II SA/Wa 1958/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Komisji do Spraw Służby Zastępczej z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do służby zastępczej postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - Stosownie do treści art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt II SA/Wa 1958/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że pismem z dnia 9 listopada 2004 r. A. K. został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie daty zaskarżonego orzeczenie oraz organu, który to orzeczenie wydał, a także do nadesłania odpisu skargi. Skarżący nie odebrał przesyłki pocztowej zwierającej powyższe wezwanie. Przesyłka ta, po jej dwukrotnym awizowaniu, została zwrócona do Sądu. Sąd wskazał, że w związku z tym sprawie nie można nadać dalszego biegu i na podstawie art. 125 § 1 pkt powołanej ustawy zawiesił postępowanie. Należy stwierdzić, że mimo upływu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie został zgłoszony wniosek o jego podjęcie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 130 § 1 oraz art. 131 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.