomiast nie przywołano tych wyroków sądów administracyjnych, w których rozpatrzono podobne sprawy jak niniejsza. Uznał, że błędna jest argumentacja SKO w [...] w sprawie wydawania zaświadczeń przez organy administracji publicznej na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z postanowieniami ustawy z dnia 20 . lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy. Wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny w Wyroku z dnia 5 października 2001 r., sygn. II SA 1858/01 wskazał, że Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w art. 217 dwie sytuacje, w których organ administracji publicznej zobowiązany jest wydać zaświadczenie. Pierwsza z nich określona w art. 217 § 2 pkt 1 dotyczy przypadku, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, natomiast druga sytuacja występuje wtedy, gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2). W Postanowieniu SKO w [...] nie uwzględniono, że art. 218 Kpa różnicuje w zależności od tych przypadków obowiązki organu wydającego zaświadczenia. Może on poprzestać na posiadanej dokumentacji jedynie wówczas, gdy chodzi o drugą sytuację. Wynika to jednoznacznie z art. 218 § 1 Kpa, który odwołuje się do art. 217 § 2 pkt 2 Kpa. Natomiast, gdy wydania zaświadczenia wymaga przepis prawa zgodnie z art. 218 § 2 Kpa, organ może przed wydaniem zaświadczenia przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. W niniejszej sprawie obowiązek wydania zaświadczenia wynika z przepisu. Jego podstawą jest art. 3 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy. Zgodnie z tym artykułem, na wniosek zainteresowanej osoby właściwy urząd gminy jest obowiązany stwierdzić zgodnie z art. 1 okresy jej pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym, wydając stosowne zaświadczenie w celu przedłożenia w zakładzie pracy. Co prawda, gdy organ nie dysponuje dokumentami uzasadniającymi wydanie zaświadczenia, zawiadamia o tym na piśmie. Ponadto w ust. 3 tego przepisu postanowiono, iż te okresy mogą być udowadniane zeznaniami co najmniej dwóch świadków. Wskazał, że Postanowieniu SKO w ogóle nie odniesiono się do faktu, że przejęcie przez skarżącego gospodarstwa rolnego od rodziców w 1989 r. było możliwe w związku ze stałą pracą w tym gospodarstwie, co wynikało z obowiązujących wówczas przepisów. Zostało to potwierdzone w Zaświadczeniu nr [...] z [...] maja 1989 r., wydanym przez Naczelnika Gminy [...], stwierdzającym fakt pracy W. W. w gospodarstwie rolnym rodziców od najmłodszych lat, które okazano w Państwowym Biurze Notarialnym przy sporządzaniu aktu notarialnego przekazania gospodarstwa rolnego. Jego zdaniem w Postanowieniu SKO w [...] dokonano błędnej oceny materiału dowodowego, co w konsekwencji skutkowało nie uznaniem mocy dowodowej ww. dokumentów urzędowych. Uznał, że nawet dając wiarę, że Urząd Gminy [...] nie posiada ww. dokumentów (np, z powodu zaginięcia, zniszczenia, czy ukrycia), to po ich przekazaniu przez skarżącego miał pełną wiedzę na temat danych zawartych w tych dokumentach. Ponadto stwierdził, że odmówiono mocy dowodowej nawet tym nielicznym dokumentom, które ostały się w Urzędzie Gminy [...] i dotychczas nie zostały zagubione czy zniszczone. Np. informacja o odroczeniu służby wojskowej, którą zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami mogła otrzymać osoba prowadząca gospodarstwo rolne, czy też informacja z Urzędu Stanu Cywilnego o zameldowaniu na pobyt stały W. W. w miejscowości [...] przez okres 38 lat, która była zbieżna z oświadczeniem z dnia [...] kwietnia 1998 r., w którym Sekretarz Gminy [...] potwierdził fakt stałego zamieszkania (bez przerwy) W. W. w miejscowości [...] od momentu urodzenia. Uznał, że w świetle istniejących w sprawie dowodów nie powinno budzić wątpliwości, że odmowa wydania przez Wójta Gminy [...] zaświadczenia w zakresie opisanym w złożonym wniosku stanowi rażące naruszenie prawa. W związku z powyższym wnosił o jego uchylenie i zobowiązanie organu do wydania zaświadczenia zgodnie ze złożonym przez skarżącego wnioskiem. