II SA/Wa 1956/18
WyrokWSA w Warszawie2019-06-24
Skład orzekający: Iwona Maciejuk, Ewa Kwiecińska, Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przepis art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy może zostać zastosowany wobec osoby, która nie pełniła służby po 12 września 1989 r., nawet jeśli spełniała inne przesłanki?Ratio decidendi
Przepis art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy może być zastosowany tylko w przypadku łącznego spełnienia obu przesłanek: krótkotrwałej służby przed 1 lipca 1990 r. ORAZ rzetelnego wykonywania zadań po 12 września 1989 r. Brak spełnienia choćby jednej z tych przesłanek, w szczególności niepełnienie służby po 12 września 1989 r., uniemożliwia zastosowanie tego przepisu.Stan faktyczny
W. M. wniosła o zastosowanie przepisu art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję odmawiającą uwzględnienia wniosku, wskazując, że wnioskodawczyni przeszła na emeryturę w 1987 r. i nie pełniła służby po 12 września 1989 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się uchylenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy oddala skargę.
Decyzją z [...] sierpnia 2018 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własną decyzję z [...] stycznia 2018r. odmawiającą uwzględnienia wniosku W.M. o zastosowanie w stosunku do niej przepisu art. 8a ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2018 r., poz. 132 z późn. zm).
W uzasadnieniu organ podniósł, że w/w norma prawna uzależnia możliwość jej zastosowania od łącznego spełnienia dwóch wymienionych w niej przesłanek. Biorąc zaś pod uwagę to, że wnioskodawczyni przeszła na emeryturę w 1987 r. i nie pełniła służby po 12 września 1989 r. to omawiany przepis nie mógł zostać w niniejszej sprawie zastosowany.
Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiodła W. M. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu wyjaśniła, że przeszła na emeryturę z dniem [...] czerwca 1987 r. więc nie mogła wykonywać zadań i obowiązków po [...] września 1989 r. W okresie służby była zaś wielokrotnie nagradzana i odznaczana za rzetelną służbę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy w jej realiach faktycznych, zachodziła możliwość zastosowania wobec strony normy art.8a ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji.... Zgodnie z jego brzmieniem, Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze decyzji, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może wyłączyć stosowanie art.15c, 22a i 24 a w stosunku do osób pełniących służbę, o której mowa w art.13b, ze względu na:
1 – krótkotrwałą służbę przed dniem [...] lipca 1990 r. oraz
2 – rzetelne wykonywanie zadań i obowiązków po dniu [...] września 1989 r. w szczególności z narażeniem zdrowia i życia.
Sposób sformułowania w/powołanej regulacji wskazuje w sposób oczywisty, iż norma art.8a wspomnianej ustawy może znaleźć zastosowanie tylko w sytuacji, gdy spełnione będą łącznie obydwie przesłanki wymienione w pkt 1 i 2. W konsekwencji brak spełnienia choćby jednej z powyższych przesłanek uniemożliwia organowi skorzystania wobec strony z dobrodziejstwa omawianego przepisu. Przepis ten skierowany jest bowiem wyłącznie do tych funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę zarówno przed dniem [...] lipca 1990 r. jak i po [...] września 1989 r.
Przenosząc powyższe na realia faktyczne sprawy uznać należało, iż organ nie naruszył obowiązującego prawa. Okolicznością niesporną, a nadto dodatkowo przyznaną przez stronę w niniejszej skardze było to, że służbę pełniła wyłącznie do roku 1987. W takiej sytuacji, skoro służby skarżąca nie pełniła po [...] września 1989 r. to tym samym, w stosunku do niej nie mogła się ziścić druga z przywołanych przesłanek ustawowych. To zaś prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do skarżącej nie może zostać zastosowana dyspozycja art.8a. Przepis ten nie dotyczy bowiem osób, które nie pełniły w ogóle służby po [...] września 1989 r.
W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło