II SA/Wa 1980/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie braku właściwości do rozpatrzenia wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę R. P. (dalej jako: skarżący) 4 września 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako: WSA w Warszawie) skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z [...] stycznia 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia braku właściwości do rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 20 października 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 300 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 26 października 2023 r. (k. 36). Skarżący w dniu 3 listopada 2023 r. złożył do WSA w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy WSA w Warszawie po rozpatrzeniu ww. wniosku postanowieniem z dnia 24 stycznia 2024 r. o sygn. akt II SPP/Wa 314/23 odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie wskazanym we wniosku z uwagi na niewykazanie przez skarżącego ustawowej przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy. Pismem z 5 marca 2024 r. skarżący złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 stycznia 2024r. WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 22 marca 2024 r. odrzucił sprzeciw skarżącego z uwagi na uchybienie ustawowego terminu na tego środka zaskarżenia. W dniu 8 kwietnia 2024 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Warszawie zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z 22 marca 2024 r. o sygn. akt. II SPP/Wa 314/23. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 czerwca 2024 r. o sygn. akt. III OZ 221/24 oddalił złożone przez skarżącego zażalenie. Z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 17 lipca 2024 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 20 października 2023 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu 22 lipca 2024 r. (k. 68). Skarżący w dniu 22 września 2024 r. wniósł do WSA w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wskazując trudną sytuację finansową. Postanowieniem z 23 października 2024 r. WSA w Warszawie po rozpoznaniu wniosku skarżącego, odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazując, że trudna sytuacja finansowa skarżącego uniemożliwiająca uiszczenie wpisu, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Z notatki sekretariatu pozostawionej w aktach sprawy wynika, że do dnia 18 października 2024 r. w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 lipca 2024 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 29 lipca 2024 r. i do dnia dzisiejszego wpis od skargi nie został przez skarżącego uiszczony a tym samym uznać należało, że skarżący został prawidłowo pouczony o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym terminie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.