II SA/Wa 199/22
PostanowienieWSA w Warszawie2022-04-04
Skład orzekający: Andrzej Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, który wydał postanowienie?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona, zamiast od razu zaskarżyć postanowienie, złożyła do organu wniosek o jego ponowne rozpatrzenie. Skorzystanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zamyka drogę do zaskarżenia pierwotnego postanowienia do sądu administracyjnego, dopóki nie zostanie wydane nowe rozstrzygnięcie po tym wniosku.Stan faktyczny
Skarżący E.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej (IPN) odmawiające wszczęcia postępowania. Jednakże, przed wniesieniem skargi, skarżący złożył do Prezesa IPN wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.B. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę.
E.B. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z 3 stycznia
2022 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę
na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Prezes IPN) z [...] listopada 2020 r.,
nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Natomiast, jak wynika
z akt administracyjnych sprawy, pismem z [...] listopada 2021 r. złożył do Prezesa IPN wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ww. postanowieniem.
W odpowiedzi na skargę Prezes IPN wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa
(art. 52 § 3 p.p.s.a.).
Zasadą jest więc, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Tym samym, kiedy stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Nie dotyczy to jednak wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku tego środka zaskarżenia strona może zdecydować, czy skorzysta z tego środka zaskarżenia,
a zatem, czy wniesie ona wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam organ, czy też od razu – nie korzystając ze wskazanego wyżej środka zaskarżenia – wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wynikająca z treści przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. możliwość zaskarżenia
do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej. Decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowanie
w sprawie. W przypadku bowiem skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu I instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący, składając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem Prezesa IPN z [...] listopada 2021 r., zamknął sobie jednocześnie drogę do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego. A zatem skarga wniesiona pismem z 3 stycznia 2022 r. na wspomniane postanowienie Prezesa IPN z [...] listopada 2021 r. jest niedopuszczalna.
W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając
w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło