II SA/Wa 1966/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Andrzej Kołodziej (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości uposażenia i innych należności pieniężnych przysługujących żołnierzowi zawodowemu - oddala skargę - A.M. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku [...](WSI) . Dowódca Jednostki Wojskowej [...] rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2004 r. zwolnił A.M. z wymienionego stanowiska i przeniósł do dyspozycji. Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] września 2004 r. uchylił powyższy rozkaz i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Szef WSI rozkazem personalnym z dnia [...] września 2006 r. zwolnił A.M. z dniem [...] września 2006 r. z zajmowanego stanowiska [...] w WSI, w związku z likwidacją stanowiska. Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolenia Wojskowego MON rozkazem personalnym z dnia [...] października 2006 r. przeniósł wymienionego z dniem [...] października 2006 r. do rezerwy kadrowej do dnia [...] stycznia 2007 r., który to termin był następnie przedłużany rozkazami, do dnia [...] września 2007 r. i do dnia [...] września 2008 r. Przed upływem tego ostatniego terminu wyznaczono wymienionego na stanowisko służbowe w Marynarce Wojennej, które następnie rozkazem personalnym z dnia [...] października 2008 r. zostało zmienione na stanowisko [...] w Wydziale [...] w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w L. W listopadzie 2008 r. A.M. objął to stanowisko w randze [...]. W styczniu 2009 r. [...] zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o wyjaśnienie w jaki sposób została ostatecznie rozstrzygnięta sprawa jego zwolnienia ze stanowiska [...] WSI i przeniesienia do dyspozycji Szefa WSI. Organ, wskazując na likwidację w 2006 r. WSI, zażądał jednocześnie sprecyzowania wniosku. A.M. w odpowiedzi zażądał: – uregulowania, zgodnie z przepisami prawa, kwestii stanowiska służbowego oraz uposażenia, przez uwzględnienie, że na skutek uchylenia ww. rozkazu personalnego w świetle prawa nie został on zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego ani nie zaszedł skutek przeniesienia go do dyspozycji; – stwierdzenia nabycia na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz, od dnia 1 lipca 2004 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie żołnierzy zawodowych oraz aktów wykonawczych, uprawnień do wszystkich świadczeń wynikających z pozostawania na stanowisku, w terminach i na zasadach, uwzględniających skutki prawne uchylenia ww. rozkazu personalnego; – wypłaty wraz z ustawowymi odsetkami różnicy pomiędzy otrzymywanym od dnia [...] maja 2004 r. uposażeniem, a uposażeniem należnym z tytułu pozostawania na dotychczasowym stanowisku służbowym wraz z przyznanym decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. dodatkiem dla żołnierzy WSI, należnym na podstawie: § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.), a następnie § 18 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 171 z późn. zm.) oraz na podstawie wprowadzonego rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 października 2006 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 182, poz. 1350), § 26a ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 171 z późn. zm.) od dnia 1 października 2006 r. do czasu wyznaczenia na stanowisko służbowe, o którym mowa w tym przepisie, tj. do dnia [...] listopada 2008 r.; – wypłaty wraz z ustawowymi odsetkami różnicy pomiędzy wysokością otrzymywanego od dnia [...] maja 2004 r. dodatkowego uposażenia rocznego, a wysokością należnego dodatkowego uposażenia rocznego, obliczonego zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o służbie żołnierzy zawodowych, uwzględniającą wysokość należnego dodatku dla żołnierzy WSI. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. stwierdził, że wymienionemu przysługiwało od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] listopada 2008 r. uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej określonym w ustawie budżetowej. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ decyzją nr [...] z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy wymienioną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1815/09 uchylił obie wymienione wyżej decyzje. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że organ nie rozpatrzył wszystkich podnoszonych przez A.M. spraw związanych z wyjaśnieniem jego statusu kadrowego, wysokością przysługującego mu uposażenia zasadniczego, wysokością dodatku dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych oraz wysokością dodatkowego uposażenia rocznego, otrzymanego za lata 2004-2007. Sąd wskazał, że oczywistym jest, iż żołnierz domaga się wyjaśnienia zagadnienia jego uposażenia na przestrzeni okresu od dnia [...] maja 2004 r. (następny dzień po wydaniu uchylonego następnie rozkazu personalnego o zwolnieniu ze stanowiska w WSI i przeniesieniu do dyspozycji dowódcy tej jednostki) do dnia [...] listopada 2008 r. (to jest do chwili objęcia stanowiska [...] w Wydziale [...] w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w L.), ze szczególnym uwzględnieniem dodatków do uposażenia przysługującym żołnierzom WSI. W szczególności, wskazując na przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej dotyczące tych dodatków, domaga się ustalenia jego praw do tych dodatków oraz wypłaty wraz z odsetkami ustawowymi różnicy pomiędzy wynagrodzeniem należnym za powyższy okres a faktycznie otrzymywanym. Sąd stwierdził, że organ nie wskazał konkretnych należności z tytułu uposażenia i dodatków jakie przysługiwały żołnierzowi i które zostały mu wypłacone. Nie wiadomo jakie wartości pieniężne składają się na jego uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za czerwiec 2004 r., nie określono należności za okres wcześniejszy od [...] maja 2004 r. Nie ustosunkowano się także do zagadnienia dodatków dla żołnierzy WSI. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku strony z dnia [...] maja 2009 r., Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. w pkt. 1 stwierdził, że wymienionemu przysługiwało uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami w miesięcznej wysokości: od [...] maja 2004 r. do [...] czerwca 2004 r. w kwocie 3255,98 zł, od [...] lipca 2004 r. do [...] grudnia 2004 r. w kwocie 3353,66 zł, od [...] stycznia 2005 r. do [...] grudnia 2005 r. w kwocie 3454,27 zł, od [...] stycznia 2006 r. do [...] września 2006 r. w kwocie 3506,08 zł oraz od [...] października 2006 r. do [...] listopada 2008 r. w kwocie 3506,08 zł. W pkt. 2 decyzji organ stwierdził, że wymienionemu przysługiwało dodatkowe wynagrodzenie roczne w wysokości: za 2004 r. w kwocie 3353,66 zł, za 2005 r. w kwocie 3454,27 zł, za 2006 r. w kwocie 3506,08 zł, za 2007 r. w kwocie 3506,08 zł. W punkcie 3 decyzji organ odmówił przyznania stronie od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] listopada 2008 r. uposażenia zasadniczego w wysokości przewidzianej dla grupy uposażenia [...] albo [...] albo [...] albo [...] albo [...], określonej w załączniku do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 135, poz. 1453 ze zm.) oraz dodatku specjalnego dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej oraz dodatku za długoletnią służbę wojskową przewidzianych odpowiednio w § 18 i § 24 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.). Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. W uzasadnieniu podniósł, że Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w dniu [...] maja 2004 r. wydał rozkaz personalny nr [...] (pkt 2), którym zwolnił [...] A.M. z zajmowanego stanowiska służbowego [...] w Jednostce Wojskowej nr [...] i przeniósł do swojej dyspozycji. Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania [...], decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004 r. uchylił przedmiotowy rozkaz personalny w całości i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Powyższa decyzja została doręczona stronie w dniu [...] września 2004 r. i wobec jej niezaskarżenia uzyskała przymiot ostateczności. Z dniem 1 lipca 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593). Ustawa ta przewidziała m.in. konieczność wyznaczeń żołnierzy zawodowych na nowe stanowiska służbowe. Organ wskazał, że w przypadku A.M. nie wydano decyzji o wyznaczeniu z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowisko służbowe. Na takie zachowanie organu wpływ miało toczące się wobec [...] postępowanie karne. W związku z tym postępowaniem [...] nie wykonywał obowiązków służbowych. Wyznaczenie na stanowisko służbowe uprawnia do otrzymywania uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia, określonych odpowiednio w art. 78 oraz art. 80 cyt. ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz aktach wykonujących te przepisy. Wobec braku prawnej możliwości uregulowania statusu kadrowego [...] od dnia [...] lipca 2004 r. uznano, że [...] pozostanie w statusie kadrowym, jaki posiadał do dnia [...] czerwca 2004 r. W ocenie organu analiza treści przepisów ustawy pragmatycznej w żaden sposób nie uprawnia do stwierdzenia, że żołnierz zawodowy posiadał roszczenie o wyznaczenie z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowisko służbowe. Organ nie zgodził się z twierdzeniem, iż obowiązkiem organów wojskowych było wyznaczenie [...] na stanowisko służbowe. Wskazano, że w myśl art. 35 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – żołnierza zawodowego wyznacza się na stanowisko służbowe, stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych, w zależności od wymaganych kwalifikacji zawodowych. Natomiast w sytuacji, w której znajdował się A.M., trudno było dostrzec celowość wyznaczenia go na stanowisko służbowe, skoro nie mógł on wykonywać obowiązków służbowych, w związku z prowadzonym postępowaniem karnym. Organ podkreślił, że nie ma obowiązku uznania A.M. za żołnierza wyznaczonego z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowisko służbowe. W przepisach powołanej ustawy nie zawarto bowiem domniemania pozwalającego uznać żołnierza, w stosunku do którego nie wydano decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe, za pełniącego – według nowych zasad – zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym. Z tego względu nie można, zdaniem organu, uznać wymienionego jako żołnierza zawodowego, wyznaczonego z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowisko służbowe według nowych zasad. Ponieważ od dnia [...] lipca 2004 r. nie został wyznaczony na stanowisko służbowe, to sytuację uposażeniową w okresie od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] września 2006 r. regulował przepis art. 178 ust. 1 wyżej przywołanej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Zgodnie z tym przepisem, żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, do czasu objęcia stanowiska służbowego, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym należne za czerwiec 2004 r. zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok. Z tego przepisu wynika więc, że ustawodawca przewidywał, że nie wszyscy żołnierze zawodowi zostaną z dniem [...] lipca 2004 r. wyznaczeni na stanowiska służbowe. Z dniem 1 października 2006 r., w związku z likwidacją Wojskowych Służb Informacyjnych, [...] został rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] (pkt 32) z dnia [...] września 2006 r. przeniesiony do rezerwy kadrowej Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej. W rezerwie kadrowej zainteresowany pełnił służbę wojskową do dnia [...] listopada 2008 r. Wysokość uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego [...] w tym okresie, określał art. 89 cyt. ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Przepis ten wskazywał, że w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej żołnierz zawodowy otrzymuje uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość. Natomiast od dnia [...] listopada 2008 r. A.M. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym [...] w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w L., na które to stanowisko służbowe został wyznaczony decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] (pkt 3) z dnia [...] października 2008 r. W związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe, [...] otrzymuje uposażenie zasadnicze, w kwocie określonej dla grupy uposażenia [...] oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową, w wysokości wynikającej z przepisów rozporządzeń wykonujących odpowiednio art. 78 oraz art. 80 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Organ stwierdził, że do dnia [...] listopada 2008 r. A.M. nie mógł otrzymywać uposażenia zasadniczego w kwocie przewidzianej dla jednej z grup uposażenia: [...], [...], [...], [...] albo [...], tj. według grupy uposażenia, do której mogło być zaszeregowane od dnia [...] lipca 2004 r. stanowisko służbowe, na które mógł być wyznaczony [...] A.M.. [...] nie mógł również otrzymywać, stanowiącego odpowiedni procent uposażenia zasadniczego, dodatku za długoletnią służbę wojskową. Wbrew zarzutom strony, organ wypowiedział się w sprawie wysokości uposażenia jakie przysługiwałoby [...] A.M., gdyby został wyznaczony od dnia [...] lipca 2004 r. na stanowisko służbowe. Organ wskazał jednocześnie, że organ pierwszej instancji nie podnosi zarzutu przedawnienia roszczenia o wypłatę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za okres od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] maja 2006 r. oraz dodatkowego uposażenia rocznego za 2004 r., 2005 r. i 2006 r., jednakże powyższe nie stanowi rażącego naruszenia prawa. Z tego względu, stosownie do art. 139 k.p.a., organ wskazał, że nie może uchylić decyzji wydanej w pierwszej instancji i wydać nowego rozstrzygnięcia zawierającego zarzut przedawnienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną wyżej decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2010 r. A.M. wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji tego organu oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił dokonanie błędnych ustaleń faktycznych mających wpływ na wynik sprawy, a tym samym naruszenie art. 6 i art. 7 k.p.a. Podniósł, że organ nie dokonał jednoznacznego określenia statusu kadrowego, naruszył art. 169 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz dokonał błędnej wykładni art. 178 ust. 1 tej ustawy. Ponadto, organ nie zastosował się do oceny prawnej oraz wskazań zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. AK II SA/Wa 1815/09, a tym samym naruszono art. 153 P.p.s.a. W uzasadnieniu podniósł m.in., że przed dniem [...] lipca 2004 r. nie toczyło się wobec niego żadne postępowanie karne. Podniósł, że zarówno, w ocenie Sądu wyrażonej w wyroku z dnia 28 stycznia 2010 r., jak i organu wyrażonej we wcześniejszych decyzjach, wobec uchylenia rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] nie zaszedł skutek zwolnienia go z zajmowanego stanowiska służbowego [...] w JW nr [...] i przeniesienia do dyspozycji, a zatem w chwili likwidacji WSI dnia 31 września 2006 r. pełnił on służbę na wskazanym stanowisku. W ocenie skarżącego, nie można na jego osobę przenosić negatywnych skutków błędu popełnionego przez organ polegającego na pozostawieniu bez dalszego biegu postępowania, w którym uchylono rozkaz personalny z dnia [...] maja 2004 r. nr [...]. Zdaniem skarżącego niezakończenie tego postępowania ma wpływ na ustalenie przepisów, które znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie. Nadto, przepis art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie ma zastosowania do żołnierzy pełniących służbę na wyznaczonym stanowisku służbowym w dniu wejścia w życie tej ustawy. Odnosząc się do kwestii przedawnienia, skarżący wskazał, że zgodnie z art. 75n ust. 2 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, każda czynność przed organem właściwym do rozpatrzenia roszczenia, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia, przerywa bieg przedawnienia. Skarżący zarzucił również, że organ nie odniósł się do kwestii konkretnej wysokości i sposobu naliczania uposażeń wynikających z ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz przepisów wykonawczych do ustawy. Nie wskazał w szczególności, jaki jest odpowiednik kategorii zaszeregowania [...], którą objęty był skarżący w momencie wejścia w życie nowej ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, według nowego uregulowania etatów, obowiązującego pod rządami tej ustawy, ze wskazaniem podporządkowanego wynagrodzenia, kolejno za lata 2004, 2005, 2006, 2007 i 2008. Z tego względu, zdaniem skarżącego, zasadny jest nie tylko zarzut niezastosowania się do wskazań wyroku, ale również niepełnego rozpoznania sprawy. Na zakończenie skarżący wskazał, iż wbrew twierdzeniu organu, nie formułował w toku postępowania opinii, iż obowiązkiem organów wojskowych było wyznaczenie go na stanowisko służbowe z dniem [...] lipca 2004 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga oceniona wedle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznanej sprawie Minister Obrony Narodowej dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych oraz prawnych, zaś podjęte rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Bezsporna jest w szczególności okoliczność, że