II SA/Wa 1966/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Andrzej Góraj Protokolant Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o zwolnienie ze służby w Policji oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku Z. T. o zwolnienie go ze służby w Policji. W motywach uzasadnienia organ podniósł, że Z. T. został skutecznie zwolniony ze służby rozkazem personalnym Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. z uwagi na ukaranie karą wydalenia ze służby. Organ wskazał też, że wyżej wymieniony rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. był już wielokrotnie przedmiotem rozpoznania przez wojewódzkie sądy administracyjne a także Naczelny Sąd Administracyjny. Wyjaśnił, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2000 r., sygn. akt II SA 2435/99, po rozpoznaniu skargi Z. T. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby, oddalił skargę. Nadto podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1184/07, po rozpoznaniu skargi Z. T. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. w przedmiocie wydalenia i zwolnienia ze służby, odrzucił skargę, wskazując, że w przedmiotowej sprawie wypowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 1998 r., sygn. akt II SA 858-859/98. Umarzając przedmiotowe postępowanie, organ podkreślił, że w sytuacji gdy dana sprawa była już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, wydanie kolejnego rozstrzygnięcia w tym samym przedmiocie dotknięte byłoby wadą nieważności. Wyjaśnił też, że Z. T. od dnia [...] stycznia 1987 r. nie pozostaje w stosunku służbowym, nie wykonuje żadnych zadań i czynności służbowych, a zatem brak jest podstaw do wydania decyzji administracyjnej o zwolnieniu go ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji. Uznając, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, bowiem nie istnieje przedmiot rozstrzygnięcia, organ uznał, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do wydania decyzji w przedmiocie zwolnienia Z. T. ze służby. Przywołując orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego – wyrok z 18.04.1995 r., sygn. akt SA/Łd 2424/94 ONSA 1996/2/80, wyrok z 25.01.1990 r., sygn. akt II SA 1240/89 ONSA 1990 r. Nr 1, poz. 16, wyrok z 1.03.1984 r., sygn. akt II SA 2085/83 ONSA 1984 Nr 1, poz. 23), organ na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył przedmiotowe postępowanie w sprawie wniosku Z. T. z dnia [...] września 2008 r., dotyczące zwolnienia go ze służby w Policji, na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Z. T. do tutejszego Sądu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji zarzucił brak doręczenia mu rozkazu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. oraz brak oznaczenia w nim daty zwolnienia ze służby. W skardze podniesiono też, iż nie nadano biegu skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 listopada 1987 r. Jednocześnie stwierdzono, że skarga ta była przedwczesna, niedopuszczalna z uwagi na wcześniejsze niedoręczenie decyzji (rozkazu) o zwolnieniu. W motywach uzasadnienia skargi podniesiono ponadto, że rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. nie był przedmiotem żadnego rozstrzygnięcia i żaden wyrok prawomocny w tym przedmiocie nie zapadł, a tylko taki posiada powagę rzeczy osądzonej. W konkluzji skarżący stwierdził, że stosunek służbowy do dnia dzisiejszego nie został skutecznie rozwiązany. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że Z. T. nie był funkcjonariuszem Policji, a zatem nie mógł i nie może być adresatem praw i obowiązków określonych w ustawie o Policji. Tym samym nie legitymował się przymiotem strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Organ podniósł też, że przedmiotem oceny Sądu mogą być jedynie zarzuty dotyczące niniejszego postępowania (o umorzeniu). Wskazał, że decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] grudnia 1986 r. nr [...] nie została uchylona, zatem wszelkie zarzuty dotyczące jej niedoręczenia mogą być podnoszone w trybach nadzorczych. Organ podniósł też, że w trybie zwykłym nie może zmieniać lub znosić skutków decyzji zwolnieniowej z dnia [...] grudnia 1986 r. Podkreślił również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1184/07 odrzucił skargę Z. T. na decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. i skarżący nie może twierdzić, że w dalszym ciągu jest funkcjonariuszem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należy, iż przedmiot niniejszego postępowania został określony wnioskiem Z. T. z dnia [...] września 2008 r. (k-56), w którym skarżący domagał się zwolnienia go ze służby w Policji. Zakres postępowania dotyczy więc ww. wniosku i dlatego przedmiotową sprawę oceniać należy tylko w tym zakresie. A mianowicie w przedmiocie zwolnienia go ze służby w Policji w trybie art. 41 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Przedmiotem oceny niniejszego postępowania nie mogą być zatem zarzuty skarżacego, dotyczące ewentualnych wad prawnych rozkazu o zwolnieniu go ze służby z dnia [...] grudnia 1987 r. nr [...]. Podkreślić też należy, iż skarżący od 1987 r., tj. od 23 lat pozostaje poza służbą, nie wykonuje zadań służbowych, nie świadczy służby. W ocenie Sądu, wobec faktu, iż od 23 lat w obrocie prawnym funkcjonuje rozkaz Ministra Spraw Wewnętrznych o zwolnieniu skarżącego ze służby (z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...]), rozkaz ten wywiera określone skutki. Dopóki więc nie zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego (w trybie zwykłym lub nadzwyczajnym), skarżący pozostaje poza służbą, nie jest funkcjonariuszem, a zatem nie mogą mieć do niego zastosowania obowiązujące aktualnie przepisy ustawy o Policji. Ustawa ta reguluje bowiem stosunki służbowe funkcjonariuszy, a skarżący takiego przymiotu nie posiada. Trafnie zatem podnosi organ, że skarżący nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Tym samym wydaną w przedmiotowej sprawie decyzję na podstawie art. 105 k.p.a. oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Komendanta Głównego Policji uznać należy za w pełni trafną i uzasadnioną. Wyjaśnić też należy, iż podniesione w skardze zarzuty, dotyczące rozkazu o zwolnieniu skarżącego ze służby (wydanego w 1986 r.), nie mogą być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Skarżący wszczął nowe postępowanie w zakresie zwolnienia go ze służby w trybie art. 41 ustawy o Policji, a tymczasem kwestionuje i podnosi zarzuty dotyczące innego postępowania, dotyczącego zdarzeń faktycznych i prawnych sprzed 23 lat. Stwierdzić należy, iż organ jest związany zakresem wszczętego postępowania. Skoro przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby w trybie art. 41 ustawy o Policji, to tylko w tym zakresie mogło być prowadzone i mogło stanowić przedmiot kontroli Sądu. Mając powyższe na uwadze, Sąd w pełni podzielił dokonaną przez organ I i II instancji ocenę prawną, iż w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania na podstawie art. 105 k.p.a. Skoro skarżący nie jest od 23 lat funkcjonariuszem (nie łączy go stosunek służbowy), bezprzedmiotowym jest wydawanie decyzji w zakresie zwolnienia go ze służby. Skarżący, nie będąc funkcjonariuszem, nie podlega ustawie o Policji, bowiem nie mają do niego zastosowania przepisy tej ustawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.