II SA/Wa 1952/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-17

Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras, Andrzej Kołodziej, Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność pozostawienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, z powodu braku podpisu na wniosku złożonym drogą elektroniczną, podlega kognicji sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Czynność pozostawienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, z powodu braku podpisu na wniosku złożonym drogą elektroniczną, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie jest decyzją, postanowieniem ani inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 PPSA. Jest to jedynie czynność materialnotechniczna.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej drogą elektroniczną. Organ wezwał go do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie podpisu. Po bezskutecznym wezwaniu, organ pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł skargę na tę czynność do WSA, zarzucając jej bezskuteczność i podnosząc, że wniosek elektroniczny jest dopuszczalny, a braki formalne zostały usunięte. Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko o konieczności podpisu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Sławomir Antoniuk (spr.), , , Protokolant specjalista Elwira Sipak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi P. B. na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia 18 lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu P. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. P. B. wnioskiem z dnia [...] lipca 2012 r. przesłanym pocztą elektroniczną na adres: [...] zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] o "udostępnienie informacji publicznej w postaci protokołu z posiedzenia Kolegium, na którym zapadła decyzja Kolegium z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], w związku z wpłynięciem do organu wniosku w formie e-maila o udostępnienie informacji publicznej, pismem z dnia [...] lipca 2012 r., w oparciu o przepis art. 64 § 2 k.p.a., wezwało P. B. do złożenia pod wniesionym wnioskiem podpisu lub nadesłanie wniosku zawierającego oryginał podpisu wnioskodawcy. Organ pouczył wnioskodawcę, iż brak formalny podania należy uzupełnić w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, zaś w wypadku nieuzupełnienia braku podania w zakreślony terminie, podanie pozostawione zostanie bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] poinformowało P. B., iż w związku z nieusunięciem w wyznaczonym terminie od daty otrzymania wezwania braków formalnych podania, organ pozostawia podanie bez rozpoznania. W dniu [...] października 2012 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności z dnia [...] sierpnia 2012 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych skarżący podniósł, że w sprawach dostępu do informacji publicznej judykatura przyjęła jednolitą linię orzeczniczą, iż wniosek złożony w drodze elektronicznej na adres e-mailowy organu zamieszczony w BlP, jako adres do kontaktu, jest dopuszczalny. Podobnie jednolicie przyjmuje się ocenę zakresu stosowania przepisów k.p.a. w sprawach dostępu do informacji publicznej. Zatem wniosek skarżącego został złożony skutecznie na gruncie zasad regulujących dostęp do informacji publicznej. Pozostawienie podania bez rozpoznania było czynnością bezskuteczną, bowiem podanie braków nie zawierało, a gdyby nawet przyjąć taki pogląd, to i tak brak formalny podania został usunięty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej oddalenie. W piśmie procesowym organ podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r., [...] sierpnia 2012 r. oraz w piśmie z dnia [...] września 2012 r. wskazując, iż zgodnie z art. 63 § 3 k.p.a. podanie wniesione do organu winno być podpisane przez osobę wnosząca, poza wyjątkiem przewidzianym ww przepisie, gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu. W niniejszej sprawie podanie, które wpłynęło na skrzynkę elektroniczną organu nie zawierało podpisu w rozumieniu art. 63 § 3a k.p.a. w zw. z art. 20a ust.1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Podanie to nie zostało również uzupełnione przez skarżącego, w wyniku wezwania stosownym pismem do uzupełnienia wskazanego braku. Tym samym skarga wniesiona na czynność Kolegium polegającą na pozostawienie podania skarżącego bez rozpoznania nie jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone pismo nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o których mowa w art. 3 § 2 tej ustawy, ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Zaskarżone do Sądu pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] nie konkretyzuje bowiem żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Pozostawienie sprawy bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., nie wymaga wydania przez organ ani decyzji, ani postanowienia, bowiem jest to jedynie czynność materialnotechniczna (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt II GSK 295/06, publik. LEX nr 326279, postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1763/11 oraz z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt I OSK 1170/08 publik. cbois). Zaskarżonego pisma nie można zatem uznać także za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści tego przepisu wynika, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść powołanego przepisu wskazuje, że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04). Stwierdzić zatem należy, że skoro zaskarżone pismo Kolegium nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło