II SA/Wa 1975/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Andrzej Kołodziej Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o utracie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego - oddala skargę - Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 79 ust. 1, ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 16 marca 2011 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712 ze zm.) zwanej dalej ustawą o BOR, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przyznania S.R. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji podał, że S.R. został mianowany funkcjonariuszem służby stałej w Biurze Ochrony Rządu z dniem [...] marca 2005 r. Miejscem pełnienia służby było miasto [...]. W powyższej dacie funkcjonariusz był żonaty i nie posiadał lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby ani w miejscowości oddalonej nie więcej niż 100 km od miejsca służby, a stałym miejscem zamieszkania był lokal będący własnością jego rodziców. Decyzją Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] zostało ustalone prawo S.R. do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości świadczenia przysługującego funkcjonariuszowi posiadającemu członków rodziny. Wymieniona decyzja była zmieniana kolejno wydanymi każdego roku kalendarzowego decyzjami Szefa Biura Ochrony Rządu w związku z koniecznością waloryzacji stawki równoważnika obowiązującej w minionym roku. Rozkazem personalnym Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] sierpnia 2011 r. funkcjonariusz został zwolniony ze służby w BOR z dniem [...] listopada 2011 r. Z zaświadczenia Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. wynika, że S.R. uzyskał prawo do policyjnej renty na czas określony, tj. do dnia [...] lutego 2015 r. W ocenie Ministra Spraw Wewnętrznych, decyzja organu I instancji jest prawidłowa, bowiem emerytom i rencistom policyjnym, byłym funkcjonariuszom BOR nie przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w oparciu o przepisy ustawy o BOR, jak również ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.); zwanej dalej ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S.R. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2013 r., jak również utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 87 ustawy o BOR oraz art. 29 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, poprzez ich błędną interpretację i niezastosowanie. Skarżący wskazał, że od dnia zwolnienia ze służby w BOR zaprzestano wypłacać mu równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego i nie otrzymał w tym przedmiocie żadnej decyzji pozbawiającej go tego prawa. Podkreślił, że orzeczeniem Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW przy Biurze Ochrony Rządu nr [...] został zaliczony do III grupy inwalidzkiej i inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą, a ponadto jest trwale niezdolny do służby. W jego ocenie, będąc na rencie inwalidzkiej zachowuje wszelkie uprawnienia wynikające z ustawy o BOR, jak i ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie istota sprawy sprowadza się do oceny, czy skarżącemu jako funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby w BOR i uprawnionemu do policyjnej renty przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, że zarówno w świetle ustawy o BOR, jak i ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, skarżącemu nie przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy o BOR, funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 77, nie posiadają lokalu w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości odległej nie więcej niż 100 km od miejsca pełnienia służby. Równoważnik przyznaje się funkcjonariuszowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości, o której mowa w ust. 1, on sam lub członkowie jego rodziny: 1) nie posiadają lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu, umowy najmu lokalu, za który obowiązani są płacić czynsz regulowany, spółdzielczego lokalu albo domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, 2) funkcjonariusz nie otrzymał tymczasowego lokalu lub tymczasowego zakwaterowania (ust. 2 art. 79 tej ustawy). Z treści art. 79 ust. 1 ustawy o BOR wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przysługuje wyłącznie funkcjonariuszowi, nie zaś emerytowi i renciście policyjnemu. Prawa do omawianego świadczenia nie przyznaje emerytom i rencistom policyjnym także ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy, funkcjonariusze zwolnieni ze służby, uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty, mają prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub podległych im organów, albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu w rozmiarze przysługującym im w dniu zwolnienia ze służby. Do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy. Z literalnego brzmienia powołanego ostatnio przepisu wynika, że funkcjonariusze zwolnieni ze służby BOR uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty zachowują tylko prawo do lokalu mieszkalnego jako uprawnienie szczególne, wyraźnie określone w przepisach, ale już nie posiadają uprawnień do innych przywilejów przysługujących funkcjonariuszom BOR, przewidzianym w Rozdziale 7 ustawy o BOR, które w przepisie tym nie zostały wymienione, takich jak np. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. Za przyjęciem powyższej interpretacji przemawia również fakt, że równoważnik ten ma charakter pewnego przywileju finansowego związanego ściśle z pełnioną przez funkcjonariusza służbą. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że ten szczególnego rodzaju przywilej finansowy przysługuje również emerytowi i renciście policyjnemu, skoro uprawnienie to nie zostało wyraźnie przyznane tej grupie osób w art. 29 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy ani w innych przepisach tej ustawy. Niezasadny jest zarzut skarżącego co do naruszenia art. 87 ustawy o BOR. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem Ministra Spraw Wewnętrznych, że powyższy przepis nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż nie normuje on materii będącej przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższy przepis przewiduje bowiem zachowanie prawa do lokalu przez funkcjonariusza zwolnionego ze służby pełnionej jako służba stała, który nabył uprawnienia do emerytury lub renty inwalidzkiej z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.