II SA/Wa 1958/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - Skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w tego rodzaju sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193)). Wysokość wpisu sądowego od skargi na decyzję w przedmiocie ochrony danych osobowych wynosi 200 zł. Strona ma obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem oraz dwojgiem dorosłych dzieci. Oświadczyła, że na wspólny dochód w gospodarstwie domowym w wysokości 2.350 zł brutto miesięcznie składa się uzyskiwana przez nią renta z ZUS (jest inwalidką III grupy) oraz wynagrodzenie za pracę męża (1.800 zł brutto). Syn jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaś córka jest studentką II roku studiów i nie uzyskuje dochodów. Podała, że ani ona ani pozostałe osoby we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiadają żadnego majątku. W rubryce nr 7 wymieniła jedynie mieszkanie (spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu) o powierzchni 57 m2 . Wskazała na zadłużenie z tytułu opłat mieszkaniowych w wysokości 3.000 zł oraz konieczność spłaty kredytu zaciągniętego na kwotę 10.000 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że z miesięcznych dochodów rodziny nie stać na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych oraz dokonywanie opłat. Biorąc pod uwagę wysokość, wynikającą z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, miesięcznego dochodu brutto na osobę w rodzinie, tj. 587,50 zł oraz kwotę zadłużenia z tytułu dokonywania opłat mieszkaniowych, a także konieczność spłaty kredytu, stwierdzić należy, że sytuacja materialna wnioskodawczyni nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i rodziny. Skarżąca wykazała, że spełnia ustawową przesłankę, na mocy której następuje przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.