II SA/Wa 1960/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-03-24
Skład orzekający: Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika bez podpisu i bez załączenia pełnomocnictwa spełnia wymogi formalne i czy sąd może ją odrzucić z tego powodu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarga wniesiona przez pełnomocnika, która nie zawiera własnoręcznego podpisu skarżącego ani skutecznego pełnomocnictwa, nie spełnia wymogów formalnych. Wobec nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.Stan faktyczny
M. M. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji cofającą pozwolenie na posiadanie broni palnej do celów łowieckich. Skargę wniósł pełnomocnik R. J., który nie podpisał skargi ani nie dołączył pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych poprzez podpisanie skargi i dostarczenie pełnomocnictwa, jednak wezwanie zostało dwukrotnie awizowane i ostatecznie uznane za doręczone, lecz skarżący nie usunął braków.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę i zwrócił stronie skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów łowieckich postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – M. M. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.
Pismem z dnia 26 września 2014 r. M. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów łowieckich.
Przedmiotowa skarga została wniesiona przez R. J. - pełnomocnika M. M. w postępowaniu administracyjnym.
W związku z wniesieniem ww. skargi przez R. J. – skargi, która nie zawiera podpisu oraz w związku z tym, iż R. J. do przedmiotowej skargi nie dołączył pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy do reprezentowania M. M. przed WSA w Warszawie w przedmiotowej sprawie, jak również w związku z tym, iż zgodnie z treścią art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: ppsa, pełnomocnikiem strony skarżącej może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postepowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, a z akt rozpoznawanej sprawy nie wynikało czy R. J. spełnia ww. przesłanki, od których zależy skuteczność pełnomocnictwa procesowego, zarządzeniem Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1960/14 strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wymienionej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa), przez podpisanie skargi i zwrot podpisanego egzemplarza skargi do Sądu.
Jednocześnie strona skarżąca została poinformowana, że w postępowaniu przed Sądem skarżący może działać osobiście lub przez pełnomocnika; w sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie skarżący zamierza działać przez pełnomocnika R. J. obowiązany jest do nadesłania pełnomocnictwa dla R. J. do reprezentowania M. M. przed WSA w Warszawie w przedmiotowej sprawie, z jednoczesnym wykazaniem, że R. J. spełnia przesłanki, od których zależy skuteczność pełnomocnictwa, o których mowa w art. 35 § 1 ppsa.
Przesyłka zawierająca odpis wezwania Sądu z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1960/14 do usunięcia ww. braku formalnego skargi została nadana na adres wskazany w skardze, a następnie została dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo – 16 lutego 2015 r., drugie awizo – 24 lutego 2015 r.), zwrócona do Sądu w dniu 04 marca 2015 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie" i uznana za doręczoną w dniu 02 marca 2015 r. (poniedziałek). Pomimo tego skarżący do dnia dzisiejszego nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (§ 1 pkt 1 cyt. art.), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (§ 1 pkt 2 cyt. art.), określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (§ 1 pkt 3 cyt. art.).
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ppsa, które w rozpoznawanej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 73 § 1 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 ww. art.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 ww. art.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 ww. art.).
Wskazać należy, że fikcja prawna doręczenia, przewidziana w art. 73 powołanej ustawy, jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca odpis wezwania Sądu z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1960/14 do usunięcia ww. braku formalnego skargi, została nadana na adres wskazany w skardze, a następnie została dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo – 16 lutego 2015 r., drugie awizo – 24 lutego 2015 r.), zwrócona do Sądu w dniu 04 marca 2015 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie" i uznana za doręczoną w dniu 02 marca 2015 r. (poniedziałek). Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie wynika gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie
"w oddawczej skrzynce pocztowej".
W ocenie Sądu, ww. przesyłka była prawidłowo awizowana. Przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 02 marca 2015 r.
Dodatkowo wskazać należy, iż skarżący, przy piśmie Sądu z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1960/14 został pouczony o treści art. 70 § 1 i 2 ppsa, stosownie do którego, strona ma obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie swojego adresu. W razie zaniedbania tego obowiązku pisma wysyłane pod dotychczasowym adresem pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest Sądowi znany.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo doręczenia mu odpisu wezwana do usunięcia braków formalnych wymienionej skargi przez podpisanie skargi i zwrot podpisanego egzemplarza skargi do Sądu, nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi do Sądu.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło