II SA/Wa 1985/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.) Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung Eugeniusz Wasilewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi W.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę - Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267); zwanej dalej k.p.a., orzekł o utracie przez W.P. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2013 r. W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] Prezydent [...] przyznał W.P. świadczenie w formie zasiłku stałego od dnia [...] lipca 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2015 r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz świadczenie w formie składki na ubezpieczenie zdrowotne na okres pobierania zasiłku stałego w wysokości [...] przyznanego świadczenia. Stwierdził, że skoro osoba pobierająca zasiłek stały na podstawie przepisów o pomocy społecznej nie może być zarejestrowana jako bezrobotny to z dniem [...] lipca 2013 r. strona powinna utracić status osoby bezrobotnej. Od powyższej decyzji W.P. wniósł odwołanie, przedstawiając ciężką sytuację na rynku pracy związaną z trudnościami w znalezieniu zatrudnienia, jak również rozwijaniu swoich umiejętności i podnoszeniu kwalifikacji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j i art. 33 ust. 4 pkt 1 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny oznacza osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, jeżeli nie pobiera na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłku stałego. Z kolei stosownie do treści art. 33 ust. 4 pkt 1 tej ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. W toku postępowania ustalił, że W.P. został pouczony o treści art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, o czym świadczy własnoręczny podpis złożony w dniu [...] czerwca 2013 r. na dokumencie “Informacja dla osób zgłaszających się w celu rejestracji jako osoba bezrobotna", a zatem miał świadomość, iż utrata statusu osoby bezrobotnej następuje w przypadku nabycia przez osobę zarejestrowaną w urzędzie pracy zasiłku stałego. Odnosząc się do stanowiska strony zawartego w odwołaniu co do trudności w znalezieniu zatrudnienia oraz braku możliwości rozwoju i podnoszenia kwalifikacji wskazał, że powołane wyżej przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. W tej sytuacji, gdy osoba przestaje spełniać którykolwiek z warunków niezbędnych do posiadania statusu osoby bezrobotnej to starosta jest zobowiązany podjąć decyzję o pozbawieniu statusu bezrobotnego. Ponadto podkreślił, że jeżeli dana osoba nie może być zarejestrowana jako bezrobotny ze względu na niespełnienie warunków określonych przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy to wyklucza to możliwość korzystania z uprawnień jakie wiążą się z posiadaniem statusu bezrobotnego. Skoro zatem strona w dniu [...] czerwca 2013 r. złożyła w Urzędzie Pracy [...] pismo z prośbą o wyrejestrowanie jako osoby poszukującej pracę to miała świadomość, że wiąże się to z utratą uprawnień związanych z posiadaniem statusu poszukującego pracy na okres 120 dni. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której W.P. zakwestionował zaskarżoną decyzję, uznając ją za krzywdzącą i niezgodną z prawem. Skarżący wskazał, że po otrzymaniu decyzji z Opieki Społecznej [...] oraz zgłoszeniu się w lipcu 2013 r. do Urzędu Pracy [...] pozbawiono go statusu osoby bezrobotnej, jak i poszukującego pracy, a także odmówiono dalszej obsługi przez urząd pracy w dziale osób niepełnosprawnych. Podkreślił, że świadczenie w formie zasiłku stałego nie pokrywa miesięcznej opłaty za mieszkanie, która wynosi [...] zł. Podkreślił, że jest niedopuszczany do pracy od 2002 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. skarżący wskazał na trudną sytuację materialną, podając, że pobiera zasiłek stały w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Kwestię uprawnień do zasiłków i innych świadczeń dla bezrobotnych reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Przepisy tego aktu prawnego mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracyjnym ani sądowi administracyjnemu uprawnień do uznaniowego traktowania oraz rozstrzygania o problematyce uregulowanej ustawą. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] orzekającą o utracie przez W.P. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2013 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Należy zaznaczyć, że choć organ błędnie powołał w jej uzasadnieniu lit. j art. 2 ust. 1 pkt 2, to prawidłowo wskazał treść tego przepisu. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 powołanej ustawy, starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 tej ustawy, pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który nie spełnia warunków, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i tej ustawy, bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli nie pobiera, na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłku stałego. W związku z treścią powyższych przepisów, organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że z uwagi na to, iż W.P. został przyznany zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej na okres od dnia [...] lipca 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2015 r., wystąpiła przesłanka określona w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, powodująca utratę przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Definicja legalna osoby bezrobotnej zawarta w wyżej wymienionym przepisie wyklucza sytuację, gdy ktoś kto otrzymuje zasiłek stały może być uznawany za osobę bezrobotną w rozumieniu ustawy. Reasumując, Wojewoda [...] dokonał trafnej oceny zawartej w zaskarżonej decyzji, według której, zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 powołanej ustawy, należało orzec o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2013 r. Przeprowadzając zatem kontrolę w zakresie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, że ustalenia stanowiące jej podstawę, zostały dokonane w oparciu o prawidłową analizę zebranego w sposób kompletny materiału dowodowego. Uwzględniono istotne okoliczności sprawy, a przede wszystkim została przeprowadzona ocena w zakresie wystąpienia ustawowych podstaw orzeczenia utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Przy wydaniu zaskarżonej decyzji, podobnie jak i rozstrzygnięcia organu I instancji, nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ani też prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.