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, to jest nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe kryterium kontroli Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ kontrolowane postanowienia nie naruszają prawa. Przedmiotem skargi jest postanowienie SKO w [...] z dnia [...] listopada 2024r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2024r. odmowie wydania Skarżącemu zaświadczenia o treści żądanej. Wnioskodawca wnosił o wydania zaświadczenia potwierdzającego jego ubezpieczenie w okresie od [...] stycznia 1983 r. do [...] grudnia 1984 r. jako domownika w gospodarstwie rolnym rodziców. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 219 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024r. poz. 572., dalej "k.p.a.") odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Ustawa z dnia 20 lipca 1990r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. z 1990, Nr 54, poz. 310, dalej "ustawa") nie zawiera przepisu, który bezpośrednio odsyłałby w sprawach dotyczących wydania zaświadczeń do odpowiednich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak: uzasadnienie do wyr. NSA z dnia 31 maja 2010r., sygn. akt I OSK 1633/09) przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego "Wydawanie zaświadczeń" mają zastosowanie we wszystkich tych przypadkach, gdy do organu administracji publicznej wpłynie wniosek o urzędowe potwierdzenie określonego stanu faktycznego lub prawnego, przy czym potwierdzenie to jest wymagane przepisem prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.) lub żądanie jest uzasadnione interesem prawnym wnioskodawcy (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). Zgodnie z przepisem art. 218 § 1 i § 2 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, a więc gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Przed wydaniem zaświadczenia organ administracji publicznej, może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, ale tylko w koniecznym zakresie. Postępowanie o wydanie zaświadczenia nie zmierza do merytorycznego orzekania przez organ w danej sprawie administracyjnej, tj. ustalania praw lub obowiązków administracyjnoprawnych podmiotów prawa, lecz sprowadza się wyłącznie do poświadczenia faktów lub stanów prawnych, które wynikają z dokumentów i danych posiadanych przez organ. Zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie aktem woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego. Zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. W związku z tym postępowanie wyjaśniające, o jakim mowa w art. 218 § 2 k.p.a., spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia i powinno ograniczyć się jedynie do takich czynności, które pozwolą na urzędowe rozpoznanie wniosku na podstawie ewidencji, rejestrów i innych danych organu. Postępowanie to nie może prowadzić do dokonywania jakichkolwiek ocen, w tym prawnych, odnośnie informacji będących w dyspozycji organu (tak np.: wyrok NSA w Warszawie z 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2527/17, opubl. CBOSA). Problematykę zaliczania do pracowniczego stażu pracy okresów pracy w gospodarstwie rolnym regulują przepisy ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy. Jak wynika z art. 1 tej ustawy ilekroć przepisy prawa lub postanowienia układu zbiorowego pracy albo porozumienia w sprawie zakładowego systemu wynagradzania przewidują wliczanie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy, okresów zatrudnienia w innych zakładach pracy, do stażu tego wlicza się pracownikowi także: 1) okresy prowadzenia indywidualnego gospodarstwa rolnego lub pracy w takim gospodarstwie, prowadzonym przez współmałżonka, 2) przypadające przed dniem [...] stycznia 1983 r. okresy pracy po ukończeniu 16 r. życia w gospodarstwie rolnym prowadzonym przez rodziców lub teściów, poprzedzające objęcie tego gospodarstwa i rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub wraz ze współmałżonkiem, 3) przypadające po dniu [...] grudnia 1982 r. okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy na wniosek zainteresowanej osoby właściwy urząd gminy jest obowiązany stwierdzić, zgodnie z art. 1, okresy jej pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym, wydając stosowne zaświadczenie w celu przedłożenia w zakładzie pracy. Jeżeli organ ten nie dysponuje dokumentami uzasadniającymi wydanie zaświadczenia, zawiadamia o tym zainteresowanego na piśmie (art. 3 ust. 2). W wypadku, o którym mowa w ust. 2, okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym mogą być udowodnione zeznaniami co najmniej dwóch świadków zamieszkujących w tym czasie na terenie, na którym jest położone gospodarstwo rolne (art. 3 ust. 3 ustawy). Z przepisów tych wynika, że zainteresowany, który ubiega się o wliczenie do swego stażu pracy okresów pracy w gospodarstwie rolnym, musi wykazać te okresy. Może zrobić to na podstawie posiadanych dokumentów. Jeśli jednak takich nie posiada - występuje do właściwego ze względu na miejsce położenia gospodarstwa rolnego urzędu gminy o wydanie mu zaświadczenia, stwierdzającego okresy pracy w gospodarstwie rolnym. Urząd gminy, do którego wystąpił pracownik - jeśli dysponuje "dokumentami uzasadniającymi wydanie zaświadczenia" - zobowiązany jest wydać pracownikowi zaświadczenie stwierdzające jego okresy pracy w gospodarstwie rolnym. W ocenie Sądu, postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ przed wydaniem zaświadczenia na podstawie art. 218 § 2 k.p.a. przeprowadzone zostało, wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, w sposób rzetelny z poszanowaniem zasad postępowania administracyjnego, a wobec zaskarżonego postanowienia nie można stwierdzić uchybień, które uniemożliwiałby jego funkcjonowanie w obrocie prawnym. Zdaniem Sądu, na podstawie załączonych do akt sprawy danych znajdujących się w posiadaniu organu nie można wydać zaświadczenia o treści żądanej przez Wnioskodawcę. W toku postępowania organ wystąpił z wnioskiem do Starostwa Powiatowego w [...], Wydział [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczących wielkości posiadanych gruntów oraz dzierżaw w okresie od 1989 roku do chwili obecnej z uwzględnieniem wszystkich zmian. Organ zapoznał się z Aktem Not. Nr Rep. [...] dołączonym do akt sprawy przez Wnioskodawcę. Urząd Gminy potwierdził, że Wnioskodawca był zameldowany na pobyt stały pod adresem: [...], [...], gm. [...] w okresie od [...] sierpnia 1964 r. do [...] września 2002r. Podniósł, iż w archiwum gminnym znajduje się "Rejestr poborowych korzystających z odroczenia służby wojskowej lub uznanych za jedynego żywiciela rodziny", w którym Wnioskodawca widnieje. Data orzeczenia – [...] kwietnia 1990. Termin udzielonego odroczenia poboru - do 1991 r. Organ wskazał, iż w aktach sprawy brak jest dokumentów podatkowych (wymiaru podatku i dowodów wpłaty), dokumenty te zostały poddane brakowaniu, zgodnie z kategorią archiwalną B 10. Odnosząc się do punktu pierwszego wniosku, należy uznać, że Organ zasadnie wskazał, że nie może zaświadczyć stałej pracy Wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców, tj. S. i J. W., zam. [...], gm. [...], ponieważ nie jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających ten fakt. Organ może zaświadczyć fakt istnienia w/w gospodarstwa rolnego w latach 1962-1989, którego właścicielami byli rodzice Wnioskodawcy, co wynika z dokumentów będących w zasobach UG [...] m.in. Akt Własności Ziemi, Karta ewidencyjna wymiaru i poboru składki na fundusz emerytalny rolników. Organ wyjaśnił, że jest w posiadaniu oświadczenia ojca Wnioskodawcy (S. W.) z dnia [...] września 1983 r., z którego treści wynika, że w gospodarstwie rolnym pracują następujący domownicy pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym, dla których gospodarstwo rolne stanowi główne źródło utrzymania: wpisana została – J. W.. Organ słusznie podkreślił Organ, nie ma możliwości potwierdzenia okresów objęcia Wnioskodawcy ubezpieczeniem społecznym w okresie od [...] sierpnia 1980r. do [...] maja 1989r., ponieważ nazwisko i imię strony nie figuruje na karcie ewidencyjnej wymiaru i poboru składki na ubezpieczenie społeczne rolników. W nawiązaniu do punktu drugiego wniosku, Organ zasadnie wykazał, że nie może zaświadczyć prowadzenia gospodarstwa przez Wnioskodawcę z uwagi na brak dokumentów potwierdzających ten fakt. W dniu [...] maja 1989r. Wnioskodawca przejął gospodarstwo rolne po rodzicach S. i J. W., co wynika z dokumentacji UG, dołączonego Aktu Notarialnego Nr. Rep. [...] oraz informacji otrzymanej ze Starostwa Powiatowego w [...], z której wynika, że na podstawie aktu Not. Rep. [...] sporządzonego w dniu [...].05.1989 r. został ujawniony nowy właściciel - Pan W. J. W., gruntów położonych w obrębie [...] oraz obrębie [...] o łącznej powierzchni 2,86 ha. Z uzyskanych informacji wynika również, iż nowy właściciel w/w gruntów o łącznej pow. 2,86 ha został ujawniony na podstawie Aktu Not. Rep. [...] sporządzonego w dniu [...] lutego 2013r. Zdaniem Sądu Organ zasadnie podkreślił, że na podstawie w/w dokumentów, może zaświadczyć fakt istnienia gospodarstwa rolnego, ale nie pracę w gospodarstwie rolnym. W ocenie WSA w Warszawie Organ zasadnie wskazał, że okres objęcia Wnioskodawcy ubezpieczeniem społecznym w okresie od [...] stycznia 1983 r. do [...] grudnia 1984 r. jako domownika w gospodarstwie rolnym rodziców, nie jest możliwy do wskazania, ponieważ na karcie ewidencyjnej wymiaru i poboru składki na fundusz ubezpieczenia społecznego rolników, znajdującej się w archiwum gminnym, wynika iż w roku 1989 i 1990 składki były opłacane od jednej osoby pomimo, że w rubryce "stan rodziny" widnieją trzy nazwiska: S. W., J. W., W. W.. Nie ma więc możliwości dokładnego wskazania, która z tych osób była objęta ubezpieczeniem społecznym. Jednocześnie organ przypomniał, że od dnia [...] sierpnia 1993r. składki na ubezpieczenie społeczne rolników prowadzi KRUS. W odniesieniu do punktu trzeciego wniosku, Organ poinformował, że w zasobach (w tym archiwalnych) UG [...] brak jest dokumentów potwierdzających fakt wydzierżawienia gospodarstwa przez Wnioskodawcę w dniu [...] września 1995r. Z informacji otrzymanej ze Starostwa Powiatowego w [...] wynika, że w okresie 1989r. do [...] lipca 2020r. W. J. W., syn J. i S. nie był ujawniony jako dzierżawca w ewidencji gruntów i budynków na terenie gminy [...]. Jednocześnie organ wskazał, że Wójt Gminy potwierdza zawarcie umowy dzierżawy w myśl przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników od dnia [...] lipca 2020r. W tym stanie rzeczy w świetle powołanych wyżej przepisów stanowisko Organu jest prawidłowe. W ocenie WSA w Warszawie należy podzielić stanowisko organów, że art. 217 § 2 k.p.a. nie daje prawa do konstruowania treści zaświadczenia w oparciu o dane niemające odzwierciedlenia w dokumentach pozostających w dyspozycji organu. W przedmiotowej sprawie strona nie może zatem oczekiwać od organu, że organ będzie interpretował niejasne dane na jej korzyść - rodziłoby to bowiem wewnętrzną sprzeczność. Ustawodawca nakłada na organ obowiązek wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w posiadaniu organu (art. 218 § 1) - czyli w sytuacji, gdy nie ma żadnych wątpliwości, ponieważ fakt albo stan prawny odzwierciedlone są w prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrach bądź w innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. Natura zaświadczenia sprowadza się do prostego przeniesienia (zacytowania) danych znajdujących się w posiadaniu organu. Oznacza to, że w sytuacji, gdy organ nie posiada w swych zasobach, danych, które mogłyby stanowić podstawę wydania zaświadczenia stosownie do żądania wnioskodawcy, nie może wydać zaświadczenia o żądanej treści. Dla braku możliwości urzędowego potwierdzenia faktów lub stanu prawnego nie mają przy tym znaczenia przyczyny, z których organ nie znajduje się w posiadaniu określonych danych. Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie postanowienia naruszają prawo (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.