II SA/Wa 1972/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-04-17

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, który jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e PPSA, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Przepisy dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie zastępstwa prawnego mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 262 PPSA). Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, obejmującym tylko ustanowienie adwokata, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania (art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 PPSA).
Stan faktyczny
T. D. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata po oddaleniu jej skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów. Wnioskodawczyni wskazała, że jej jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 936,90 zł netto, z której musi pokryć koszty utrzymania i leków, a poza mieszkaniem nie posiada majątku ani oszczędności.
Rozstrzygnięcie
Przyznano T. D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: przyznać T. D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. T. D., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jej skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Powyższy wniosek uzupełniła, składając wypełniony formularz PPF. We wniosku wskazała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Podała, że jej jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura w wysokości 1.103,19 zł brutto – 936,90 zł netto. Podniosła, że miesięczne opłaty wraz z zakupem leków to kwota około 600 zł, więc na przeżycie zostaje około 300 zł. Jednocześnie oświadczyła, że oprócz mieszkania o powierzchni 72 m2 nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, wnioskodawczyni poza emeryturą w wysokości 936 zł, nie posiada innego dochodu ani oszczędności. Z tej kwoty musi uiścić m.in. opłaty za mieszkanie oraz zakupić konieczne leki. W związku z powyższym uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło