II SA/Wa 1983/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej do celów łowieckich postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- B. G. złożył skargę do Wojewódziego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej do celów łowieckich. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże nie przytoczył żadnych okoliczności na popracie tego wniosku. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu uznał, iż wniosek o wstrzymanie jest niezasadny. Przywołując regulację art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że skarżący nie wskazał żadnej okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Oznacza to, iż obowiązek wykazania podstaw w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący powinien tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2013 r. zamieścił w piśmie z dnia 17 września 2013 r., jednakże, nie wskazał przesłanek, dla których Sąd winien wstrzymać jej wykonanie. Wniosek o ochronę tymczasową opiera się bowiem w rozpatrywanej sprawie na tych samych podstawach, co skarga na decyzję, czyli na naruszeniu przez organ przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Należy zaznaczyć, iż możliwość wstrzymania wykonania decyzji wymaga co do zasady wskazania na niebezpieczeństwo wystąpienia jednej z dwóch precyzyjnie określonych prawem przesłanek. Rozpatrywanie przez Sąd kwestii wstrzymania wykonania danego aktu sprowadza się zatem do ustalenia, czy rzeczywiście w sprawie występują, bądź też nie występują wskazane przez ustawodawcę okoliczności, oczywiście, o ile skarżący wskaże takie okoliczności jako podstawy swojego wniosku. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2013 r. spowodowało wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.