A.M. rozkazem personalnym Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] nr [...] (pkt 2) z dnia [...] maja 2004 r. został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego [...] w ww. jednostce i przeniesiony do jego dyspozycji. Natomiast ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004 r. Minister Obrony Narodowej uchylił przedmiotowy rozkaz personalny w całości i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] nie podjął jednak żadnych dalszych czynności w sprawie i nie wydał nowego rozstrzygnięcia. Tak więc do [...] czerwca 2004 r. na zajmowanym stanowisku żołnierz zawodowy był uprawniony do uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego w stawce przewidzianej dla grupy uposażenia [...], określonej w załączniku do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 2000 r. w sprawie uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 247 ze zm.), w kwocie 1634 zł oraz uposażenia zasadniczego według stopnia wojskowego w stawce przewidzianej dla stopnia [...] z wysługą powyżej 7 lat, określanej w załączniku do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 2000 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 246 ze zm.), w kwocie 680 zł. Ponadto zajmowane stanowisko służbowe uprawniało skarżącego, w myśl § 31 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.), do dodatku specjalnego w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego, czyli w kwocie 441,18 zł. [...] przysługiwał również dodatek dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej, stosownie do treści § 22 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego, w wysokości 40% uposażenia bazowego (1252 zł), tj. w kwocie 500,80 zł. Co prawda decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Szef WSI wstrzymał żołnierzowi wypłatę od dnia [...] maja 2004 r. powyższego dodatku, jednakże przyznał mu równocześnie dodatek wyrównawczy w powyższej kwocie. Łączna kwota miesięcznego uposażenia należnego A.M. wynosiła zatem 3255,98 zł i jak wynika z zaświadczenia wystawionego przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., była równa kwocie miesięcznego uposażenia faktycznie mu wypłaconego. Z dniem 1 lipca 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593), która w przepisie art. 170 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 określiła, że żołnierze zawodowi pełniący w dniu 30 czerwca 2004 r. zawodową służbę wojskową jako stałą – stają się z mocy prawa żołnierzami zawodowymi pełniącymi służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej, którym organy uprawnione do wyznaczenia na stanowiska służbowe wymienione w art. 44 ust. 1 i 2 doręczą decyzje o wyznaczeniu z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowiska służbowe. Nie ulega wątpliwości, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, iż A.M. nie został z dniem [...] lipca 2004 r. wyznaczony na stanowisko służbowe, przy czym przyczyna takiego stanu rzeczy nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, ani też nie została mu doręczona decyzja w tym przedmiocie. Zasadnie zatem uznał Minister Obrony Narodowej, że do skarżącego ma zastosowanie przepis art. 178 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, do czasu objęcia stanowiska służbowego, oraz żołnierze pozostający w tym dniu w dyspozycji właściwego organu, w rezerwie kadrowej i stanie nieczynnym z prawem do uposażenia, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok. Stąd też zarzut skargi, jakoby powyższy przepis miał zastosowanie wyłącznie do żołnierzy pozostających w dniu 1 lipca 2004 r. w rezerwie kadrowej, nie jest trafny. Prawidłowo zatem organ wskazał, iż skarżącemu od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] grudnia 2004 r. przysługiwało uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń 3%, czyli w kwocie łącznej 3353,66 zł miesięcznie, w takiej też wysokości zostało ono żołnierzowi wypłacone. Z kolei od dnia [...] stycznia 2005 r. do dnia [...] grudnia 2005 r. należne uposażenie [...] wynosiło 3454,27 zł miesięcznie, jego wysokość wynikała ze zwaloryzowania uposażenia należnego w 2004 r. wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń 3%. Również w tym przypadku uposażenie wypłacone [...] było równe wyżej wskazanemu uposażeniu należnemu. Okolicznością bezsporną w