II SA/Wa 197/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o wstrzymanie wykonania orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. W treści skargi na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej M. L., reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. T. G., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, jednak nie uzasadniła przedmiotowego wniosku. Zaskarżonym orzeczeniem uchylono w części ustalenia rozpoznania i utrzymano w mocy w części dotyczącej niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. z dnia [...] października 2015 r. nr [...], którym to orzeczeniem zaliczono skarżącą do kategorii N zdolności do zawodowej służby wojskowej - niezdolna do zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wyjaśnić należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najczęściej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996 oraz uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Podnieść również należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania akty administracyjne, które stwierdzają tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, i nie wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi orzeczenie, stwierdzające, że skarżąca jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej. Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy aktu, który jest aktem stwierdzającym istnienie pewnego stanu faktycznego i nie wymaga wykonania. W tych okolicznościach, stosownie do powołanego wyżej art. 61 § 3, wyłączona jest możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.