II SA/Wa 1988/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu 23 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.I. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] września 2025 r., w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej skarżącego do służby postanawia: umorzyć postępowanie sądowe P.I., działając przez swojego pełnomocnika - r.pr A.N. (pełnomocnictwo-karta 7 akt), skargą z 11 października 2025 r., skierowaną do tutejszego Sądu, zaskarżył w całości orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] września 2025 r., utrzymujące w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2025 r., w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej skarżącego do służby. Pismem z dnia 10 grudnia 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej, działając w imieniu swojego mocodawcy, cofnął skargę oraz wniósł o nieobciążanie skarżącego kosztami postępowania, z uwagi na jego sytuację życiową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę oraz wniósł o nieobciążanie skarżącego kosztami postępowania, z uwagi na jego sytuację życiową. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa administracyjnego (vide wyrok I SA/Gd 1216/20) pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie, W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi oraz mając na uwadze, że z treści pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnej nie wynika, aby strona wyłączyła możliwość cofnięcia skargi przez pełnomocnika, sąd będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a., skarżący nie miał obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, gdyż skarga dotyczyła sprawy z zakresu stosunków służbowych, a uiszczony przez skarżącego wpis od skargi, jako wniesiony nienależnie, został stosownie do art. 225 p.p.s.a, przez sąd zwrócony.