sprawie jest także, iż z dniem [...] października 2006 r. w związku z likwidacją Wojskowych Służb Informacyjnych, A.M. rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] (pkt 32) z dnia [...] września 2006 r., został przeniesiony do rezerwy kadrowej tegoż dyrektora. W rezerwie kadrowej [...] pełnił służbę do dnia [...] listopada 2008 r. Stąd też od dnia [...] stycznia 2006 r. do dnia [...] września 2006 r. A.M. przysługiwało uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym należne w 2005 r., zwaloryzowane wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń 1,5%, czyli w wysokości 3506,08 zł i było ono równe uposażeniu faktycznie wypłaconemu mu za ten okres, co zostało wykazane powołanym wcześniej zaświadczeniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Natomiast od dnia [...] października 2006 r. do dnia [...] listopada 2008 r. wysokość uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego skarżącemu wynikała z przepisu art. 89 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który stanowi, że w okresie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby albo pozostawania w rezerwie kadrowej lub dyspozycji żołnierz zawodowy otrzymuje, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 1, uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość. W odniesieniu do skarżącego było to uposażenie jakie otrzymał za wrzesień 2006 r., tj. w kwocie 3506,08 zł. Okoliczność wypłaty uposażenia we wskazanej wysokości znajduje potwierdzenie w piśmie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. W związku z wyznaczeniem [...] z dniem [...] listopada 2008 r. na stanowisko służbowe w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w L., od tej daty otrzymuje on uposażenie należne na tym stanowisku. Należy podzielić stanowisko organu, że określenie w sposób wyczerpujący w przepisach art. 178 ust. 1 i art. 89 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wysokości należnego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego skarżącemu, wyłącza możliwość dodatkowego podnoszenia jego wysokości np. przez przyznanie dodatków wynikających z art. 80 ust. 1 tej ustawy, czyli dodatku za długoletnią służbę wojskową i dodatku specjalnego z tytułu pełnienia służby w WSI. Powołane przepisy jednoznacznie określały wysokość tego uposażenia, nie pozostawiając organowi swobody w tym przedmiocie. Nie sposób zgodzić się zatem z twierdzeniami zawartymi w skardze, iż A.M. powinien otrzymywać po dniu [...] lipca 2004 r. uposażenie na poziomie, na jakim otrzymywali je żołnierze wyznaczeni na stanowiska służbowe porównywalne ze stanowiskiem zajmowanym przez skarżącego do dnia [...] czerwca 2004 r. Natomiast jeśli chodzi o wysokość dodatkowego uposażenia rocznego za lata 2004-2007, to Minister Obrony Narodowej prawidłowo ustalił jego wysokość w oparciu o przepis art. 83 cyt. ustawy pragmatycznej, który stanowi, że żołnierz zawodowy pełniący zawodową służbę wojskową przez okres całego roku kalendarzowego nabywa prawo do dodatkowego uposażenia rocznego w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należne w dniu [...] grudnia roku kalendarzowego, za który uposażenie przysługuje. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, należy stwierdzić, iż jest on całkowicie bezpodstawny. Przepis ten jest przepisem przejściowym i stanowi, że sprawy wszczęte, lecz niezakończone ostateczną decyzją przed dniem [...] lipca 2004 r., prowadzi się nadal według przepisów dotychczasowych. Tymczasem postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w 2009 r., a więc pod rządami ustawy z dnia 11 września 2003 r. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ zastosował się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1815/09. W szczególności bowiem ustalił zarówno uposażenie wraz z dodatkami o charakterze stałym należne [...] za poszczególne okresy służby, jak też uposażenie faktyczne wypłacone za te okresy. Odnosząc się zaś do kwestii przedawnienia roszczeń uregulowanej w przepisie art. 75 wojskowej ustawy pragmatycznej i jej wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie, należy wskazać, iż instytucja przedawnienia nie mogła mieć zastosowania z uwagi na bezzasadność roszczeń skarżącego i odmowę wypłaty żądanych należności. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.