II SA/Wa 1977/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2019 r. sprawy z wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1977/18 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia z dnia [...] sierpnia 2018 r. postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2019 r. oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia z dnia [...] sierpnia 2018 r. Skarżący pismem z dnia [...] marca 2019 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] marca 2019 r., wniósł o uzupełnienie wyroku do zakresu prawem nakazanego, poprzez zakreślenie, że Sąd skargę oddala w części, co zdaniem strony wprost wynika z treści uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii (por. m.in. P. Szustakiewicz /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. P. Szustakiewicza i A. Skoczylasa, wyd. 1, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2016 i powołane tam postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OZ 536/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z 10 stycznia 2019 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Ponadto w tej sprawie skarżący w całości zwolniony był z ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 ust 1 lit. d) p.p.s.a. Wobec powyższego stwierdzić należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowały Sądu w przypadku oddalenia skargi do jednoczesnego wyeliminowania zgodnego z prawem postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jak również do orzeczenia o kosztach, z których skarżący jest zwolniony, szczególnie w przypadku, w którym Sąd skargę oddalił. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie stanowi podstawę uzupełnienia wyroku, wobec czego wniosek nie podlegał uwzględnieniu. Należy także zwrócić uwagę, że instytucja uzupełnienia wyroku nie służy jego zmianie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.