II SA/Wa 1955/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-29
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która jest zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. b PPSA z uwagi na status bezrobotnego, należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która jest zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. b PPSA, należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, jeśli wykaże, że jej trudna sytuacja materialna uniemożliwia jej poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwolnienie z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b PPSA nie wyklucza możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie zastępstwa procesowego.Stan faktyczny
J. G. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, wskazując na trudną sytuację materialną – brak dochodów, posiadanie niewielkiego domu, utrzymywanie się z pożyczek i pomocy żywnościowej wraz z małoletnim synem. Sąd rozpoznał wniosek, stwierdzając, że skarżąca jest zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. b PPSA, a jej sytuacja materialna uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.Rozstrzygnięcie
Przyznano J. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać J. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
J. G. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z małoletnim synem. Wskazała, że posiada dom o powierzchni 27,5 m2, a ponadto nie ma wraz z synem żadnego majątku.
Skarżąca oświadczyła, że od stycznia 2011 r. nie ma żadnego dochodu, a utrzymuje się z pożyczek oraz pomocy żywnościowej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszej sprawie na skarżącej nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających
z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest bardzo trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżąca wraz z synem nie ma żadnego dochodu, nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych, jest zadłużona i aby przeżyć korzysta z pomocy żywnościowej.
W związku z powyższym należało uznać, iż skarżąca spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło