II SA/Wa 1956/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2010 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. G. S. w dniu [...] lipca 2008 r. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. jako osoba bezrobotna. Przy piśmie z dnia 4 sierpnia 2008 r. Powiatowy Urząd Pracy w M. przesłał do Wojewódzkiego Urzędu Pracy [...] dokumenty dotyczące przyznania G. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, z uwzględnieniem okresu zatrudnienia u pracodawcy [...]. Przekazana przez PUP dokumentacja nie zawierała formularza E 301, który potwierdzałby okresy pracy zainteresowanej za granicą, w związku z czym organ zwrócił się do właściwej instytucji [...] o jego wystawienie. Ww. dokument wpłynął do organu w dniu 18 września 2008 r. Z dniem [...] października 2008 r. G. S. utraciła status osoby bezrobotnej, zaś w dniu [...] grudnia 2008 r. ponownie zarejestrowała się w PUP w M. Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. "c" i ust. 5 oraz art. 71 ust. 1, 2, 6 i 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 71 ust. 1 pkt "b" (ii) rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. (WE) L 149 z dnia 5 lipca 1971 r. ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), orzekł o odmowie przyznania G. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu wskazał, że strona nie udokumentowała wymaganych 365 dni zatrudnienia w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania w PUP, licząc od dnia drugiej rejestracji, tj. od dnia [...] grudnia 2008 r. Nie zgadzając się z podjętą decyzją, G. S. wniosła odwołanie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Zaznaczyła, że okres jej pracy w [...] trwał do dnia [...] lipca 2008 r. a nie, jak podała właściwa instytucja [...] na formularzu E 301, do dnia [...] kwietnia 2008 r. Na potwierdzenie tego faktu załączyła kopie wszystkich [...] dokumentów finansowych ([...]), w tym ostatni dokument płacowy, wystawiony w dniu [...] lipca 2008 r. Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2009 r. w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczność ustalenia prawdziwości danych zawartych w formularzu E 301. W dniu [...] czerwca 2009 r., na podstawie nowych, dostarczonych przez stronę dokumentów, zwrócono się do właściwej instytucji [...] z prośbą o wystawienie na rzecz G. S. skorygowanego formularza E 301, bądź o potwierdzenie poprawności dotychczasowego formularza E 301. W dniu 20 lipca 2009 r. do organu wpłynął nowy formularz E 301, potwierdzający okres ubezpieczenia zainteresowanej w [...] od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] lipca 2008 r., jak również zaświadczenie informujące o tym, iż G. S. z dniem [...] lipca 2009 r. utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia. Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. "c" oraz art. 71 ust. 1, 2, 6 i 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 71 ust. 1 pkt "b" (ii) rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz art. 104 kpa, orzekł o odmowie przyznania G. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W motywach rozstrzygnięcia podał, że strona nie udokumentowała, w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej, wymaganych 365 dni zatrudnienia w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania w PUP, licząc od dnia drugiej rejestracji, tj. od dnia [...] grudnia 2008 r. Natomiast nowy dowód w sprawie, czyli formularz E 301 z dnia [...] czerwca 2009 r., został złożony w PUP w M. już po utracie przez zainteresowaną statusu osoby bezrobotnej. Po rozpatrzeniu odwołania G. S. od wskazanej decyzji, Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając w oparciu o art. 8 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1, 2, 6 i 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 67 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz § 2 ust. 1 pkt 1 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. Nr 136, poz. 1118) w związku z art. 2 i art. 80 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) Nr 1408/71 (...) (Dz. Urz. (WE) L 74 z dnia 27 marca 1972 r. (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 1 ze zm.), a także decyzją Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących Nr 199 z dnia 13 października 2004 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) Nr 1408/71 i (EWG) Nr 574/72 (seria E-300) (2005/204/We) (Dz. Urz. (WE) L 73 z 18 marca 2005 r.), decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając zawartą w niej argumentację. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi G. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W jej uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż czuje się pokrzywdzona rozstrzygnięciem organu, bowiem to nie z jej winy w formularzu E 301 dokonano błędnego ustalenia okresu zatrudnienia w [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 67 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. (WE) L 149 z dnia 5 lipca 1971 r. ze zm.), bezrobotny ubiegający się o świadczenia z tytułu bezrobocia ma prawo do uwzględnienia w koniecznym zakresie okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia przebytych pod działaniem ustawodawstw innych państw członkowskich UE, pozostałych państw EOG lub Szwajcarii. Organ prawidłowo wskazał, że obowiązek udokumentowania na formularzu E 301 okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia przebytych w innym państwie członkowskim spoczywa w pierwszej kolejności na bezrobotnym, zgodnie z art. 80 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) Nr 1408/71 (...) (Dz. Urz. (WE) L 74 z dnia 27 marca 1972 r.) w związku z art. 2 tego rozporządzenia oraz decyzją Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących nr 199 (2005/204/WE). Podkreślenia wymaga, że okres zatrudnienia, uprawniający do uzyskania zasiłku, może być wyliczony przez organ wyłącznie w oparciu o wystawiony przez właściwą zagraniczną instytucję formularz E 301. Zgodnie natomiast z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje osobom bezrobotnym, które w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania we właściwym powiatowym urzędzie pracy były zatrudnione lub ubezpieczone na wypadek bezrobocia z innego tytułu łącznie przez co najmniej 365 dni. Na mocy art. 71 ust. 7 powołanej ustawy do okresów tych zalicza się również okresy zatrudnienia w państwach, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. "a"-"c", na zasadach określonych przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej. Niezależnie od powyższego, w myśl art. 71 ust. 6 przedmiotowej ustawy, w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa. Innymi słowy, prawo do zasiłku przysługuje w przypadku zatrudnienia co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania i od dnia udokumentowania zatrudnienia, jednakże tylko w czasie posiadania statusu bezrobotnego. Jak wynika z akt administracyjnych, z dniem [...] lipca 2009 r. G. S. utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia, natomiast udokumentowanie prawa do zasiłku nastąpiło w dniu [...] lipca 2009 r., a więc wówczas, gdy skarżąca nie posiadała już statusu osoby bezrobotnej. Jakkolwiek zgodzić się należy ze skarżącą, iż nie ponosi ona winy za błędne wyliczenie okresu jej zatrudnienia w pierwotnie wystawionym przez właściwą instytucję [...] formularzu E 301, to jednak przytoczone przepisy prawa mają charakter bezwzględnie obowiązujący i w oparciu o nie organ nie mógł wydać innego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Utrata przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej spowodowała bowiem, iż nie wystąpił określony przez ustawodawcę warunek do przyznania jej zasiłku dla bezrobotnych. Reasumując, zaskarżona decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej nie narusza prawa. Organ prawidłowo przywołał i zastosował przepisy leżące u podstaw podjętego rozstrzygnięcia oraz w sposób należyty je uzasadnił. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.