II SA/Wa 1953/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać L. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. L. J. wystąpił w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Podał, że jest obywatelem [...], prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i trójką dzieci (urodzonych w 1996 r., w 1998 r., w 2009 r.), uzyskał wraz z rodziną zgodę na pobyt w Polsce ze względów humanitarnych. Wskazał, że nie ma stałej pracy, podejmuje prace dorywcze i zarabia około 1.000 zł, a rodzina utrzymuje się głównie dzięki pomocy społecznej, która łącznie dla wszystkich wynosi 1.500 zł miesięcznie. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści wniosku oraz akt administracyjnych wynika, że wnioskodawca wraz z rodziną przebywa w Polsce pod opieką Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców i od dnia [...] grudnia 2009 r. otrzymują kwotę 12.50 zł na osobę dziennie na pokrycie kosztów utrzymania we własnym zakresie (zaświadczenie Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. w aktach administracyjnych). Obecnie pomoc społeczna dla rodziny wynosi łącznie 1.500 zł miesięcznie. Nadto wnioskodawca z prac dorywczych uzyskuje około 1.000 zł. Jak wynika z umowy najmu lokalu wnioskodawca płaci czynsz w wysokości 1.750 zł miesięcznie (kserokopia umowy w aktach administracyjnych). Biorąc pod uwagę aktualną sytuację życiową i finansową skarżącego i jego rodziny oraz wysokość kosztów utrzymania należy uznać, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.